از شقایق های وحشی بازپرس که محرم اسرار ما هستند.آنها با توخواهند گفت که شرط شیدایی حق آزادگی ست وداغدار بودن و غصه خوردن...
شقایق را وحشی می خوانند چرا که آزاد است ورنگی از تعلق ندارد در دشت ها ولابه لای سنگ ها می روید وبه آب باران قناعت می کند تا همواره تشنه باشد و بسوزد...
داغ دلش وگلبرگ های به خون آغشته اش به راستی که او را به شهید مانند می کند...
" شهیدآوینی"

کوه های بوژان - نیشابور