چگونگی کشف این معجون

به طوری که در کتاب قرابادین کبیر تألیف میرمحمد حسین علوی خراسانی مجلد اول در کلمه ((ثوم)) مندرج است در زمان حضرت موسی علی نبیّنا و آله و علیه السلام، فرعون و فرعونیان درصدد برآمدند که از راه مکر و حیله آن حضرت را مسموم کنند به این طریق که حضرت کلیم ا... و پیروانش را دعوت کنند و غذای مسموم به آن ها بخورانند.

خداوند متعال به حضرت موسی (ع) وحی فرستاد که فرعون خیال دارد تو را مسموم کند، از دعوت او خودداری مکن و آن را اجابت کن و از خوردن غذای او به هیچ وجه ترسی نداشته باش، مشروط به اینکه این معجون را پیش از خوردن آن غذا تهیه کرده و قدری از آن خورده باشی، در این صورت سمیّت آن غذا در تو مؤثر نخواهد شد و همین سبب خواهد شد که گروهی از فرعونیان به تو ایمان بیاورند و همین طور هم شد، وقتی دیدند سم در حضرت موسی م‍ؤثر نشد بسیاری از آن ها به او گرویدند.

سیر خوراکی، که ماده اصلی و مؤثر این معجون است علاوه بر خواص ضدّ سم، ضدّ زهر و ضد میکروبی ده ها خواص درمانی دیگر هم دارد، به طوری که در حدیث شریف نبوی نیز آمده است:

اکل الثّوم شفاء من سبعین داء یعنی خوردن سیر شفای هفتاد بیماری است.

به این جهت قبل از ذکر فرمول و ساخت معجون به شرح خواص درمانی سیر خوراکی از روی کتاب های معتبر می پردازیم.

خواص درمانی سیر، در کتاب های معتبر

3-1- خواص درمانی سیر، به نقل از کتاب غذای بیولوژیک انسان

در این کتاب (1965) که تألیف گرگوئن ژووه پروفسور طب گیاهی (آمریکای جنوبی) است و درباره بیماری های درمان ناپذیر تألیف شده است، درباره خواص سیر چنین می خوانیم:

خواص طبی و فیزیولوژیک سیر: اشتهاآور، ضدّ نفخ و مدر و ضدّ تشنج است. اشتها را به شدت تحریک می کند و ترشحات معده را زیاد می نماید و بر حرکات معده می افزاید، بنابراین در سهولت هضم غذا مؤثر است. بهترین وسیله و مؤثرترین راه برای اینکه کاملاً جذب شود، استعمال پودر آن که در فروشگاه های مواد غذایی وجود دارد و روی سالاد سبزی های خام بریزند یا آن را با غذاها مخلوط نمایند. برای اینکه بدن به آن عادت کند و زیانی نرساند بهتر این است که از مقدار کم شروع کنند.

به علت دارا بودن انواع مواد معدنی به صورت ترکیبات آلی (کلسیم، فسفر، پتاسیم، منیزیم، آهن، کلر، گوگرد، ید و سیلیس)، همچنین به علت وجود ماده ای به نام آلیل (اسانس گوگردی خیلی فرار) دارای خواص شگفت انگیز ضد سم، ضد میکروبی، ضد زهر، ضد کرم، تنظیم کننده اعمال کبد و جهاز هاضمه است و از بروز بیماری های عفونی و مسری جلوگیری می کند و جهاز تنفسی (برنش ها و ریتین) و جهاز هاضمه (معده و روده ها) را ضد عفونی و تحریک می نماید تا اعماق بافت ها نفوذ پیدا کرده و رسوب اسید اوریک و اورات ها را که باعث کثافت و غلظت خون می شوند حل می کند، خون را صاف کرده و از غلظت آن می کاهد و به واسطه حیات تازه ای که به قلب می دهد گردش خون را فعال کرده و رگ ها را نرم می نماید و براثر استعمال آن فشار خون طبیعی می شود. غدد آندوکرین (غدد مترشح داخلی) را تحریک کرده و بافت ها را زنده می کند. به علت اسانس های اثری از آن در اعضا باقی بماند و این است یکی از بهترین داروهای طبیعی که بر داروهای شیمیایی برتری دارد.

