احاديث , سخنان تصادفي امام رضا (ع)

111- محمد بن عرفه گفت: حضرت رضا به من فرمود : وای بر تو ای پسر عرفه عملی کنید که در آن ریا نباشد و به منظور شنیدن مردم انجام نشده باشد زیرا هر کس برای غیر خدا عمل کند خدا او را وا می‏گذارد به آن کس که برای او عمل کرده (یعنی خدا مهمات وی را کفایت نمی‏کند)

56- البته امر به معروف و نهی از منکر بکنید و گرنه بر شما حکومت خواهد کرد و عامل خواهد شد بدهای شما سپس خوبان شما دعا می‏کنند و مستجاب نخواهد شد . 

57- هر که حق سپاسی نعمت مخلوق را بجای نیاورد سپاس خدای را بجای نیاورده . 

58- آدم سخی غذای مردم را می‏خورد تا غذایش را بخورند و آدم بخیل از غذای مردم نمی‏خورد تا از غذایش نخورند.

تعیین اُجرت قبل از كار

مرحوم كلینى به نقل از سلیمان بن جعفر حكایت كند:
روزى به همراه حضرت ابوالحسن ، امام علىّ بن موسى الرّضا علیهما السلام جهت انجام كارى از منزل بیرون رفته بودیم .
پس از پایان آن كار، هنگامى كه خواستم به منزل خود مراجعت نمایم ، حضرت فرمود: امشب همراه من بیا تا به منزل ما برویم و شب را میهمان ما باش .

14- فانهم معادن کلماتک و خزان علمک و ارکان توحیدک و دعائم دینک و ولاة امرک و خالصتک من عبادک و صفوتک من خلقک و اولیاؤک و سلائل اولیائک و صفوة اولاد نبیک و السلام علیه و علیهم و رحمة الله و برکاته.

13- اللهم صل علی ولاه عهده و الائمة من بعده و بلغهم امالهم و زد فی اجالهم و اعز نصرتهم و تمم لهم ما اسندت الیهم من امرک لهم و ثبت دعائمهم و اجعلنا لهم اعوانا و علی دینک انصارا

1- خویشاوند را پیوند ده ، اگر چه با یک جرعه آب باشد. 

2- هرگز به امید دوستی آل محمد (ص) عمل صالح و عبادت خدا را ترک نکنید و همچنین دوستی آل محمد و تسلیم شدن در مقابل امرشان را به امید عبادتتان رها نکنید. زیرا هیچیک از این دو بدون دیگری قبول نمی‏شود. 

3- آن کس که همه روزه به حساب خود رسیدگی نکند، و نیک و بد خود را نشناسد از ما نیست.

حدیث 21

قال الکاظم علیه‏السلام لأصحابه «اشهدوا أن ابنی هذا، وصیی و القیم بأمری و

خلیفتی من بعدی، من کان له عندی دین فلیأخذه من ابنی هذا، و من کانت له عندی عدة فلینجزها منه؛ و من لم یکن له بد من لقائی فلا یلقین الا بکتابه.» [اثبات الهداة، 229/3.] 

بحث به زبان قوم

از شیوههایی كه امام در بحث خود به كار میبرد این بود كه او با هر قومی به زبان همان قوم سخن میگفت و با طرفداران تورات از تورات و با طرفداران انجیل از متن انجیل حرف میزد. حتی نوشتهاند او با صابئین به زبان عبریشان،‌ با زردشتیها به زبان پارسی احتجاج میكرد و آنها را در كار خود مجاب میساخت. او حتی در سر سفرهای كه در برابر اقوام مختلف قرار میگرفت برای خوش آمد مهمانان مطایباتی داشت و این مطایبات را به زبان آنان بیان میكرد. حتی از او آمده است كه گاهی به زبان فارسی با ایرانیان حرف میزد و این امر برای آنان بسیار خوشایند بود و احساس انس و صفای بیشتری با امام میكردند.