دبیرستان البرز
مجموعه فرهنگی – آموزشی دبیرستان البرز در میان محوطه ی بزرگی به وسعت 2940 متر مربع، در محدوده ی شمال غربی خیابان انقلاب واقع است. ساختمان دبیرستان البرز و ساختمان جنبی آن که در گذشته آموزشگاه علوم بود، به فاصله ی 50 متر از یکدیگر در داخل این محوطه جای دارند. ساختمان علوم در سال 1297 و ساختمان مرکزی دبیرستان در سال 1303 شمسی شکل گرفت. کل بنا دارای نماهای متقارن است و علاوه بر تکرار ریتم پنجره ها، نمای شمالی و جنوبی ورودی اصلی ساختمان با ایوانی بلند در نما، حجمی ویژه یافته است. نماهای شمالی و جنوبی نیز کاملاً یکسان هستند و با هفت دهانه ی نورگیر و ستون های آجری نما و کاشیکاری های بالای قوس پنجره ها تزیین شده اند. ورودی مدرسه با 9 پله در سطح بالاتری قرار دارد و در دو سوی آن، دو برج در دو سوی ایوان، ورودی را مشخص تر می سازد. ازاره (آن قسمت از دیوار اتاق و یا ایوان که از کف طاقچه تا روی زمین بود) های سنگی دور تا دور بنا را فرا گرفته و تمامی بنا از آجر است.

آب انبار سيد اسماعيل
اين بنا در محدوده بازار تهران و محله سيد اسماعيل واقع شده و بناي کنوني آن از آثار دوره قاجاريه است. اين بنا توسط بيگلربيگي وقت تهران «حاج عيسي» وزير و يا به روايتي «ميرزا موسي» در سال 1262 هـ. ق ساخته شد. آب انبار سيد اسماعيل و بناهاي وابسته به آن به هنگام آباداني بيش از هزار متر مربع مساحت داشت که امروزه به جز محوطه مخزن آن بقيه بنا از جمله راه پله و پاشير از بين رفته است. مخزن آب انبار سيد اسماعيل در دوره اخير به قهوه خانه و رستوران تبديل شده است.

آب انبار علي آباد
اين آب انبار در روستاي علي آباد باغ خواص از توابع شهرستان ورامين، در شرق يخچال علي آباد قرار دارد. ورودي اين آب انبار که با مصالح آجر و گل رس شکل گرفته، در سمت شرق قرار دارد و داراي طاق هلالي است. ارتفاع سقف تا کف حدود 70/4 متر است. آب انبار علي آباد تا اواخر دوره قاجاريه مورد استفاده بود.

آب انبار حصار گلي
در شرق جاده پيشوا به مبارکيه در دو کيلومتري شرق جاده اصلي، روستايي به نام حصار گلي قرار دارد. آب انبار حصارگلي در داخل روستايي واقع است و 27 کيلومتر با ورامين فاصله دارد. اين اثر تاريخي که تا اواخر دوره قاجاريه مورد بهره برداري قرار مي گرفت، تمامي از آجر و ملات گچ شکل گرفته و راه دسترسي به مخزن آب از يک رديف پلکان آجري امکان پذير است.

آب انبار معيـّر و آب انبار سنگلج از ديگر آب انبارهاي مشهور تهران است که آثاري از آنها باقي مانده است. از ديگر آب انبارها مي توان به آب انبار آقا بهرام، آب انبار سيد عبدالله دزفولي، آب انبار امامزاده يحيي، آب انبار بازارچه نو،  آب انبار صاحب ديوان، آب انبار حاج علي، آب انبار رضاقلي خان، آب انبار حاج محمد کريم اشاره نمود.

قنات

قنات سازي از ابداعات ايرانيان است و طبق شواهد تاريخي نخستين قنات ها در ايران احداث شده اند. تهران قديم به وسيله بيش از 80 رشته قنات خصوصي وقفي مشروب مي شد.

قنات شاه
این قنات به دستور ناصرالدين شاه حفر و آماده شد طي وقف نامه اي که موجود است و در سال 1273 هـ . ق تنظيم شده شاه آن را وقف عام نمود. آب اين قنات که بسيار گوارا بود تا آغاز دهه 1330 شمسي و اتمام لوله کشي آب تهران، مورد استفاده اهالي تهران بود.

