رسول اللّه صلی الله علیه و آله و سلم :   

لا تَقومُ السّاعةُ حتّى تَمْتَلئَ الأرضُ ظُلما و عُدْوانا ، ثُمّ يخرُجُ رجُلٌ مِن عِترتي فيَملَؤُها قِسْطا و عَدلاً كما مُلِئتْ ظُلما و عُدْوانا . ( كنزالعمال، 38691)
 قيامت بر پا نمى شود تا زمانى كه زمين از ستم و دشمنى آكنده شود، آن گاه مردى از خاندان من قيام مى كند و زمين را، همچنان كه از ظلم و جور آكنده شده، از عدل و داد پر مى كند.

امام عسکري علیه السلام :   

لا تُمارِ فَيَذهبُ بَهاءُكَ، و لا تُمازِح فَيُجتَرأُ عليك. ( تحف العقول ، ص 486)
 مجادله مكن كه احترامت از بين مى رود و شوخى مكن كه بر تو گستاخ مى شوند.

رسول اللّه صلی الله علیه و آله و سلم :   

تَصافَحُوا؛ فإنَّ التَّصافُحَ يُذهِبُ السَّخيمَةَ (ميزان الحكمة،ج6،ص260)
 با يكديگر دست دهيد ، زيرا دست دادن كينه و كدورت را از بين مى برد.

امام علي علیه السلام :   

الكريمُ إذا قَدَرَ صَفَحَ ، و إذا مَلَكَ سَمَحَ ، و إذا سُئلَ أنجَحَ .( غررالحكم ، 1863)
 بزرگوار هر گاه قدرت [بر انتقام]پيدا كند، گذشت مى كند و هر گاه مالى به دست آورد بخشش مى كند و هر گاه چيزى از او خواسته شود برآورده مى سازد.

إمام حسن علیه السلام :   

أيُّها النّاسُ ، إنّهُ مَن نَصَحَ للّه ِ و أَخَذَ قَولَهُ دَليلاً هُدِيَ لِلّتي هِيَ أقوَمُ ، و وَفَّقَهُ اللّه ُ لِلرَّشادِ ، و سَدَّدَهُ لِلحُسنى ؛ فإنَّ جارَ اللّه ِ آمِنٌ مَحفوظٌ . ( ميزان الحكمة، ج 13 ، اندرزهاي امام حسن (ع) )
 اى مردم! هر كه براى خدا خالص شود و گفتار او را راهنماى خود گيرد، به راهى كه استوارتر است رهنمون گردد و خداوند به هدايت و رستگارى توفيقش دهد و در كار نيك كمكش رساند؛ زيرا كه همسايه (پناهنده) خدا در امان و محفوظ است.

امام صادق علیه السلام :   

سِتُّ خِصالٍ يَنتَفِعُ بها المؤمنُ مِن بَعدِ مَوتِهِ : وَلدٌ صالِحٌ يَستَغفِرُ لَهُ ، و مُصحَفٌ يَقرَأُ فيهِ ، و قَلِيبٌ يَحفِرُهُ ، و غَرسٌ يَغرِسُهُ ، و صَدَقةُ ماءٍ يُجرِيهِ ، و سُنَّةٌ حَسَنَةٌ يُؤخَذُ بها بَعدَهُ . ( ميزان الحكمة ، ج5، ص8)
 شش چيز است كه مؤمن بعد از مرگ خود از آنها بهره مند مى شود : فرزند صالحى كه براى او آمرزش بطلبد ، قرآنى كه از روى آن تلاوت مى كند ، چاهى كه حفر مى نمايد و درختى كه مى نشاند و نهر آبى كه در راه خدا جارى و وقف مى كند و روش پسنديده اى كه از خود بر جاى مى گذارد و بعد از او به آن عمل مى شود .

امام موسى بن جعفر علیه السلام :   

مَنْ صَدَقَ لِسانُهُ زَكى عَمَلُهُ، وَ مَنْ حَسُنَتْ نيَّتُهُ زيدَ فى رِزْقِهِ، وَ مَنْ حَسُنَ بِرُّهُ بِإ خْوانِهِ وَ اءهْلِهِ مُدَّ فى عُمْرِهِ.( تحف العقول ، ص 388، س 17؛ بحارالا نوار، ج 75، ص 303، ضمن حديث 25. )
 هر كه زبانش صادق باشد اعمالش پاک ميگردد، هر كه فكر و نيّتش نيك باشد در روزيش توسعه خواهد بود، هر كه به دوستان و آشنايانش نيكى و احسان كند، عمرش طولانى خواهد شد.

الامام علي علیه السلام ـ في وصيَّتِهِ لكميلِ بنِ زيادٍ ـ :   

يا كميلَ بنَ زيادٍ ، سَمِّ كُلَّ يَومٍ بِاسمِ اللّه ِ و لا حَولَ و لا قُوَّةَ إلاّ بِاللّه ِ ، و تَوَكَّلْ عَلَى اللّه ِ ، و اذكُرْنا و سَمِّ بأسمائنا ، و صَلِّ عَلَينا ، و استَعِذْ بِاللّه ِ رَبِّنا ، وَ ادرَأْ [ بذلكَ] عن نفسِكَ و ما تَحُوطُهُ عِنايَتُكَ ، تُكْفَ شَرَّ ذلكَ اليَومِ .( ميزان الحكمة، ج 6، ص141)
 امام على علیه السلام ـ در سفارش به كميل بن زياد ـ فرمود : اى كميل بن زياد! هر روز نام خدا را ببر و «لا حول و لا قوّة إلاّ باللّه » بگو و به خدا توكّل كن و ما را ياد كن و نام ما ببر و بر ما درود فرست و به پروردگارمان اللّه پناه به بر ، و بدين سان خود و هر آنچه را كه تحت اختيار و سرپرستى توست ، از شرّ آن روز در امان دار .

رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم :   

كما لا يَحِلُّ لِغَريمِكَ أن يَمطُلَكَ و هُو مُوسِرٌ ، فكذلكَ لا يَحِلُّ لكَ أن تُعسِرَهُ إذا عَلِمتَ أنّهُ مُعسِرٌ .( ميزان الحكمه،ج9،ص401)
 همچنان كه بدهكار تو اگر توانگر باشد روا نيست در پرداخت بدهى اش به تو تعلل ورزد، بر تو نيز روا نيست كه اگر بدانى تنگ دست است، او را تحت فشار قرار دهى.

امام الصّادق علیه السلام :  

إنَّ أبغَضَ خَلقِ اللّه ِ عبدٌ اتّقَى النّاسُ لِسانَهُ .( ميزان الحكمة ، ج 1، ص573 )
 منفورترين خلق خدا بنده اى است كه مردم از زبان او بترسند.