اگر از کسی ناراحتی، یک کاغذ بردار و یک مداد،

هرچه خواستی به او بگویی، روی کاغذ بنویس، 

خواستی هم داد بکشی؛ 

تنها سایز کلماتت را بزرگ کن نه صدایت را ...

آرام که شدی، برگرد و کاغذت را نگاه کن، 

آن وقت خودت قضاوت کن ...

حالا می توانی تمام خشم نوشته هایت را با پاک کن عزیزت پاک کنی ...

دلی هم نشکانده ای، وجدانت را نیازرده ای ...

خرجش همان مداد و پاک کن بود، نه بغض و پشیمانی ...

گاهی می توان از کوره خشم پخته تر بیرون آمد ...