عنوان :                     نمازِ با حضور قلب موجب رستگاري و خوش عاقبتي است                 

آيه ي شريفه :‌        قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ » الَّذِينَ هُمْ فِي صَلَاتِهِمْ خَاشِعُونَ                     مؤمنون / 1

ترجمه :‌               حقاً كه گروندگان [به اصول عقايد اسلام] رستگار شدند (1) آنان كه در نمازشان [به دل و اندام ها] فروتن اند. (۲)           

شرح و تفسير :      خشوع يعني خاضع و خاكسار و فروتن بودن; نمازگزار بايد هم به قلب خاشع باشد، يعني همه فكر و ذهن خود را متوجه نماز كند و هم به اعضا و جوارح، خصوصاً چشم، خشوع داشته باشد ، يعني چشم خود را از جايگاه سجده بر ندارد و به اين طرف و آن طرف نگاه نكند. پيامبر اكرم (ص) مردي را ديدند كه در نماز با ريش خود بازي مي كند. فرمودند: « اگر اين مرد دلش خاشع بود، قطعاً اعضا و اندامش خاشع بودند.» خشوع در نماز سيره عملي همه معصومان: بوده است. روايت شده است كه پيامبر اكرم (ص) هر گاه به نماز مي ايستاد همچون لباسي مي شد كه گوشه اي بي حركت افتاده باشد; امام اميرالمؤمنين (ع) به هنگام نماز رنگ رخسارش دگرگون مي شد; حضرت فاطمه (ص) از ترس خدا به نفس نفس مي افتاد; امام مجتبي (ع) با تمام شدن وضو رنگ مباركش مي پريد و مي فرمود: « كسي كه مي خواهد به حضور خداوند برسد بايد رنگش را ببازد.» خلاصه كلام اين كه خشوع اثرِ حضور قلب است; و حضور قلب يعني دل بداند كه زبان چه مي گويد.

كمال اين عبادت با حضور است          دل غفلت زده خالي ز نور است
حـــضور قلب چون روح نماز است              شما را از گناهان پاك ساز است
نمـــازِ بي حضـــورِ دل ، خــــراب اســــــت                 به ياد او اگـــر باشـــي حســــاب اســــت