« هرچه كنی به خود كنی، گر همه نیک و بد كنی »

امام علي عليه السلام:

إنَّكَ إن أحسَنتَ فَنَفسَكَ تُكرِمُ، وإلَيها تُحسِنُ؛ إنَّكَ إن أسَأتَ فَنَفسَكَ تَمتَهِنُ وإيّاها تَغبِنُ؛

به‌يقين اگر نيكى كنى، خودت را گرامى داشته و به خويشتن نيكى كرده‌اى و اگر بدى كنى، خود را فرومايه ساخته و به زيان خويش كار كرده‌اى.

غرر الحكم: ۳۸۰۸ و ۳۸۰۹ / خير و برکت از نگاه قرآن و حديث: ج1 ص242

« دشمنی آشکارا »

امام عسكري علیه السلام:

أضعَفُ الأَعداءِ كَيداً مَن أظهَرَ عَداوَتَهُ؛

آن دشمنى ضعيفترين نيرنگ را دارد كه دشمنى‌اش را آشكار كرده است.

الدرّة الباهرة: ص ۴۶ ح ۱۵۳ / چشم تماشا، ص224

پیامبر خدا صلى الله عليه و آله

ـ لِمَن سَأَلَهُ: هَل يَنفَعُ البِرُّ بَعدَ الفُجورِ؟ـ: نَعَم؛ إنَّ التَّوبَةَ تَغسِلُ الحَوبَةَ، وإنَّ الحَسَناتِ يُذهِبنَ السَّيِّئاتِ؛

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ خطاب به كسى كه پرسيد: آيا پس از گناه، نيكى سود مى بخشد؟ ـ: آرى؛ توبه، گناه را میشويد و نيكیها، بدى ها را از بين مى برند.

كنز العمّال: ۱۲ / ۴۶۴ / ۳۵۵۵۹/ خير و برکت از نگاه قرآن و حديث: ج1 ص246.

« امّت رسول خدا صلی الله علیه و آله »

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :

لا تَزالُ اُمَّتي بِخَيرٍ ما تَحابُّوا وتَهادَوا ، وأدَّوُا الأَمانَةَ ، وَاجتَنَبُوا الحَرامَ ، وقَرَوُا الضَّيفَ ، وأَقامُوا الصَّلاةَ ، وآتَوُا الزَّكاةَ ، فَإِذا لَم يَفعَلوا ذلِكَ ابتُلُوا بِالقَحطِ وَالسِّنينَ؛

امّت من، تا زمانى كه يكديگر را دوست بدارند، به هم هديه دهند، امانت را برگردانند، از حرامْ دورى كنند، از ميهمان پذيرايى كنند، نماز بگزارند و زكات بپردازند، پيوسته در خير به سر مى برند و هر گاه چنين نكردند، به قحطى و خشك سالى مبتلا مى شوند.

عيون أخبار الرضا عليه السلام : ج ۲ ص ۲۹ ح ۲۵ / دانشنامه قرآن و حديث: ج 7 ص 62

« اثر نماز »

پیامبر خدا صلى اللَّه عليه وآله:

مَن لَم تَنهَهُ صَلاتُهُ عَنِ الفَحشاءِ وَالمُنكَرِ، لَم يَزدَد مِنَ اللَّهِ إلّا بُعداً؛

هر كس نمازش او را از كار زشت و ناپسند باز ندارد، جز دورى از خدا نمى‏‌افزايد.

المعجم الكبير: ج ۱۱ ص ۴۶ ح ۱۱۰۲۵ / شناخت‌نامه نماز: ج1 ص124

« بهترین برادران »

امام علي علیه السلام:

خَيرُ الإخوانِ مَن لَم يَكُن عَلى إخوانِهِ مُستَقصِيا؛

بهترينِ برادران، كسى است كه نسبت به برادرانش پُر توقّع و سختگير نباشد.

غرر الحكم: ح ۴۹۹۷ / گزيده غررالحكم و دررالكلم، ص49

« نماز، مناجات با خدا »

پيامبر خدا صلى اللَّه عليه وآله:

إنَّ أحَدَكُم إذا قامَ يُصَلّي إنَّما يَقومُ يُناجي رَبَّهُ، فَليَنظُر كَيفَ يُناجيهِ؛

هرگاه كسى از شما به نماز برخيزد، به مناجات با پروردگارش برخاسته است. پس بنگرد كه چگونه با او مناجات مى‏كند.

المستدرك على الصحيحين: ج ۱ ص ۳۶۱ ح ۸۶۱ / شناخت‌نامه نماز : ج1 ص154

« دعا در وقت اذان »

رسول خدا صلى الله عليه و آله:

عِندَ أذانِ المُؤَذِّنينَ يُستَجابُ الدُّعاءُ؛

هنگام اذان گفتن مؤذّنان، دعا مستجاب مى‌شود.

كنزالعمّال: ج۲ ص۱۰۳ح۳۳۴۷/ دانشنامه قرآن و حديث: ج2 ص424

« امّت رسول خدا صلی الله علیه و آله »

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :

لا تَزالُ هذِهِ الاُمَّةُ بِخَيرٍ ما إذا قالَت صَدَقَت ، وإذا حَكَمَت عَدَلَت ، وإذَا استُرحِمَت رَحِمَت؛

اين امّت، تا زمانى كه در گفتارش، راستگو و در داورى، دادگر باشد و هر گاه از او بخشش خواسته شود، ببخشد ، پيوسته در خير [و خوشى] خواهد بود.

كنز العمّال : ج ۱۵ ص ۸۵۰ ح ۴۳۳۸۳ / دانشنامه قرآن و حديث ج 7 ص 62

« نماز فروتنانه »

امام صادق عليه السلام:

ـ في قَولِهِ تَعالى‏: (وَقُومُواْ لِلَّهِ قَانِتِينَ) ـ : إقبالُ الرَّجُلِ عَلى‏ صَلاتِهِ ومُحافَظَتُهُ حَتّى‏ لا يُلهِيَهُ ولا يَشغَلَهُ عَنها شَي‏ءٌ؛

- درباره سخن خداى متعال: (و براى خدا فروتنانه به پا خيزيد) - : توجّه انسان به نمازش و مراقبت از آن [را مى‌‏گويد]، تا آنكه چيزى او را از آن غافل نكند و به خود مشغول نسازد.

بحار الأنوار: ج ۸۲ ص ۲۸۶ ح ۴/ شناخت‌نامه نماز: ج1 ص144