امام حسين عليه السلام و خبر از بازگشت دوباره به دنيا
(«اي آتش براي ابراهيم عليه السلام سرد و گوارا باش» {3}جنگ براي تو و يارانت لذّت بخش و گوارا خواهد بود، مژده باد برشما، پس بخدا سوگند! اگر ما را بکشند يقيناً بر پيشگاه پيامبرمان وارد خواهيم شد تا زمانيکه خواست خدا باشد در آن عالم مي مانيم.
سپس من اوّلين کسي خواهم بود که زمين برايش شکافته مي شود و همزمان با قيام قائم ما و رجعت اميرالمؤمنين عليه السلام و زندگي مجدّد رسول الله صلي الله عليه و آله وسلم رجعت خواهم کرد، و در آن هنگام از آسمان و از پيشگاه الهي نيروهاي غيبي برايم فرود خواهند آمد، نيروهايي که تا آن زمان بر زمين فرود نيامده اند، و همچنين جبرائيل و ميکائيل و لشگري از فرشتگان بر من نازل خواهند شد و جدّم رسول خدا صلي الله عليه و آله و سلم و پدرم علي عليه السلام و برادرم و خودم، و اصحاب و ياران من که دوستي آنها را خدا بر من منّت نهاد، بر مرکب هايي از نور سوار شده فرود مي آيند، مرکب هاي نوراني که تا آن روز کسي سوارشان نشده است. آنگاه پيامبر اسلام صلي الله عليه و آله و سلم پرچم خود را به اهتزاز در خواهد آورد و پرچم و شمشير خود را به قائم ما(عج) مي سپارد، سپس ما در زمين تا آنجا که خدا بخواهد زندگي مي کنيم.
ادامه مطلب
مقدمه
آزادي يكي از مناقشه انگيزترين مفاهيمي است كه تاكنون در ميان دانشوران
علوم اجتماعي مورد بحث و بررسي قرار گرفته ، هر انديشمندي بر اساس
ذهنيت خود آن را تعريف كرده . مكاتب گوناگون هم تعريف هاي متفاوتي از آن ارائه كرده اند.
در اين مقاله مفهوم آزادي از نظر دانشمندان غربي و حضرت امام خميني ؛
وسپس از ديدگاه امام حسين (ع) تحليل و كاوش شده است .
ادامه صفحه بعد
ادامه مطلب
عاشورا سترگ حماسه دين و يقيناً بزرگترين حماسه هستي، جرياني كه مميز و مبين حق و باطل بوده و هست و پيوسته چراغ روشني را فرا راه بشر قرار خواهد داد و تمامي توجيهات و تفاسير مقلوب را از دست او خواهد گرفت.
رسول گرامي اسلام(ص) در بستر بيماري بودند كه فاطمه زهرا(س) فرزندان خويش حسن و حسين (ع) را نزد آن بزرگوار آورد و فرمود "يارسول الله! اين دو، پسران شما هستند. برايشان چيزي به ارث بگذاريد." رسول خدا(ص) فرمود: "هيبت و سود خود را براي حسن مي گذارم و جرات وجود خود را براي حسين."
و اين چنين است كه در سال شصت و يك هجري، حسين بن علي (ع) تمامي ميراث خود از جد بزرگوارش را در برابر تمامي ظلم اموي به ميدان حضور مي آورد و جان خود و خاندان خويش را در راه دين نثار مي كند و فصل تازه اي در تاريخ بشريت مي گشايد.
ادامه مطلب
امام حسين (ع) در خطبه اي ـ كه گويا در مني ايراد شده است - نخبگان و عالمان برجستة جامعه را مورد خطاب قرار داد؛ آنان كه «نامور به نكويي ، معروف به خيرخواهي ، و به لطف خدا در دل مردم شكوهمند» بودند، كساني كه «شرافتمند و دولتيار» ازايشان پروا داشته و ناتوان » گراميشان «و هرگاه حاجتمندان از رسيدن به نياز خود محروم مانند» ايشان را «واسطه » آرند و «به شكوهي چون شوكت شهر ياران و بزرگواري بزرگان » در راه گام بر مي دارند. امام ، نخبگان را به درنگ در اين پرسش واداشت كه
«آيا اين همه از آن رو نيست كه شما به پايگاهي رسيده ايد كه مردم از شما اميد دارند تا به حق خدا قيام كنيد و اگر از قيام به بيشتر حقوق الهي كوتاهي ورزيد حق امامان را خوار شمرده ايد.»
