0 عنوان : بدا به حال كساني كه نماز را سبك مي شمرند!
آيه ي شريفه : فَوَيْلٌ لِّلْمُصَلِّينَ » الَّذِينَ هُمْ عَن صَلَاتِهِمْ سَاهُونَ ماعون / 4
ترجمه : پس واي به حال نماز گزاران، (۴) آنان كه از نمازشان غافل و به آن بي اعتنايند! (۵)
شرح و تفسير : ساهون از ماده سهو به معناي خطايي است كه ناشي از غفلت باشد; و اگر مقدمات و اسبابش را خود انسان فراهم كند، غافلِ مقصر است ، مانند شخصي كه با خوردن خمر مست مي شود و از نماز غافل مي شود ; اما اگر مقدماتش در اختيار انسان نباشد، مثلديوانه كه از نماز غفلت مي كند، اين جا معذور است. خداوند در اين آيات شريفه به غفلتي نظر دارد كه به همراه تقصير است. مهم ترين موارد آن عبارت است از: غفلت نماز گزار از نماز و بي توجهي به عظمت و حقيقت آن و ارزش قايل نشدن براي آن ; بي اهميتي به اوقات نماز; پاي بند نبودن به اركان و شرايط و آداب نماز ; نماز خواندن براي ريا و تظاهر ، چنان كه به مورد اخير در آيه بعد اشاره شده است : «الَّذينَهُمَ يُراؤُونَ.»امام صادق (ع) فرمودند: « هر گاه بنده به نماز مي ايستد و نماز را سبك برگزار مي كند ، گويي“خداوند تبارك و تعالي به فرشتگان خود مي گويد: آيا به اين بنده ام نمي نگريد كه فكر مي كند رفع نياز هايش به دست كسي غير از من است؟ آيا او نمي داند كه حوايجش به دست من است ؟»
