امام حسن عسكري علیه السلام :  

لِلقُلوبِ خَواطِرٌ مِن الهَوي و العُقُول تَزجُر و نزادُ فِي التَّجارُبِ عِلمً مُستَأنَف و الإعتِبار يُفِيد الرّشاد(نزهة الناظر، ص 72)
 دل ها را خاطره هايي از هوا و هوس است، ولي عقل ها مانع مي شوند و در کوران تجربه ها، دانش تازه اي به دست مي آيد. پند و عبرت گرفتن، مايه هدايت است.

امام حسن عسكري  :  

أَزهَد النّاس من تَركَ الحَرام(تحف العقول، ص 519)
 زاهدترين مردم كسي است كه حرام را ترك نمايد.

امام علي علیه السلام :   

أسهِرُوا عُيونَكُم ، و ضَمِّرُوا بُطُونَكُم ، و خُذُوا مِن أجسادِكُم ، تَجُودُوا بها على أنفُسِكُم ( غررالحكم، 2497)
 چشمانتان را شبها بيدار داريد وشكمهايتان را (در روز) گرسنه و لاغر و از جسمهايتان بگيريد و به جانهايتان ببخشيد

امام علي علیه السلام :  

إنّما البَصيرُ مَن سَمِعَ فَتَفَكَّرَ ، و نَظَرَ فأبصَرَ ، و انتَفَعَ بالعِبَرِ ، ثُمّ سَلَكَ جَدَدا واضِحا يَتَجنَّبُ فيهِ الصَّرعَةَ في المَهاوي . ( نهج البلاغه، خطبه 153)
 با بصيرت كسى است كه بشنود و بينديشد، نگاه كند و ببيند، از عبرتها بهره گيرد، آن گاه راه روشنى را بپيمايد كه در آن از افتادن در پرتگاهها به دور ماند.

امام مهدي عجل الله تعالی فرجه الشریف :  

أمّا وَجهُ الاِنتفاعِ بِي في غَيبَتي فَكَالاِنتِفاعِ بِالشَّمسِ إذا غَيَّبَها عَنِ الأبصارِ السَّحابُ .(بحار الأنوار ، ج 52 ، ص 92 )
 چگونگى بهره ‏مندى از وجود من در دوران غيبتم ، همچون بهره ‏اى است كه از خورشيد مي ‏برند آنگاه كه ابر آن را از ديدگان نهان مي ‏كند .