
تقویم، به روشنترین ماه سال رسید؛ ماهی که دروازه های ملکوت را رو
به ساکنان زمین گشوده اند و سفره بی منتهای رحمت را به وسعت تمام
دلهای عاشق و بیدار گسترده اند. دوباره آغاز می شود سرود سبز لبهایی که
از عطش خشک می شوند و از عشق سرشار.
دوباره پر می شود عطر مناجات سحر، در امتداد لحظه هایی که غرق در امید
استجابت اند. دوباره پر می کشد کبوتر دلهای بیقرار، تا گنبد نورانی حضور، در
تک تک ثانیه هایی که رنگ عبادت خورده اند.
سفره ه ای صمیمی افکار، گرمترین کانون مهرورزی است، در انتهای روزی
که اهالی خانه از سحر تا غروبش نور آشامیده اند و عشق نوشیده اند.
و «قدر»، اوج لحظه های سراسر روشن این ماه نورانی است.
شبی است که ماه در پاکترین مدار افق می ایستد و سبزترین فانوس اجابت را به نام «لیلةالقدر» روشن می کند؛ آنچنان روشن که چشمان خفته نیز از روشنای ماوراییش جان می گیرند و زبان به آوای دلنشین استغفار می گشایند.
دروازه های توبه را رو به اهالی عصیان گشوده اند. شعله های
دوزخ هم از گذر شبهای معصوم این ماه شرم میکنند. و بهشت، با تمام جلال
و جبروتش، دریچهای رو به دلهای بیدار و چشمهای بارانی گشوده است.
«قدر»، فرصت بیداری است در شبی که روشن ترین روز سال است؛
شبی که تقدیر زمین و آسمان به رنگ قضا و قدر رقم میزند.
باشد که با یاری باور روشنمان، به درک حضور این بزم روحانی برسیم
و از چشمه های زلال معرفت، جام جانمان را سیراب نماییم.
از عطش خشک می شوند و از عشق سرشار.
دوباره پر می شود عطر مناجات سحر، در امتداد لحظه هایی که غرق در امید
استجابت اند. دوباره پر می کشد کبوتر دلهای بیقرار، تا گنبد نورانی حضور، در
تک تک ثانیه هایی که رنگ عبادت خورده اند.
سفره ه ای صمیمی افکار، گرمترین کانون مهرورزی است، در انتهای روزی
که اهالی خانه از سحر تا غروبش نور آشامیده اند و عشق نوشیده اند.
و «قدر»، اوج لحظه های سراسر روشن این ماه نورانی است.
شبی است که ماه در پاکترین مدار افق می ایستد و سبزترین فانوس اجابت را به نام «لیلةالقدر» روشن می کند؛ آنچنان روشن که چشمان خفته نیز از روشنای ماوراییش جان می گیرند و زبان به آوای دلنشین استغفار می گشایند.
دروازه های توبه را رو به اهالی عصیان گشوده اند. شعله های
دوزخ هم از گذر شبهای معصوم این ماه شرم میکنند. و بهشت، با تمام جلال
و جبروتش، دریچهای رو به دلهای بیدار و چشمهای بارانی گشوده است.
«قدر»، فرصت بیداری است در شبی که روشن ترین روز سال است؛
شبی که تقدیر زمین و آسمان به رنگ قضا و قدر رقم میزند.
باشد که با یاری باور روشنمان، به درک حضور این بزم روحانی برسیم
و از چشمه های زلال معرفت، جام جانمان را سیراب نماییم.




0 نظر