گوگردی که دارد از ازدیاد ترشی شیره معده می کاهد و نیز در لینت دادن مزاج مؤثر است؛ از پیدایش تخمیرات عفونی و انگل های روده جلوگیری و پوست بدن را از وجود اگزما و جوش های چربی پاک می کند؛ حبابچه های ریه را ضد عفونی و باسیل بیماری خطرناک سل را از بین می برد و سرانجام پس از اینکه تمام این اعمال را انجام داد از بدن دفع می شود،

مقدمه

نگارنده این سطور(دکتر سید جلال مصطفوی کاشانی) می گوید در سال 1314 شمسی  از دانشکده پزشکی دانشگاه تهران فارغ التحصیل و به دریافت دیپلم دکترا در طب نایل شدم و از همان زمان، با عشق و علاقه حیرت آور و زاید الوصفی شروع به مطالعه و تحقیق در طب قدیم ایران کردم و با وجود مشکلات فراوان و طاقت فرسا به خصوص نبودن استاد و دسترسی نداشتن به کتاب هایی که بتواند اصطلاحات و اصول علمی طب قدیم را روشن کند و مشکل گشا و راهنمای این امر باشد توانستم در طول مدت 15 سال مطالعه مستمر و شبانه روزی به اصول طب قدیم ایران بر مبنای قانون ابن سینا آشنا شوم و با کمال سربلندی افتخار می کنم که نخستین پزشک در ایران و جهان هستم که توانستم به وسیله همین مطالعات ثابت کنم که در پزشکی معاصر خطاهای بسیار و خطرات بی شمار وجود دارد که با کمک طب قدیم می توان به رفع آن ها پرداخت و نمونه ای از آن ها را که مربوط به بیماری آسم است در کنگره ای به نام جشن هزاره شیخ الرئیس ابوعلی سینا که در اردیبهشت ماه 1333 در تهران برگزار شد و گروه کثیری از خاور شناسان و استادان از همه کشورهای جهان در آن شرکت داشتند، عرضه کردم که موجب شگفتی و حیرت شرکت کنندگان شد.

پس از آن به درمان بیماران با روش طب قدیم به وسیله عوامل موجود در طبیعت، به خصوص گیاهان دارویی شروع کردم و به ساختن معجون ها، شربت ها، قرص ها و مرهم های مختلف طبق فرمول هایی که در کتب طب قدیم درج شده است، مشغول شدم و برای انجام این امر با عطارها که گیاهان دارویی می فروختند به خصوص آن ها که پیر بودند و بعضی از داروهای ترکیبی قدیم را می ساختند تماس نزدیک پیدا کردم.

درست همانطور که آشپزی یک هنر است و همه کس نمی تواند آشپز ماهری باشد، ساختن داروهای قدیمی به صورت ترکیباتی که وجود داشته است نیز غالباً همین طور است؛ مثلاً آسپرین که نود سال پیش در کارخانه بایر ساخته شد با اینکه دارای فرمول مشخص و طرز تهیه معینی است، با این حال هیچ لابوراتواری در جهان تاکنون نتوانسته است آن را مانند کارخانه بایر بسازد و اسراری دارد که بروز نمی دهند تا بهترین و مؤثرترین آسپرین ها، آسپرین بایر باشد.

