جزای قضا شدن یک نماز

جزای قضا شدن یک نماز

17965283690279174729.jpg;

 حاجشیخ حسنعلی نخودکی اصفهانی از پانزده سالگی تا پایان عمرش، هر سال، سه ماه(رجب، شعبان و رمضان) را روزه می‌گرفت و شبها را نیز به عبادت سپری می‌کردو آرام نداشت. او می‌گوید: در تمام عمرم تنها یک روز نماز صبحم قضا شد، پسر بچه‌ای داشتم که شب همان روز از دنیا رفت. سحرگاه مرا گفتند که این رنجفقدان را به علت فوت نماز صبح، مستحق شده‌ای، اینک اگر شبی تهجّدم [نماز شبم] ترک شود، صبح آن شب، انتظار بلایی را می‌کشم.1

1-نشان از بی نشانها، ج1، ص16 و 31.




[ پنج شنبه 24 دی 1394  ] [ 6:30 AM ] [ فروزان ]
[ نظرات(0) ]