بخش بيست و يكم راجع به اهل زمانه و عشيره و ياران امام حسن عليه السّلام و جريانهائى كه بين آنان واقع شد
1- در كتاب معانى الاخبار از امام جعفر صادق عليه السّلام روايت ميكند كه فرمود: امام حسن عليه السّلام دوستى داشت كه لاابالى بود، مدتى نزد آن حضرت نيامده بود، يك روز كه بحضور آن حضرت مشرف شد امام به وى فرمود: حال شما چگونه است؟ گفت: يا بن رسول اللَّه! حال من بر خلاف آن چيزى است كه خودم و خدا و شيطان آن را دوست داشته باشيم. امام حسن خنديد و فرمود: اين معما را شرح بده! گفت: زيرا خداى سبحان دوست دارد من مطيع او باشم و معصيت نكنم، ولى من اين طور نيستم. شيطان دوست دارد كه من خدا را معصيت نمايم و از او اطاعت نكنم، ولى من اين طور هم نيستم. من خودم دوست دارم كه از دنيا نروم اين طور هم نخواهم بود.
ناگاه شخصى برخاست و به امام حسن گفت: يا بن رسول اللَّه براى چيست كه ما مرگ را دوست نداريم!؟ فرمود: براى اينكه شما آخرت خود را خراب و دنياى خويشتن را آباد نموده‏ايد. بدين علت است كه دوست نداريد از مكان معمور و آباد بمكان خراب منتقل شويد.

 اسباب و عللى كه موجب شهادت امام رضا عليه السلام شد
عيون اخبار الرضا: ج 2 ص 237- محمّد بن سنان گفت خدمت حضرت رضا عليه السّلام بودم در خراسان مأمون ايشان را طرف راست خود مينشاند موقعى كه در روز دوشنبه و پنجشنبه براى رسيدگى بدرخواستهاى مردم مى‏ نشست. خبر دادند بمأمون كه مردى صوفي دزدى كرده دستور داد او را بياورند همين كه چشمش باو افتاد ديد مردى پارسا بنظر مى ‏آيد و در پيشانى اثر سجده زياد دارد. گفت واى باين ظاهر پسنديده كه كارى چنين زشت از او سر زند، دزدى كرده‏ اى با اين ظاهرى كه نشان عبادت و پارسائى است گفت من اين كار را از مجبورى كرده‏ ام چاره‏ اى نداشتم چون تو حق مرا از خمس و غنيمت نپرداختى.

اهل بيت عليهم السّلام در كربلا
راوى مى ‏گويد: هنگامى كه اهل بيت و بستگان امام حسين عليه السّلام از شام به سوى مدينه رهسپار شدند، در مسير راه به سرزمين عراق رسيدند، به راهنماى كاروان گفتند: ما را از راه كربلا حركت بده، (او آنها را از راه كربلا حركت داد) وقتى كه به قتلگاه رسيدند،

و قال على بن الحسين عليهما السّلام: اعظم النّاس قدرا من لم يبال الدّنيا في يد من كانت.