«كرامت و نقص انسان‏»

قيلَ: مَا الْفَضْلُ؟ قالَ حُسَيْنِ بن علىّ (عليه السلام): مُلْكُ اللِّسانِ، وَ بَذْلُ الاْحْسانِ، قيلَ: فَمَا النَّقْصُ؟ قالَ: التَّكَلُّفُ لِما لا يُعنيكَ.

از حضرت سؤال شد كرامت و فضيلت انسان در چيست؟

امام حسين عليه السّلام در پاسخ فرمود: كنترل و در اختيار داشتن زبان و سخاوت داشتن.

سؤال شد نقص انسان در چيست؟ فرمود: خود را وا داشتن بر آنچه كه مفيد و سودمند نباشد.

((پاداش عبادت حقيقى خداوند‏‏‏‏))

امام حسین(علیه السّلام) فرمودند:

مَنْ عَبَدَ اللّهَ حَقّ عِبَادَتِهِ آتاهُ اللّهُ فَوْقَ اَمَانِيهِ وَ كِفَايَتِهِ.

هركس حق معبوديّت خدا را به‏ جا آورد، خداوند بيش از حدّ انتظار و كفايتش به او عطا می‌کند.

 «اجتناب از غفلت و سرگرم شدن به دنيا‏»

امام حسین(علیه السّلام) فرمودند:

عِباداللهِ! لا تَشْتَغِلُوا بِالدُّنْيا، فَإنَّ الْقَبْرَ بَيْتُ الْعَمَلِ، فَاعْمَلُوا وَ لا تَغْفلُوا.

اى بندگان خدا، خود را مشغول و سرگرم دنيا -و تجمّلات آن- قرار ندهيد كه همانا قبر، خانه‌اى است كه تنها عمل -صالح‌- در آن مفيد و نجات‌بخش مى‌باشد، پس مواظب باشيد كه غفلت نكنيد.

امام حسین(علیه السّلام) فرمودند:

مَنْ نَفّسَ كُرْبَةَ مُؤْمِنٍ فَرّجَ اللّهُ عَنْهُ كُرَبَ الدّنيَا وَ الاخِرَةِ.

هر كه گرفتارى مؤمنى را برطرف كند، خداوند گرفتاري‌هاى دنيا و آخرتش را برطرف می‌کند.

 «خوش‌خُلقى و سكوت‏‏‏‏»

امام حسین(علیه السّلام) فرمودند:

اَلْخُلْقُ الْحَسَنُ عِبَادَةٌ وَ الصّمْتُ زَيْنٌ.

خوش‌خويى، عبادت است و سكوت، زينت.

امام حسین(علیه السّلام) فرمودند:

إِنّ شِيعَتَنَا مَنْ سَلِمَتْ قُلُوبُهمْ مِنْ كُلّ غِشّ وَ غَلّ وَ دَغَلٍ.

شيعه ما كسى است كه دلش از هرگونه خيانت و نيرنگ و مكرى پاك است.

(بحار الانوار، ج 65، ص 156)

عاقبت سرزنش کردن

امام صادق:  
مَن أنَّبَ مُؤمِنا أنَّبَهُ اللّهُ فِي الدّنيا و الآخِرَةِ الكافي، ج 2، ص 356
 هر كس مؤمنى را سرزنش كند، خداوند او را در دنيا و آخرت سرزنش كند.

امام حسین(علیه السّلام) فرمودند:

مِن أَعظِمَ الجِهادِ، جِهادُ الرَّجُلِ نَفسَهُ عَن مَعاصِی اللهِ.

بزرگ‌ترین جهادِ مَرد، جهادی است که با نفس خود می‌کند تا او را از نافرمانی خداوند باز دارد.

(تحف العقول، ص 175)

     دشوارترین جهاد هر زن یا مرد  

         آنست که با نفس کند سخت نبرد   

       تا نفسِ شریر را به فرمان آرَد    

     آن‌سان که دگر گناه نتواند کرد

امام حسین(علیه السّلام) فرمودند:

مُجالَسَةِ أهلِ الدِنَائة شَر، وَ مُجَالَسَةِ أَهلِ الفُسُوقِ رَیبَة.

هم‌نشینی با سفلگان و افراد پست ناپسند است و همدمی

گناهکاران موجب بدبینی مردم و از دست دادن اعتماد و اعتبار است.

امام حسین(علیه السّلام) فرمودند:

مَن حاوَلَ اَمراً بمَعصِیَةِ اللهِ کانَ اَفوَتَ لِما یَرجُو وَ اَسرَعَ لِمَجئ ما یَحذَرُ.

آن که در کاری که نافرمانی خداست بکوشد، امیدش را از دست می‌دهد و نگرانی‌ها به او روی می‌آورد.