در فرهنگ بومی و طب اسلامی ما دو نوع  مسواک  داشتیم یکی مسواک دندانها و دیگری مسواک لثه. مسواک دندانها در قدیم از چوب درخت مسواک که انتهای آن به صورت رشته رشته بوده است استفاده می‌گردید. درخت مسواک درختچه ای است به ارتفاع متوسط 3 متر که شاخه‌های زیادی دارد. این گیاه همیشه سبز است. در کشور عربستان و بعضی کشورهای عربی دیگر قطعات حدوداً 10 سانتیمتر با قطر حدود یک یا نیم سانتیمتر از ساقه‌های گیاه به صورت بسته‌های 50 تا 100 عددی به وفور بفروش می‌رسد که هر قطعه از آن به مدت یک روز در آب قرار گرفته و سپس پوست همان قسمت جدا می‌شود. به این ترتیب فیبرهای طول این ساقه به شکل مسواک در می‌آید که آن را به آرامی بر روی دندان‌ها می‌کشند، با این عمل ضمن مسواک شدن دندان ها مواد مختلف این چوب که دارای خواص زیادی می باشند در بزاق حل شده و آثار مختلف آن در دهان، لثه و دندان‌ها اعمال می‌شود. همچنین از فیبرهای نازک ساقه جهت خلال کردن دندان‌ها استفاده می‌گردد.از خواص چوب مسواک می توان به کلراید موجود در چوب مسواک اشاره کرد که از ایجاد جرم بر روی دندانها جلوگیری می‌کند، لازم به ذکر است مسواک دندان هر روز انجام می‌گردد اما در شب نباید از مسواک دندان استفاده کرد زیرا به خاطر عدم ترشح کافی بزاق باعث تحریک لثه و آسیب پذیری بیشتر آن می‌گردد. اما در مورد مسواک لثه جهان امروز هیچگونه طرحی ارئه نکرده است. در طب اسلامی  در طول تاریخ از انگشت سبابه به خاطر نرم و مناسب بودن آن به عنوان مسواک لثه استفاده می‌شده است. نحوه عمل بدینگونه است که انگشت سبابه را در دهان قرار داده  و مک زده شود و به لثه فشار آورده شود تا در صورت شل بودن لثه خون از لثه در آید این عمل هر روز یک بار تکرار شود تا روزی که لثه محکم شده و خونریزی نکند.

فلوراید یک ماده شیمیایی است که برای استفاده در ساخت سوخت هسته ای و گاز سارن استفاده می شود. گفته می‌شود مصرف کمتر از 1 میلی گرم در روز حمایت از کرم خوردگی از دندان است. روزی 4 میلی گرم ریسک فلوروس دندانی است. مصرف 10 الی 40 میلی گرم در روز باعث فلوروز اسکلت می شود. روزی 100 میلی گرم باعث جلوگیری از رشد می شود. روزی 125 میلی گرم کلیه ها را از کار می اندازد. روزی 200 الی 500 میلی گرم باعث مرگ می شود.
فلوراید از نظر پزشکی هیچ سودی ندارد اما آدمها را سر به راه می کند. در اردوگاههای کار اجباری جنگ جهانی دوم استفاده می شد. گشتاپو(ارتش آلمان نازی) فلوراید را به خورد زندانی ها می داد نه برای مراقبت از دندان های آنها بلکه دانشمندان آلمانی فهمیده بودند که باعث نازایی و سر به راه شدن افراد می شد. بعد از دومین جنگ جهانی دولت آمریکا فشار آورد برای اینکه در آب فلوراید بریزید در یک سری از این اسناد محرمانه که در می سال 2001 یافته شدند نوشته است که فلوئور ماده شیمیایی اصلی برای ساخت بمب اتم بوده است. میلیون ها تن فلوئور برای ساخت و غنی سازی اورانیوم و پلوتونیوم برای ساخت سلاح هسته ای در دوره جنگ سرد استفاده شده است. خیلی زود دانشمندان فهمیدند که فلوئور یک خطر شیمیایی حتمی برای سلامتی است. هم برای کارگرها و هم برای همسایگان مراکز غنی سازی هسته‌ای.
اولین شکایت ها علیه بمب اتم به دلیل پرتوهای رادیواکتیو نبود بلکه برای خساراتی بوده که فلوراید وارد کرده بود. در همان زمان دانشمندان بمب اتم مدارک جعلی آماده کردند که در آن توضیح می دادند که فلوراید در دوزهای کوچک برای انسان خطری ندارد. دانشمندان بمب اتم در آب فلوراید ریختند در شهر نیوبرگ در ایالت نیویورک در سال 1945 الی 1956 به نام Program F از شهروندان نمونه خون گرفتند. در اسناد اصلی که سانسور شده بودند نشان می دادند که در سال 1948 دانشمندان Program F کشف کرده بودند که فلوئور برای سلامتی بسیار خطرناک است. اما این کشف به دلیل مصلحت ملی سانسور شد. مشابه همین مشکلات در کانادا وجود دارد. وقتی در آب شهر فلوئور ریختند مردم اعتراض کردند که فلوئور را نمی شود در طبیعت ریخت زیرا اثبات شده است که برای طبیعت خطرناک است.