آب و عاشورا

مهدی جان ...

. دست بـﮧ قلم بردم
. تا برایتان حرف ها بزنم...
. اما نشد ... .

خواستم از " دردم " بگویم دیدم دردِ شما، خودِ ((منم )) ... .

خواستم از " بـﮯ کسـﮯ " ام حرف بزنم.... دیدم تنهاتر از شما درعالم نیست .

خواستم بگویم " دلم از روزگار گرفتـﮧ " 
دیدم خودم در خون بـﮧ دل کردنِ شما کم نگذاشتـﮧ ام ...
.
.

قلم کم آورد ... 
بـﮧ راستـﮯ کـﮧ وسعت ((مظلومیت )) شما قابل اندازه گیرے نیست... .
.
اللّهم عجل لولیک الفرج..…  
•

بهترین خاطره‌ام مربوط به سال ۸۰ است که حضرت آقا به اصفهان آمدند و با نخبگان دیدار داشتند. در آن جلسه نمی‌توانستم روی پایم بایستم، آقا که متوجه این مسئله شدند بزرگواری کرده و به من سلام کردند.

مدت این فیلم10 دقیقه می باشد

نگاهي مختصر بر زندگي حاج منصور ارضي :
جناب استاد «حاج منصور ارضي » به سال 1332 شمسي در تهران ميلاد يافت. وي مداحي و ذکر براي اهل بيت عصمت و طهارت عليهم السلام را از سن پنج سالگي آغاز کرد و در مجالسي که در محله هاي قديم تهران برگزار مي شد شرکت مي کرد.
در سن نوجواني به همراه عمويش (حاج حسن ارضي) در مراسم هاي مختلف به ويژه در مراسم دعاي کميل امام زاده قاسم ، و همچنين همه هفته در حرم حضرت عبدالعظيم (ع) شرکت مي نمود. همچنين مسجد جمکرانِ قم و ...به مراتب که از سن او مي گذشت مجالس و برنامه هاي ايشان در مکانهاي ديگر گسترده مي شد.
ايشان از آغاز انقلاب اسلامي ، عمدتاً با مداحي هدفمند و خط دار در زمينه ي انقلاب ، دفاع مقدس و ارزشهاي اسلامي و ... به ايجاد انگيزه الهي در بين مردم و به ويژه جوانان مي پرداختند. شيوايي ، زيبايي و متانت بيان ايشان در مداحي نياز به توضيح نيست ، زيرا کتاب و نوارهايي که از ايشان موجود است بيانگر آن مي باشد.گرچه تلاش مستمر ، مديريت ، تدبر ، نظم در برنامه ها و «به عشق» کارکردن ، از خصلت هاي خوب ايشان است ، اما برتر و ارزشمند تر از آنچه درباره ي او بيان شد و ارجمندتر از هنر وي مي باشد همانا توجه به ارائه مطالب آموزنده و سبکهاي متنوع و از همه بالاتر «سوز و نواي گرم مثال زدني» ايشان است که وي را محبوب دلها کرده است.

http://www.sibtayn.com/منبع:

سید جمال اولین فرزند آقا سید جواد بود که سال 1344به دنیا اومد... سید جمال باهوش و با استعداد در همون کودکی خیلی از آیات و روایات وخطبه های نهج البلاغه رو از بر بود و از بچگی با نهضت امام آشنا شد. روزهای انقلاب مصادف با پایان تحصیلا متوسطه سید جمال بود و پا به پای پدر و مادر درتظاهرات شرکت میکرد..سید همراه پدرش در تسخیرپادگان حر و زندان اوین شرکت داشت ودرحالیکه 13 سال بیشتر نداشت در بهمن ماه 1357 درتسخیر پادگان جی از ناحیه شکم مورد اصابت تیر مزدوران شاه قرارگرفت به طوریکه استخوانهای دنده اش  شکست ومدت پانزده روز دربیمارستان بستری شد وبا لطف خداوند و با توسل به اهل بیت شفا یافت. سیدجمال بعدازپیروزی انقلاب اسلامی درتثبیت دستاوردهای انقلاب درکنار خانواده مبارزش  فعال بود.اوبه علت توان بالایی که درتحلیل مسایل سیاسی داشت ازاول با بنی صدر مخالف بود وهرطور که میتوانست درجهت روشنگری جامعه ورسوایی این عنصر خبیث تلاش میکرد وبارها نیز توسط منافقین تهدید به مرگ شد وچند روز توسط عوامل بنی صدر به زندان انداخته شد.سید 14 ساله بود که برای مقابله با ضدانقلاب به کردستان رفت و درزمره یاران ونیروهای تحت امر شهید اصغروصالی و شهید چمران درعملیات پاکسازی پاوه  شرکت کرد وطی این عملیات ازناحیه چشم مورد اصابت تیر قرارگرفت و حتی مجروحیتش رو به خانواده اطلاع نداد ....

