شاید نعمت ولایت برترین نعمت خدا باشد و دلیلش این است که خداوند در روز غدیر به پیامبر صلي‌الله عليه وآله می فرماید: اگر انجامش ندهی 23 سال زحمتت از بین می رود، در هیچ تکلیفی خداوند اینگونه هشدار نمی دهد. به همین دلیل بیشترین دشمنی را در طول تاریخ با ولی خداوند داشتند.

منبع:

حجت الاسلام طباطبایی  هیئت بیت الرضوان شب نوزدهم ماه صفر 1393

وارث: بعد از رحلت رسول خدا صلي‌الله عليه وآله سه امام بزرگوار 50 سال زحمت کشیدند تا سپاهی برای کربلا مهیا کردند.

وارث: قرآن در آیه 107 سورۀ صافات می فرماید: "وَ فَدَیْناهُ بِذِبْحٍ عَظِیمٍ..." در حدیث داریم که منظور از ذبح عظیم امام حسین علیه السلام است. از زاویۀ این آیات، نه اینکه قصۀ کربلا فقط در همین آیات100 تا 108 سوره صافات است، بلکه باید هرسال بگردبم و آیات بیشتری پیدا کنیم. اهل بیت علیهم السلام و خصوصاً امام حسین علیه السلام را باید قرآنی تعریف کنیم.

از زاویۀ این دسته آیات مهم ترین عنصر کربلا، قربانی بود. هرکس می خواهد برای قُرب با امام حسین علیه السلام همراه بشود قربانی لازم دارد. برای رسیدن به هرچیزی باید از چیزهای دیگری گذشت. اگر هرچه که دوست داری را کنار بگذاری مُقرب تر می شوی. 

باید همه مان به مقرب شدن دعوت بشویم و تا قربانی ندهیم، مقرب نمی شویم. قربانی هم همان چیزی است که دوستش داری و حاضر نیستی از آن دست بکشی. اگر در محرم امام حسین علیه السلام و شب عاشورا دل نکنید، هیچ وقت دیگر هم نمی توانید دل بکنید.

نه اینکه فقط آیندگان درگیر کربلا هستند، بلکه گذشتگان هم درگیرش هستند. به انبیاء گذشته می گفتند که ای رُسُل شما زحمتتان را می کشید ولی گیر کارتان به حسین علیه السلام بسته است. امام حسین علیه السلام اگر شهید نشود تمام این زحمات شما به هدر می رود.

قرآن می گوید از گذشتگان تا آیندگان همه درگیر این ذبح عظیم هستند. امام حسین علیه السلام وقتی که در وضعیتی قرار گرفت که راه را رویش بستند شروع کرد به کشتی ساختن و بزرگ ترین کشتی نجات را ساخت. ما چگونه می توانیم در این کشتی ساختن همراه امام حسین علیه السلام بشویم؟ با قربانی کردن. هیئتی که در آن قربانی نباشد به دردی نمی خورد. بهترین وسیلۀ سنجش قربانی، نماز است، اگر می خواهی ببینی چقدر اهل قربانی بودی دو رکعت نماز بخوان! ببین می توانی سر نماز حواست جمع باشد؟ اگر جمع بود معلوم می شود که اهل قربانی دادن هستی.

وارث: غایت و عبودیت بندگی عبارت است از بذل الفضل. امام صادق علیه‌السلام معنی عبودیت و بندگی را میفرمایند: بذل الفضل. امام حسین علیه‌السلام باذل بود لذا به بهترین درجه از عبودیت رسید و امام حسین علیه‌السلام شد اباعبدالله علیه‌السلام .

چرا به امام حسین علیه‌السلام عبدالله می گویند؟ در حالی که فرزندان سیدالشهداء تماماً علی نام داشتند نه عبدالله. امام حسین علیه‌السلام بانی بندگی خداست و پدر بندگان خداست و اگر بانی بندگی باقی مانده بود به برکت ابی عبدالله علیه‌السلام است. امام حسین علیه‌السلام به گردن هر کسی که اسم خود را بنده ی خدا می گذارد، حق ابوت و پدری دارد. اگر کسی ویژگی خاصی داشته باشد به آن یک " اب " می چسبانند می گویند پدر سخا پدر کرم و... امام حسین علیه‌السلام پدر بندگی خداست یعنی زیباترین مصداق بندگی است.

