إمام حسن علیه السلام :   

أيُّها النّاسُ ، إنّهُ مَن نَصَحَ للّه ِ و أَخَذَ قَولَهُ دَليلاً هُدِيَ لِلّتي هِيَ أقوَمُ ، و وَفَّقَهُ اللّه ُ لِلرَّشادِ ، و سَدَّدَهُ لِلحُسنى ؛ فإنَّ جارَ اللّه ِ آمِنٌ مَحفوظٌ . ( ميزان الحكمة، ج 13 ، اندرزهاي امام حسن (ع) )
 اى مردم! هر كه براى خدا خالص شود و گفتار او را راهنماى خود گيرد، به راهى كه استوارتر است رهنمون گردد و خداوند به هدايت و رستگارى توفيقش دهد و در كار نيك كمكش رساند؛ زيرا كه همسايه (پناهنده) خدا در امان و محفوظ است.

امام حسن مجتبي علیه السلام:   

عَجِبْتُ لِمَنْ يُفَكِّرُ فى مَأكُولِهِ كَيْفَ لايُفَكِّرُ فى مَعْقُولِهِ، فَيَجْنِبُ بَطْنَهُ ما يُؤْذيهِ، وَيُوَدِّعُ صَدْرَهُ ما يُرْديهِ.
 تعجّب مى كنم از كسى كه در فكر خوراك و تغذيه جسم و بدن هست ولى درباره تغذيه معنوى روحى خود نمى انديشد، پس از غذاهاى فاسد شده و خراب دورى مى كند و با عقل و قلب و روح خود كارى ندارد ـ و هر مطلب و برنامه اى را به هر شكل و نوعى باشد استفاده مى كند ـ [كلمةالإمام الحسن (عليهالسلام)،ص 39؛بحارالأنوار،ج 1،ص 218،ح 43.] .