|
دلم گرفته از این جمعه ها که تکراری ست
و سهم روز و شبم بی شما گرفتاری ست
غروب جمعه شد و بی تو باز هم،ای وای دلم گرفته از این جمعه ها که تکراری ست 
کاش بر خیمه ی سبزت گذرم می افتاد
کاش بر صورت ماهت نظرم می افتاد کاش از چشم تر تو دو سه قطره باران پسر فاطمه بر چشم ترم می افتاد کاش در لحظه ی تاریک گناهان آقا مرده بودم به خدا بال و پرم می افتاد کاش از سوی تو ای صاحب ما یک قرعه گریه و ناله به وقت سحرم می افتاد کاش آن روز که در کرب و بلا می باشی لحظه ای هم گذر من به حرم می افتاد کاش هر جمعه که می شد، فقط از عشق خودت فکر دنبال تو گشتن به سرم می افتاد
این همه عقده تلنبار شدن هم دارد
این بدی مانع دیدار شدن هم دارد
دلم جز هوایت هوایی ندارد لبم غیر نامت نوایی ندارد وضو و اذان و نماز و قنوتم بدون ولایت صفایی ندارد دلی که نشد خانه ی یاس نرگس خراب است و ویران بهایی ندارد بیا تا جوانم بده رخ نشانم که این زندگانی وفایی ندارد
جـاده های جمکـرانی به نالـه در آمده اند و
آفرینـش یکصدا تو را می خوانند که ما را دریاب تـو را استغاثـه می کنند «اَینَ مُعِــز الاولیاء» تـو را تمنا می کنند «اَین الطالِبُ بدَمِ المَقتــولِ بکَربــلاء» بگــو ظهــورت کی در می یابد وجود خستـه ما را؟
|