مهم ترين قنات هاي شهر تهران که تا قبل از لوله کشي آب داير بودند عبارت اند از:
الهيه، باغشاه ( ناصريه )، بهاء الملک و ناصرالملک، شاهک، بريانک، کوثريه( فرمانفرما ) بهجت آباد

موزه و نمايشگاه دايمي نقشه
موزه و نمايشگاه دايمي نقشه به همت شهرداري تهران و در زميني با مساحت 400 متر مربع در 1376 تأسيس شد. اين موزه با خريد نقشه‌هاي قديمي‌، به ويژه نقشه‌هاي مربوط به تهران و حوزه آن و تهيه مستندات تاريخي مربوط به اين نقشه‌ها، ضمن تبادل اطلاعات و تجارب علمي و فني با مراكز فرهنگي داخلي و خارجي‌، سعي در تهيه و نگه‌داري نقشه‌ها با اصول علمي و فني دارد. ديگر فعاليت‌هاي اين موزه به شرح زير است‌:
نمايش نقشه و مستندات از طريق نمايشگاه‌هاي موقت و دايم در محل موزه‌ برپايي نمايشگاه‌هاي موضوعي و فصلي در خارج از محل موزه‌ استفاده از مجموعه‌هاي خصوصي يا ساير موزه‌ها در نمايشگاه‌هاي فصلي‌ تشكيل بانك اطلاعاتي مربوط به نقشه‌. همچنين در اين موزه ضمن تهيه‌، نگه‌داري و نمايش كتاب‌هاي قديمي كه حاوي نقشه‌ها و تصاوير قديمي‌اند، تابلوهاي نقاشي مربوط به تهران قديم نيز به نمايش گذاشته شده‌اند. در اين موزه نقشه ايران ترسيم شده در دورة صفويه‌، گزارش‌هاي كنت دمونت فرت (رئيس پليس دوره ناصري‌) از اتفاقات روزانه دارالخلافه بر روي نقشه سال‌هاي 1320 و تصاوير جغرافيايي كره‌زمين در قرن ششم هجري موجود است‌.
آدرس: خيابان اقدسيه‌، تقاطع بديعي‌، پلاك 40

موزه هنرهاي ملي ايران
170سال پيش‌، در زمان فتح‌علي‌شاه‌، در محل ساختمان‌هاي وزارت فرهنگ و سازمان برنامه و بودجه‌، باغ بزرگي بود كه از شمال تا خيابان هدايت فعلي و از جنوب تا ميدان بهارستان گسترده بود. در حال حاضر از آن باغ و قصر فقط حوض خانه‌اي باقي‌مانده كه تبديل به موزه هنرهاي ملي شده است و شايد همين آن را از خطر نابودي محفوظ داشته است. اين مجموعه در برگيرنده بهترين هنرهاي ملي ايران در همه سال‌هاي اخير مانند مينياتور، تذهيب‌، خاتم‌، كاشي‌كاري‌، قالي‌بافي‌، پارچه‌بافي‌، زري دوزي مخمل بافي‌، ميناكاري‌، قلم‌زني و معرق است‌. اين ساختمان در 1309 ش به موزه تبديل شده است‌. ساختمان موزه از همان دوران باقي مانده و فقط حوض وسط تالار برداشته شد. نام موزه از نام باغ برداشته شد و چون اين محل حوض خانه بوده‌، به حوض خانه باغ نگارستان معروف است‌. اين موزه به همت مرحوم استاد حسين طاهرزاده بهزاد تأسيس شده است‌.
آدرس: خيابان بهارستان

موزه علی اکبر صنعتی:
علي اكبر صنعتي‌، متولد 1259 كرمان‌، يكي از كودكان پرورش يافته پرورشگاه صنعتي كرمان است. او كه از آغاز به نقاشي علاقه‌مند بود، به مدرسه كمال الملك وارد گرديد و پس از 12 سال موفق به اخذ دانش‌نامه ليسانس شد.در 1325 موزه‌اي ساخت و آن را به شير و خورشيد واگذار كرد. موزه ديگري در 1330 در خيابان كالج داير كرد كه تمام آثار آن را خود ساخته بود. اين موزه بعدها به ميدان راهآهن منتقل شد.صنعتي در طول 62 سال كار خود، نزديك به 1000 نگاره و 400 مجسمه خلق كرد. صنعتي از نخستين مجسمه سازان و نقاشان واقع‌گراي دوره معاصر و بنيان‌گذار نخستين موزه آثار خبري معاصر است‌. جالب‌ترين قسمت اين موزه كوچك و قديمي‌، مجسمه گروهي از زندانيان سياسي سلسله پهلوي است كه توسط استاد به تصوير كشيده شده است‌. اين مجسمه عظيم درست در مركز موزه قرار گرفته است‌. مجسمه فردوسي‌، سعدي‌، مسيح مصلوب‌، دهخدا، كمال الملك‌، كريم‌خان‌زند، جواهر لعل نهرو، مهاتما گاندي‌، لوئي پاستور، ملك الشعراي بهار، شاه عباس و مجسمه عظيم نادرشاه افشار چشم‌گير هستند.
آدرس : ميدان امام خميني.