محبان حسين دوستان خدا
حسين منى و اءنا من حسين احب الله من احب حسينا حسين سبط من الاسباط . حسين از من و من از حسينم ؛ دوستدار حسين محبوب خداست ؛ حسين امتى از امت ها است .

    پس از آن كه والي مدينه، امام حسين(ع) را براي بيعت با يزيد تحت فشار قرار داد، آن حضرت به مكه رفت و پس از مدتي، در روز ترويه يعني هشتم ذي‏حجّه‏ي سال 60 قمري از مكه‏ي معظمه به سوي عراق مهاجرت فرمود. در اوايل ماه محرم سال 61 قمري، لشكريان عبيداللَّه بن زياد به فرماندهي حُرّ بن يزيد رياحي با آن حضرت مواجه شده و مانع پيش‏روي آن حضرت به سوي كوفه شدند.



پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله می فرماید:
إِنَّ
الْحُسَیْنَ بْنَ عَلِیٍّ فِی السَّمَاءِ أَکْبَرُ مِنْهُ فِی الْأَرْضِ وَ إِنَّهُ لَمَکْتُوبٌ عَنْ یَمِینِ عَرْشِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ مِصْبَاحُ هُدًى وَ سَفِینَةُ نَجَاةٍ ؛
مقام‏
حسین بن على در آسمان بالاتر از [مقام‏] او در زمین است، و در طرف راست عرش الهى در باره او چنین نوشته شده است: چراغ هدایت و کشتى نجات.
( عیون أخبار
الرضا علیه السلام، ج ‏1، ص 59 – 64،)
قيام امام حسين علیه السلام براى دنياطلبى، شهرت، کسب قدرت و مقام و اهداف مادى و دنيوى نبود بلکه آن حضرت با اخلاص کامل براى احياء دين خدا و احکام آن، اصلاح امور امت جدش و... قيام فرمودو به طور حتم کسى که تنها به خاطر جلب رضاى خدا و عمل به دستورها و فرمان هاى الهى بر ضد ظالمان و ستمگران قيام کند، پيروز واقعى است و نام و ياد او در خاطره ها جاودانه خواهد ماند و دوستى و محبت او نيز در دل مؤمنان و انسان هاى آزاده و عدالت خواه خواهد ماند.
ما به عنوان وارثان قیام خونین حسینی وظیفه داریم معارف و آموزه های نهضت کربلا و عاشورا را به نسل های آینده منتقل کنیم تا نسل های آینده و جوانان و نوجوانان از این چشمه جوشان سیراب گردند و در برابر ظالمان و ستمگران ساکت و خاموش ننشینند.



 احيای امر به معروف و نهي از منكر

       «امر» به معنای فرمان دادن و «نهی» به معنای بازداشتن و منع از انجام کاری است. «معروف»، هر آن چیزی است که عقل و دین، آن را به نیکی و خوبی می شناسند و معرفی می کنند و «منکر»، هر آن چیزی است که عقل و شرع، آن را ناپسند می دارند. پس امر به معروف، یعنی فرمان دادن به انجام کارهای نیک و نهی از منکر، به معنای بازداشتن از بدی و ناپسندی است. یکتاپرستی، نیکی به پدر و مادر، انفاق به خویشاوندان، کمک به مساکین و درماندگان، برپایی نماز، پایبندی به عهد، مبارزه با ظلم و ستم، امر به معروف و نهی از منکر، پرداخت وجوهات شرعی و... نمونه هایی از معروف ها، و شرک به خداوند، زنا و فحشا، ربا، سرقت، دست درازی به اموال یتیمان، تکبر، اسراف و بدخویی، نمونه هایی از منکرهای ذکر شده در قرآن کریم می باشند.



برای عبارت "ان الحسین مصباح الهدی و سفینة النجاة" که شهرت هم پیدا کرده سندی سراغ دارید؟

 

البته این روایت را مرحوم شیخ صدوق در کتاب عیون اخبار الرضا«علیه السلام» با سلسلۀ روات آن بیان فرموده اند  :
حدثنا أبو الحسن على بن ثابت الدوالينى رضى الله عنه بمدينة السلام سنه اثنتين وخمسين وثلاث مأة قال:
حدثنا محمد بن على بن عبد الصمد الكوفى قال:
حدثنا علي بن عاصم عن محمد بن على بن موسى عن أبيه على بن موسى عن أبيه موسى بن جعفر عن أبيه جعفر بن محمد عن أبيه محمد بن على عن أبيه على بن الحسين عن أبيه الحسين بن على أبي طالب عليهم السلام قال:



حسن خزّاز گفت:از امام رضا ( عليه السّلام ) شنيدم كه فرمود:
بعضى از كسانى كه ادّعاى محبّت و دوستى ما را دارند، ضررشان براى شيعيان ما از دجّال بيشتر است.
حسن گفت : عرض كردم اى پسر رسول خدا( صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ) به چه علّت؟
فرمود:  به خاطر دوستى‏شان با دشمنان ما و دشمنى‏شان با دوستان ما. و هر گاه چنين شود، حقّ و باطل به هم در آميزد و امر مشتبه گردد و مؤمن از منافق باز شناخته نشود.
)صفات الشيعه ص 8 (






( کل صفحات : 13 )       4   5   6   7   8   9   10   11   12   13