سه دستور اخلاقی...
یکی از شاگردان مرحوم شاه آبادی نقل می کند:
شبی در یکی از سخنرانی هایشان، از شاگردان گلایه کردند و گفتند: چرا نمی خواهید آدم شوید؟
چند نفر از شاگردان پس از جلسه به ایشان گفتند: آقا ما می خواهیم آدم شویم، چه کنیم؟
ایشان سه دستور به آنها دادند:
1- مقید باشید نماز را در اول وقتش اقامه کنید. هر کجا باشید و دیدید صدای اذان بلند شد، دست از کارتان بکشید و نمازتان را اقامه کنید و حتی المقدور هم سعی کنید به جماعت خوانده شود.

2- در کاسبی انصاف به خرج دهید و واقعا اقل منفعتی را که می توانید ، همان را در نظر بگیرید. در معاملات، چشم هایتان را ببندید و بین دوست و آشنا و غریبه و شهری و غیرشهری فرق نگذارید. همان اقل منفعت در نظرتان باشد..

3- از نظر حقوق الهی، گرچه می توانید برای ادای آن تا سال صبر کنید و امام معصوم (ع) تا سال به شما مهلت داده اند، اما شما ماه به ماه حق و حقوق الهی ر ادا کنید.

همین فرد می افزاید: من دستورات ایشان را که از ماه رجب شنیده بودم، اجرا کردم تا به ماه رمضان رسید. قبل از ماه رمضان در بازار باچنار می آمدم که صدای اذان بلند شد، خود را به مسجد نایب رساندم و پشت سر مرحوم حجت الاسلام عباس آیت الله زاده مشغول نماز شدم.
در نماز دیدم ایشان گاهی تشریف دارند گاهی نیستند. در قرائت نیستند در سجده و رکوع هستند. پس از نماز به ایشان عرض کردم: شما در حال نماز کجا تشریف داشتید، نبودید؟
ایشان متحیر شد. تعجب کرد و فرمود معذرت می خواهم. من از مسجد و منزل ناراحت بودم، لذا در نماز، گاهی می رفتم دنبال آن اوقات تلخی و بعد از مدتی متوجه می شدم و برمی گشتم.
این اولین مشاهده من بود که در اثر دستورات آِت الله شاه آبادی برایم حاصل شد. در اثر دو ماه و نیم التزام به این سه دستور، دید ما باز شد و برنامه را همچنان ادامه دادم که مشاهدات بعدی من دیگر قابل بیان نیست.