یکی از اصول اقتصاد سالم، افزون بر آزادی در چارچوب دست یابی به رشد اقتصادی و شکوفایی تمدنی، ایجاد امنت اقتصادی است . 

  البته قرآن به عنوان یک اصل اساسی به این نکته توجه می دهد که هر گونه   نگرانی از آینده اقتصادی و زندگی مادی بشر در بینش توحیدی بی مورد است و   انسان ها نمی بایست دغدغه جدی و بنیادین در این حوزه داشته باشند. (انعام   آیه ۱۵۱)  ولی این بدان معنا نیست که عوامل انسانی نمی تواند این امنیت را   با خطر مواجه سازد. به این معنا که رفتارهای تجاوزگرانه برخی از افراد   جامعه و کنز و تکاثر و اسراف و تبذیر آنان می تواند این امنیت را با خطر   جدی مواجه سازد . 

  بنابراین لازم است که به امنیت از زاویه های مختلف نگریسته شود که   یکی از آن ها، تأمین امنیت اقتصادی از سوی دولتمردان و اولیای امور است .  به این معنا که بر دولت اسلامی است امنیت اقتصادی را به طور کامل تأمین   کند که از جمله روش های تأمین امنیت اقتصادی، نظارت، بر شیوه معاملات است؛   زیرا ممکن است در شیوه های معامله و مبادله، فساد و تباهی راه یابد و برخی   ها تصرفاتی نادرست و غلط انجام دهند که به ضرر یکی از طرفین داد و ستد   یعنی فروشنده و خریدار باشد. از این رو نظارت دایمی بر کالا و خدمات و   شیوه های عرضه آن و نیز اصلاح شیوه معاملات، مأموریتی است که بر پیامبران   و از جمله دولت اسلامی نهاده شده است . 

  آیات چندی چون آیه  ۸۵  سوره اعراف و  ۸۴  و  ۸۵  سوره هود و  ۱  تا  ۳  سوره   مطففین به مسئله کم فروشی و تقلب در معامله و لزوم نظارت دایمی برای تأمین   امنیت اقتصادی توجه می دهد. گزارش قرآن از تأکید حضرت شعیب بر معامله بر   اساس ترازو وکیل، برای دست یابی به این مقصد و مقصود بوده است که خداوند   در آیات  ۱۸۱  تا  ۱۸۳  سوره شعراء به آن پرداخته است