به امام حسین علیه‌السلام عرض کردند آقا به کربلا نروید امام فرمودند از جدم رسیده که خدا میخواهد تو را کشته ببیند می گوید: آقا حداقل زن و بچه هارا با خود نبرید حضرت می فرمایند از جدم رسیده خدا میخواهد زن و بچه های مرا به اسارت ببیند. هر چه که داشت در راه خدا بذل کرد به چه دلیل؟ برای بقای دین و برای بندگی. و به زیباترین وجه ممکن بندگی اش را به معرض گذاشت.

پی نوشت:

بخشی از سخنرانی حجت الاسلام مومنی در مراسم یادبود شهید مدافع حرم، شهید محمد حسن(رسول) خلیلی؛ 27 آبان 1393

وارث: هر سال محرم به محرم خود را بسنجیم که آیا از سال گذشته تا امسال صعودی داشتم یا خیر! یا در حال درجا زدنم و نزول؟! هیئت آمدن و در روضه شرکت کردن را به عنوان هدف نگاه نکنیم بلکه وسیله ای است برای قرب الهی، ما به روضه نیامدیم که صرفاً روضه رفته باشیم ما به روضه می آییم تا به امام حسین علیه‌السلام وصل شویم و به خداوند نزدیک شویم و نور شویم.

پیامبر اکرم صلي‌الله عليه وآله که هنوز حضرت به شهادت نرسیدند برای او می گریست. تمام معصومین و انبیا برای حضرت می گریستند. روضه حضرت سید الشهدا علیه السلام عادت نمی شود و عادی نمی شود اگر برای کسی عادی شده است و بی تأثیر عیب خودش را پیدا کند.

پی نوشت:

بخشی از سخنرانی حجت الاسلام سعیدیان در شب بیست و پنجم ماه صفر در هیئت عشاق العباس (ع)؛ 

وارث: هرکس که علی علیه السلام را دوست دارد پرونده اش در دست راستش است و خداوند پرونده او را مانند 124 هزار پیامبر صلوات الله علیهم بازبینی می کند. هرکس او را دوست داشته باشد از دنیا نمی رود مگر آنکه از آب کوثر بیاشامد و از درخت طوبی میوه تناول کند و جایگاه خود را در بهشت ببیند بعد بمیرد. هرکس علی علیه السلام را دوست داشته باشد خداوند تمام سختی های مردن را برایش آسان می کند و وقتی وارد برزخ شود برزخ او باغی در باغهای بهشت می شود.

هرکه علی علیه السلام را دوست داشته باشد، خداوند تمام عبادات و خدمات به مردم را از او قبول می کند و تمام گناهانش را از پرونده اش پاک می کند و به بهشت می برد و در کنار اصحاب حضرت می نشاند. هرکس عاشق علی علیه السلام باشد خداوند حکمتها را در دلش پابرجا می کند و زبان درست گویی به او عنایت می کند. عاشق علی علیه السلام می شود درب های بهشت برای او باز است. فرشته ای از عرش او را صدا می زند. هرکس که عاشق علی علیه السلام باشد از قبر که بیرون می آید چهره اش مانند ماه شب 14 است. خداوند در قیامت تاج کرامت به روی سرش می گذارد، لباس آبرو و عزت می دهد به او ، از صراط مانند برق رد می شود و هیچ رنجی نمی بیند. هرکس عاشق اوست خداوند او را از دوزخ نجات می دهد و نمی گذارد دلش دچار نفاق شود و عبور از صراط به او می دهد و برگه امان از عذاب را به او می دهد.

هرکس بر اساس عشق به اهل بیت علیهم السلام بمیرد فرشتگان با او مصاحبت می کنند و روح انبیاء علیهم السلام به ملاقاتش می آیند، هر دعایی که در این دنیا داشته است و به او داده نشده است در آن دنیا برآورده می کند. 

پی نوشت:

سخنرانی حجت الاسلام انصاریان در روز بیست و هفتم ماه رمضان در مسجد امیر علیه السلام