سید جمال از سمت راست ایستاده نفردوم درحلقه یاران شهید اصغروصالی

سید نورالدین دربندی یکی از پیرغلامان حسینی در معرفی خود گفت: 67 سال سن دارم، فرزند حاج سیدمحسن دربندی هستم، از شش سالگی روزهای پنجشنبه با پدرم به روضه می‌رفتم، یکی از افتخاراتم این است که پدرم خادم‌الحجاج بود و البته خودم نیز حدوداً در 45 سفر افتخار خدمت به حجاج را دارم و من این را مدیریت نمی‌نامم بلکه نوکری می‌نامم.

سید احمد هاشمی یکی از پیرغلامان حسینی گفت: اهل انار رفسنجان هستم، در پنج سالگی با والدین مرحومم به تهران آمدم، پسرعموی مادرم، مرحوم حاج سید هدایت‌الله صابری اناری معممی نابینا و روضه خوان بود، من تقریباً از هشت سالگی دست او را گرفتم و به روضه‌ها می‌رفتیم و با او همصدا می‌خواندم، از همانجا شروع کردم و تقریباً تا 15 سالگی اینگونه ادامه داشت، بعد از آن یک کلاه بر سرم گذاشتم که مثل عرقچین بود تا بیست ساله شدم، 20 سالگی فینه بر سر گذاشتم که همین مولوی (به کلاه سرش که شبیه کلاه مولوی است و پارچه‌ای سبز به دور آن بسته شده است اشاره می‌کند) است. مرحوم صابری به من گفت تو چون 20 ساله شدی و در کوچه نمی‌توانی صبر کنی تا من بیایم من با پسر کوچکم سید سجاد به روضه می‌روم، آن روضه‌هایی که شما را دعوت کرده‌اند شما خودت تنها برو، به همین دلیل من از 20 سالگی به روضه‌ها می‌رفتم حالا هرچند تعداد که باشد و این رویه تا سال 1354 ادامه داشت، در این سال قسمتم شد که به مکه بروم، از آن زمان تا 1373 جزء خدمه به حج واجب می‌رفتم و عمره نیز 23 سفر به زیارت خانه خدا رفتم، با همین برنامه‌ای که جزء خدمه بودم و مداحی نیز می‌کردم که در بقیع، هتل، قبر حضرت همزه (ع) و بیت الاحزان که آن زمان هنوز بود می‌خواندم تا اینکه از سال 1373 دیگر به مکه نرفتم و بعد از آن نیز برنامه‌های خودم را داشتم که در مجالسی مثل هیأت‌های هفتگی، دهه‌ها و امثالهم بود، کربلا نیز با مرحوم صابری مشرف شدم که به وسلیه تذکره 15 تومانی بود یعنی گذرنامه‌ای درکار نبود و من از اول محرم تا آخر صفر در کربلا بودم، یک دهه در حرم امام حسین (ع)، یک دهه در حرم حضرت ابا الفضل (ع)، یک دهه در نجف، یک دهه در کاظمین و پنج شبانه روز نیز در سامرا بودم و انجام وظیفه کردم.