ادامه مطلب
معاويه در تلاشي استثنايي ولايت عهدي پسرش يزيد را بر زبان ها جاري ساخت . مسأله اي كه در اسلام بي سابقه بود! معاويه در سال 56 هـ.ق انجام اين كار را از شام آغاز كرد و از بزرگان مدينه نيز خواست تا تن به اين ولايت عهدي دهند. واكنش امام حسين (ع) و ساير اصحاب نامور منفي بود. ميان معاويه و امام در اين مدت مكاتباتي صورت پذيرفت و در نامه اي امام به معاويه هشدار داد و او را به خدا ترسي رهنمون كرد و تاكيد فرمود «خداوند فرمانروا كردن و بيعت ستاند تو براي فرزند جوانت را كه شراب مي نوشد و سگ بازي مي كند، از ياد نخواهد برد.» حضرت در مرقومه اي ديگر، به تندي با معاويه سخن راند و او را بر كارهايش ملامت كرد و فرمود:
«فرزند خود را كه نوجواني شراب خوار و سگ باز است جانشين خود ساختي ، پس در امانت خود خيانت روا داشتي و زير دستان خود را به تباهي كشاندي و سفارش پروردگارت را به جا نياوردي ، چگونه كسي بر مسلمانان مي گماري كه شراب مي نوشد؟! با اين كه شراب خوار از فاسقان و تبهكاران است وشراب خوار بريك درهم نيز امين نيست ،چگونه بر امتي امين باشد؟ بزودي آن گاه كه نامه هاي استغفار و توبه پيچيده شود، نتايج شوم عمل خود را دريابي !»
ادامه مطلب

ادامه مطلب
السلام علیک یا قمر بنی هاشم
امام چهارم به عبيد اللَّه بن عباس بن علی نگاهى كرد و اشك چشمش را گرفت، سپس فرمود روزى برسول خدا سختتر از روز احد نگذشت كه عمويش حمزه در آن كشته شد و بعد از آن موته است كه عموزادهاش جعفر بن ابى طالب كشته شد سپس فرمود روزى چون روز تو نباشد اى حسين سى هزار مرد كه گمان ميكردند از اين امت هستند، دور او را گرفتند و هر كدام به كشتن او به خدا تقرب مي جست و او خدا را به آنها يادآور ميشد و پند نميگرفتند تا او را بستم و ظلم و عدوان كشتند سپس فرمود خدا عمويم عباس را رحمت كند كه جانبازى كرد و خود را فداى برادر كرد تا دو دستش قطع شد و خدا در عوض به او دو بال داد كه بدانها با فرشتگان در بهشت پرواز می کند، چنانکه به جعفر بن ابى طالب دو بال عطا كرد. براى عباس نزد خداى تبارك و تعالى مقامى است كه در قيامت همه شهداء و اولين و آخرين بدان رشك برند.
(امالى، شيخ صدوق، ص470، مجلس هفتادم)
ادامه مطلب
***مژده در توسل به حسين***
همگي به سوي وسايل نجات بخش حسين عليه السلام بشتابيد! بشارتتان باد که در توسل به او يک مژده خوشحالي کننده و شگفت آور و يک نعمت پر شکوه و يک لطف بسيار بزرگ ديگري از جانب خداست و آن اين است که در توسل به آن حضرت ويژگي و آثاري است که به جهاتي چند، سر آمد همه اسباب و وسايل نجات و برتر از همه کارهاي شايسته است.
براي نمونه:
1 - بالاترين ثمره انجام کارهاي شايسته، نجات از آتش دوزخ است، ولي ثمره توسل به آن حضرت و زيارت عارفانه او سرآمد آن است، چرا که در پرتو آنها نه تنها خود زائر و سوگوار از آتش نجات پيدا مي کند، بلکه نجات ديگران هم مي تواند
باشد.
ادامه مطلب
