متكلمان مسلمان بر آن‏اند كه جن از اجسام لطيف است و مى‏ تواند به شكل‏ هاى گوناگون درآيد (تلخيص المحصّل، 230)؛ ولى فيلسوفان معتقدند كه جن، جسم ندارد و جسمانى نيست و بر خلاف انسان، موجودى است مجرّد و از نوع آتش و هوا (قبسات، 403). البته اينكه جن از آتش آفريده شده است، دليل قرآنى دارد (حجر/ 27)؛ امّا اين آتش از جنس آتش عنصرى نيست؛ زيرا از خود گرما برون نمى‏دهد (نثر طوبى، 1/ 140). قرآن كريم، جن را موجودى مكلّف مى‏داند و مى‏فرمايد:

«ما جن و انس را نيافريديم مگر براى عبادت.» (الذّاريات/ 56) جنّيان نيز همچون آدميان، برخى مؤمن‏اند و برخى كافر (جن/ 11). نيز از قرآن برمى‏آيد كه گروهى از آنان به پيامبر (ص) ايمان آورده، مسلمان شدند (جن/ 14؛ تفسير برهان، 4/ 177 و 178). قرآن به صراحت مى‏فرمايد كه جنيّان كافر، به دوزخ خواهند رفت (هود/ 119). از جمله جنّيان سركش، ابليس است كه فرزند و قبيله دارد و با فرزندان آدم دشمن است و در پى گمراهى آنان است (كهف، 50)؛ امّا شياطين جنّى نمى‏توانند در جهان خلقت دست برند.

آنان همچون ديگر موجودات، طبيعى‏اند و نمى‏توانند انسان را به گناه وادارند مگر او خود بخواهد. (دام‏هاى شيطان) جنّيان شعور و اراده دارند و مى‏توانند به كارهاى خارق العاده دست زنند (سبأ، 12 و 13؛ نمل، 39؛ جن در قرآن، 24). آنها نيز زندگى و مرگ و قيامت دارند (احقاف/ 18) و مانند انسان ازدواج مى‏كنند و مى‏زايند و تكاثر مى‏كنند (اعراف/ 38؛ فصلّت/ 25؛ الميزان، 15312) و غذا مى‏خورند (وسائل الشيعه، 1/ 357). اينكه آيا جن برتر است يا انسان، از قرآن برمى‏آيد كه انسان برتر است؛ زيرا خداوند به ابليس- كه از جنّيان بود- فرمان داد به آدم (ع) سجده كند (تفسير نمونه، 25/ 155). در روايات آمده است كه برخى جنّيان به محضر امامان معصوم (ع) تشرّف يافته‏اند (تفسير نور الثقلين، 5/ 433).

منبع: فرهنگ شیعه،پژوهشکده تحقیقات اسلامی، نشر زمزم هدایت، ص