ابزار مبديل تاريخ ها

ای کاش علی شویم و عالی باشیم

هم سفره ی کاسه ی سفالی باشیم

چون سکه به دست کودکی برق زنیم

نان آور سفره های خالی باشیم ...

 الهـــی از دیــار بـــی نــوایــی                  بســـویت آمــدم بهـــر گــدایی

    الهــی بنده ای گـــم کرده راهم          بــده راهــــم که ســـر تا پا گناهم

        اگر عمری به غفلت زیست کردم       تمـــام هستــیم را نیست کـــــردم

          به هـــر در حلقه کوبــیدم خــدایا          لــباس یــاس پـــوشـــیدم خــدایا

            اسیــر نفس هــــر جایی شدم من     مقیم شهـــر رســوایی شـــدم من

     نچــیــدم  گل  ز شـــــاخ آرزویــی         ندارم  پــیش مـــردم آبــــرویـــی

          کنم با عجــز و لابه بـــر تـــو اظهار           گنهکارم  ، گنهکارم ، گنهــــکار

             تو  رحمــان  و  رحــیم و مهــربانی           منـــم  مهمان  تو، تو میــزبـانـی

                 تو سوز سینه ام را ســاز کـــردی         در رحــمت بـه  رویم بــاز کــردی

                  تو گفتی توبـه کن  من  می پذیــرم       تــرحـــم کن امیــرا مــن فــقــیــرم

الهــــی هر چه هستم هر که هستم      ســر خوان عــطای تــو نشــستـــم

   الهـــی بنده ای گــم کـــرده راهـــم          بده راهـــم که ســــر تــا پــا گناهم

     الهــــی بی پنــاهــان را پنــاهـــــی           پنـــاهم ده ، پنــــاهم ده، پنــــاهــــی

        الهــــی هر چه هستم هر که هستم           تویـــی بخشنده و من عــــذر خواهم

         تو از ســــوز دل زارم گـــواهــــی                   که من از رحمــــت عامــت گواهـم

ز بـــار معصیت خـــم گشته پشـــتم         ترحـــم کن بــــر این حال تبــاهـــم

    به آب رحـــمتت کـن رو سپـــیـد م           که من از فرط عصیان رو سیاهم

        اگر عمـــری خطا کــردم الهــــــی           کنون پـی بــرده ام بـــر اشتباهــم

           پشیمانــــم ز اعمــــال بـــد خویش           نجاتـــم ده که مـــن در قعر چاهم

              شــده روزم سـیه تــر از شب تــار           به غفلت رفته از کف سال و ماهـم

کســــی غیر توأم فریاد رس نیست           به فریادم بــــرس چون بـــی پناهم

   نخــواهد کرد کس بـــر من نــگاهی             تــــو از راه عطــوفت کن نــگاهـم

      دعایـــم  را  اجــــابت  کن خـــدایا                کـــه عالم تیــــره شد از سوز آهــم

ما را به دعا کاش فراموش نسازند

  رندان سحر خیز که صاحب نفسانند

¤•✿ موعد دیدار خدا ✿•¤

رمضان آمد و دل مست مناجات و دعاست

غرق ذكر سحرى، محو ملاقات خداست

روزه داران سحر خیز، پى راز و نیاز

ورد لبهاى همه نغمه‏ ى مولا مولاست

همچو خورشید درخشان كه سپهر افروز است

لیلةالقدر در این ماه مبارك رخشاست

لیلةالقدر كه قرآن شده نازل در آن

شب گستردگى سفره ‏ى احسان و سخاست

نردبانى است نیایش كه از این پله‏ ى نور

مى‏ توان رفت به جایى كه دل آرام آنجاست

با نواى خوش مرغان سحر خوان برخیز

كه سحرگاه پذیراى تو حق جلّ علاست

گوش دل واكن و بشنو كه ز گلدسته‏ى وصل

مى ‏زند جار ملك، عاشق دیدار كجاست

با ابوحمزه به خلوتگه طاعت بنشین

روى دل سوى خدا كن كه خدا عقده گشاست

حق تورا خوانده در این ماه به مهمانى نور

بهره برگیر از این سفره كه بهرت آراست

در ره توبه بگوش و مده فرصت از دست

كه ندامت ز گناهان پل غفران خداست

جز در این ماه كه در هر نفست تسبیحى است

در چه ماهى دگر از بهر تو این اجر و جزاست

وقت افطار ببخشایش حق چنگ بزن

كاین توسل سپرى بر تو زهر گونه بلاست

طلعت دوست اگر مى ‏طلبى، آینه شو

عكس جانان همه جا در بغل آینه ‏هاست

یارب از »قدسیت« این حال مناجات مگیر

اى كه نام تودوا، مرهم یادتو شفاست

مسافرِ پروازِ رمضان، پروازت بی خطر؛

امیدوارم توشه ات فراوان باشد؛

و سهمِ سوغات من، دعای شب های قَدرَت ...

«حلول ماه مبارک رمضان و بهار قرآن مبارک باد»

عازم یک سفرم ، سفری دور به جایی نزدیک

سفری از خود من تا به خودم ، مدتی هست نگاهم

به تماشای خداست و امیدم به خداوندی اوست

☆ فرا رسیدن ماه رمضان ، ماه بارش باران رحمت الهی مبارک ☆

☆ التماس دعا ☆