از قدیم رسم بود، که اگر ستاره دنباله دار دیدی آرزو کنی …

اگر قاصدک دیدی آرزو کنی …

ستاره رد می شود

قاصدک را هم باد می برد

قدیمی ها خیلی چیزها را خوب می دانستند.

می دانستند که آرزو ماندنی نیست

می دانستند نباید آرزو به دل ماند

آرزو را باید فوت کرد، رها کرد به حال خودش

آرزو را روی دل هایتان نگذارید، نباید راکد بمانند.

آب هم با آن همه شفافیتش، یک جا بماند کدر می شود و بو می گیرد

آرزوهایتان را بدهید به دست باد ...

آن ها باید جاری باشند، تا برآورده شوند.