حضرت زين العابدين- عليه السّلام- فرمود: بزرگترين مردم از حيث قدر و منزلت كسى است كه اهميت ندهد كه دنيا در دست چه كسى است. و قال محمد بن الحنفيّه: من كرمت نفسه عليه هانت الدّنيا عنده.
محمد حنفيّه پسر امير المؤمنين- عليه السّلام- فرمود: كسى كه شخصيّت خود را گرامى و محترم شمارد دنيا در نزد او خوار و بى‏مقدار باشد.

و قال رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله: لا يزداد الزّمان الّا شدّة و العمر الّا نقصانا و الرّزق الّا قلّة و العلم الّا ذهابا و الخلق الّا ضعفا و الدّنيا الا ادبارا و النّاس الّا شحّا و السّاعة الّا قربا يقوم على الأشرار من النّاس.
پيغمبر اكرم- صلّى اللَّه عليه و آله- فرمود: پيوسته زمان و روزگار
                       
او به شدّت است. و عمرها رو به نقصان و كوتاهى است. و رزقها رو به كمى است. و علم رو به از بين رفتن است. و خلق رو به ضعفند، و دنيا در حال ادبار و گذشتن است. و مردم در حال زيادتى بخلند و قيامت رو به نزديكى است و بر مردم شرور و بد به پا مى‏شود.
و قال: و كان الكنز الّذى تحت الجدار عجبا لمن ايقن بالموت كيف بفرح و عجبا لمن ايقن بالرّزق كيف يحزن و عجبا لمن ايقن بالنّار كيف يذنب و عجبا لمن عرف الدّنيا و تقلبها باهلها كيف يطمئن اليها.
حضرت در باره گنجى كه خداى متعال در سوره كهف در قصه ملاقات و رفاقت حضرت موسى و خضر با يك ديگر نقل مى‏فرمايد- كه سه جريان پيش آمد و آخرى آنها بنا نمودن ديوارى بود كه خراب شده بود و حكمت آن را چنين بيان فرمود كه اين از يتيمانى است و در زير آن گنجى است خواستم وقتى آنها بزرگ شدند از آن بهره‏مند گردند- فرمود: مراد از آن گنج لوحى بود كه در آن اين كلمات نوشته بود: عجب است از كسى كه يقين به مرگ دارد چگونه خوشحال است. و عجب است از كسى كه يقين به رزق مقدّر الهى دارد چگونه حزن و اندوه در او پيدا مى‏شود. و عجب است از كسى كه يقين به آتش و عذاب قيامت دارد چگونه گناه مى‏كند. و عجب است از كسى كه شناخته است دنيا را و مى‏بيند كه چگونه با اهل خود رفتار مى‏كند و هيچ چيز آن ثابت و برقرار نيست چگونه به آن اطمينان مى‏كند.

                        ارشاد القلوب-ترجمه طباطبايى، ص: 104