«احمد بن محمد بن سلیمان بن حسن بن جهم بن بکیر بن اعین بن سنس شیبانی» معروف به ابوغالب، یکی از افراد خاندان معروف آل اعین و از غیر نژاد عرب بود. شیخ طوسی در فهرست می گوید: ابوغالب زراری از بکیریون بود و بکیریون زراریان اند و تا زمان ابی محمد (ص) به بکیری معروف بودند تا توقیعی از ابی محمد (ص) صادر شد و در آن، نام او ابوطاهر زراری آمده بود.
عبارت توقیع این بود «فاما الزراری رعاه الله» از این پس این خاندان خود را زراری خواندند. ابوغالب در روزگار خویش، شیخ اصحاب امامیه و استاد و فقیه آنان بود و او را کتبی است از جمله کتاب التاریخ و ادعیه السفر، الافضال و مناسک الحج الکبیر و ... وی در سال 368 درگذشت و قبر او در نجف اشرف است. ابوغالب، در زمان غیبت صغری، با سفراء اختصاص داشته است. [1] [1] معارف و معاریف، ج 1ف ص 465
عبارت توقیع این بود «فاما الزراری رعاه الله» از این پس این خاندان خود را زراری خواندند. ابوغالب در روزگار خویش، شیخ اصحاب امامیه و استاد و فقیه آنان بود و او را کتبی است از جمله کتاب التاریخ و ادعیه السفر، الافضال و مناسک الحج الکبیر و ... وی در سال 368 درگذشت و قبر او در نجف اشرف است. ابوغالب، در زمان غیبت صغری، با سفراء اختصاص داشته است. [1] [1] معارف و معاریف، ج 1ف ص 465
