بسمه تعالی

در خبرها آمده بود که :

« روزنامه‌های زنجیره‌ای در یک حرکت مشترک و هماهنگ تیتر زده‌اند که

نمایندگان مجلس تاکنون 1213 تذکر به دولت و اعضای کابینه داده‌اند » .

ظاهرا منظور این طیف از روزنامه ها در مقام انتقاد از مجلسی ها بوده که یک عده ای به دولت گیر می دهند و کارشکنی می کنند .

این بندگان خدا بدون اینکه خود متوجه و آگاه باشند ، رسما اعلام مینمایند که در این مدت کم تشکیل دولت ، این تعداد خلاف یا قصور و یا هر آنچه که بشود نامگذاری کرد اتفاق افتاده . بیائیم صادقانه ، فرض کنیم که تمامی این 1213 تذکر برای امور سهوی بوده . از قلع و قمع مدیران ارزشی وزارتخانه ها تا صحبت تلفنی با اوباما و لفت و لعاب دادن وزیر امور خارجه در صحبت با همتای امریکائیش و گاف های الا ماشاألله وزیر ارشاد و صدها موارد اینچنینی را نیز بگذاریم بحساب  " سهو ". و هیچ قصد عامدانه را چه عمدی و چه سهوی به مخیله خود راه ندهیم . خب بعد که چه ؟ بخوانیم :

بسمه تعالی

توصیه یک لبوفروش به وزیر ارشاد !

این درست که بخش اعظم نگرانی مقدس بزرگان در باب فرهنگ، رنگ تعهد دارد، اما لااقل خلاصه کردن نگرانی‌های فرهنگی رهبر انقلاب در مقوله تعهد، گمانم خطای در تحلیل باشد .                                                                                                                                            حسین قدیانی

بسمه تعالی

اگر از باغ رعیّت ، مَلِک کنَد سیبی  برآورند غلامان او درخت از بیخ

انگار دیروز بود .

سال 1358 . بفاصله چند ماه بعد از پیروزی انقلاب اسلامی ، اولین گروه مشمولان دیپلمه بودیم که به خدمت مقدس سربازی اعزام می شدیم . تقسیم شدیم و ما سهمیه پادگان آموزشی چهلدختر شدیم .کاری به موقعیت کویری آنجا و اینکه در روز اول ورودمان درب کنسرولوبیای جیره جنگی را با نان بربری خشک شده ای که فکر می کردی از زمان اصحاب کهف در سالن ورزشی پادگان جامانده بود باز کردیم و خاطراتی از این قبیل ندارم .   بعد از جابجا شدن و اینکه خودمان را پیدا کردیم ، آموزش ها شروع شد . در دوران آموزشی مواد درسی مختلفی را فرا می گرفتیم و واقعیت مطلب از سر اسقاط تکلیف ! مربی داشتیم با درجه استواری که از تکاوران نیروی زمینی بود و بسیار باسواد و مطلع در امور نظامی .