گریه در سجده برای فراق

یکی از همسایگان مرحوم آخوند خراسانی صاحب کفایة گفته بام خانه ما متصل به بام منزل ایشان بود او در سجده‏اش یک سوز و گداز و ناله دلخراشی داشت که هر با قساوتی می‏شنید محال بود که منقلب نشود! گویا محب و اصلی است که داد از زمان فراق دارد و یا عبد خطا کاری است که این همهخوف و اضطراب دارد.(1)

1) مرگی در نور صفحه 394.





[ پنج شنبه 24 دی 1394  ] [ 6:03 PM ] [ فروزان ]
[ نظرات(0) ]