شعر امروز
براساس شعري از شاعر عرب: «حليم دموس»
جواد نعيمي
بهار عمر خود
يعني جواني را به راهت صرف كردم
چه تو هنگام دوري از تمام دوستانم
مونسم بودي
و تنها همنشين من، به گاه سخت تنهايي!
كتاب من!
سرود هر شب و روز مني تو
- سرودي خوش، سرودي خوب و زيبا-
چه بسيارند آناني
كه چون بينند رويت را
به فريادي بلند، اين گونه مي گويند:
«نهفته در كنار توست، آرامش»
كتاب من!
بپرس از آن كه از تو روي گردانيده، اي دوست
بدون تو، چه معنا دارد آخر، زندگاني
كتاب من!
تو ياري باوفايي
ميان همنشينان، برترين هستي
هلا! پاينده باشي، اي كتابم!
به گاه خواب من، خوابي
و در بيداري ام با من رفيقي، يار هستي
دلت سرشار دانايي است،
آن گونه كه در فكرم:
فقط يك صفحه تو
مثل يك درياست
مثل اين زمين است!
و تو انگار، همسايه هستي بامحبت، مهر، دانش
و تو پاكي و هم تو بي ريايي
نگهدارنده اسرار هستي
به پيمانها وفاداري
كنون، اين است اميدم:
«تمام دوستانم،
به مانند تو باشند، اي كتابم!»
[سه شنبه 8 شهریور 1390 ] [4:45 AM] [صادق قشنگ]
