زمانی که سر عبیدالله بن زیاد را به مدینه نزد امام سجاد ـ علیه السلام ـ آوردند امام فرمودند:
«که هیچ کس از بنی هاشم نبود مگر اینکه به مختار درود فرستاد و در حق وی دعا کرد و نسبت به وی سخن نیک گفت.» طبقات الکبری، جلد۵ صفحه ۲۸۵
امیرالمومنین علی (علیه السلام ) در مورد مختار می فرمایند:
«به زودی ستمکاران، توسط کسی که خداوند برای انتقام ما بر آنان خواهد فرستاد، به بلایی گرفتار خواهند شد و این به خاطر فسق و جنایتی است که مرتکب شدهاند، همانگونه که بنی اسرائیل گرفتار عذاب شدند … او جوانی از قبیله ثقیف است که او را مختار بن ابی عبید میگویند.»
بحار الانوار جلد ۱۰ صفحه ۲۸۰
حضرت ابا عبدالله علیهالسّلام هم پس از خطبهای که در راه کربلا ایراد نمودند، میفرمایند:
«پروردگارا، آن جوانمرد ثقیفی را بر آنان مسلط کن تا جام تلخ مرگ و ذلت را به ایشان بچشاند و از قاتلان ما احدی را معاف نکند. به جای هر قتلی، کشتنی و به جای ضربت، ضربتی؛ و انتقام مرا و خواندن و دوستان و شیعیانم را از اینها بگیرد»
بحارالانوار، جلد ۴۵، صفحه ۳۴۰
داستانک:
عبدالله بن شریک می گوید:
روز عید قربان نزد امام محمدباقر(علیه السلام) رفتم و در مجلس ایشان نشسته بودم که مردی از اهل کوفه وارد شد.
مرد کوفی اصرار داشت بر دست امام(علیه السلام) بوسه زند و ابراز ارادت بسیار کرد. حضرت از او پرسیدند؛ تو کیستی؟
مرد کوفی عرض کرد؛ من «ابومحمد، حکم بن مختار» هستم.
امام (علیه السلام) او را در کنار خود نشانید و تکریم کرد.
فرزند مختار گفت؛ ای پسر رسول خدا(صلی الله علیه و آله ) مردم درباره پدرم سخن ها گفته اند ولی به خدا سوگند آنچه شما در حق پدرم بفرمایید را حق می دانم.
حضرت پرسیدند: مگر درباره پدرت چه گفته اند؟
حکم بن مختار در پاسخ گفت؛ می گویند پدرم کذاب بوده است!
امام محمدباقر فرمودند:
سبحان الله ! پدرم به من خبر داد که مهریه مادرم از آنچه مختار فرستاده بود تامین شد . سپس دو مرتبه فرمود رحم الله ابوک رحم الله ابوک. مختار هیچ حقی از ما را نگرفته نگذاشت. قاتلان ما را کشت و به خونخواهی ما برخواست
منبع:
منبرک
بحارالانوار، جلد ۴۵ صفحه ۳۵۱
