امام حسن مجتبي علیه السلام:   

عَجِبْتُ لِمَنْ يُفَكِّرُ فى مَأكُولِهِ كَيْفَ لايُفَكِّرُ فى مَعْقُولِهِ، فَيَجْنِبُ بَطْنَهُ ما يُؤْذيهِ، وَيُوَدِّعُ صَدْرَهُ ما يُرْديهِ.
 تعجّب مى كنم از كسى كه در فكر خوراك و تغذيه جسم و بدن هست ولى درباره تغذيه معنوى روحى خود نمى انديشد، پس از غذاهاى فاسد شده و خراب دورى مى كند و با عقل و قلب و روح خود كارى ندارد ـ و هر مطلب و برنامه اى را به هر شكل و نوعى باشد استفاده مى كند ـ [كلمةالإمام الحسن (عليهالسلام)،ص 39؛بحارالأنوار،ج 1،ص 218،ح 43.] .

امام موسى بن جعفر علیه السلام :  

مَنِ اسْتَشارَ لَمْ يَعْدِمْ عِنْدَ الصَّوابِ مادِحا، وَ عِنْدَالْخَطإ عاذِرا.( نزهة الناظر و تنبيه الخاطر، ص 123، ح 13؛ بحارالا نوار، ج 75، ص ‍ 140، ح 37.)
 كسى كه در امور زندگى خود با اهل معرفت مشورت كند، چنانچه درست و صحيح عمل كرده باشد مورد تعريف و تمجيد قرار مى گيرد و اگر خطا و اشتباه كند عذرش پذيرفته است .

رسول اللّه صلی الله علیه و آله و سلم :   

قالُوا [الحَوارِيّونَ لعيسى علیه اسلام]: يا رُوحَ اللّه ِ، فمَن نُجالِسُ إذا ؟ قالَ : مَن يُذَكِّرُكُمُ اللّه َ رُؤيَتُهُ ، و يَزيدُ في عِلْمِكُم منطِقُهُ ، و يُرَغِّبُكُم في الآخِرَةِ عَمَلُهُ .( تحف العقول ، ص44)
 حواريان به عيسى علیه السلام عرض كردند: يا روح اللّه ! با چه كسى همنشين شويم؟ فرمود: با آن كه ديدارش شما را به ياد خدا اندازد و گفتارش بر دانش شما بيفزايد و كردارش شما را به آخرت ترغيب كند.