|
زقطره های باران، نشانی ات گرفتم ز دیده های گریان، نشانی ات گرفتم
ز کوچه ها گذشتم، نشان زتو ندیدم زخانه های ویران، نشانی ات گرفتم
به هر کجا که رفتم، به شوق دیدنت بود ز کوه و چشمه ساران، نشانی ات گرفتم
تمام آرزویم، به یک نگاه بسته ست ز پلک های بی جان، نشانی ات گرفتم
سحر به شوق بویت، مشام جان گشودم ز عطر صبحگاهان، نشانی ات گرفتم
به لحظه های غربت، ز خاطرم گذشتی ز ندبه غریبان، نشانی ات گرفتم
1-علي محمدباب با توجه به شماره ابجد علي محمد با حروف رب خود را رب اعــلي ناميــده است. 2- علي محمد باب خاتميت پيامبر اكرم را نفي مي كند و پيامبري خود را اعلام مي كند و نويد آمدن پيامبرهاي بعدي را مي دهد و معتقد است كه مقام او از مقام پيامبر بالاتر است و پيامبران بعدي از او بالاتر خواهند بود. وي در هر صورت تا در قيد حيات است او رب اعلي است. 3- در مورد قيامت، علي محمد موت و قبر و سؤال ملائكه در قبر و ميزان و صراط و حساب و كتاب و امثالها را تعبيـر مي كند قيامت از نظر او در همين دنيا اتفاق مي افتد و قيامت بعد از مرگ را جز خدا كسي نمي داند . علي محمد باب منكر توحيد و نبوت و معاد و امامت بوده است و در 6مرحله ادعاي خويش را تغيير داده است: 1- ابتدا سيد ذكر بوده ادعاي ذكريت كرده است. 2- ادعاي بابيّت (نايب خاص امام زمان عج ) 3- ادعاي مهدويت. 4- ادعاي نبوت. 5- ادعاي ربوبيت. 6- ادعاي الوهيت ميرزا عليمحمد باب در باره معرفي ائمه دوازده گانه شيعيان چنين مي نگارد : « رابع، معرفت امامت است : و دراين مقام بر كل موجودات فرض است معرفت دوازده نفس مقدس كه قائم مقام ولايت مطلقه بوده باشند... و اسماء مقدسه ايشان كه مراياي بيان است اين است : الحسن بن علي و الحسين بن علي و علي بن الحسين ومحمدبن علي و جعفربن محمد و موسي بن جعفر و علي بن موسي و محمدبن علي و علي بن محمد والحسن بن علي والحجة القائم محمدبن الحسن صاحب الزمان والفاطمة الصديقة صلوات الله عليهم اجمعين و اين شموس عظمت و نجوم عزت ، در هر شآن قائم مقام رسول الله صلي الله عليه و آله بوده اند.» (صحيفه عدليه از آثار نقطه اولي (عليمحمد باب) صفحه 27).
برای نگاه کردن تصویر در اندازه واقعی آن را ذخیره کرده و بعد مشاهده نمایید
ميرزا عليمحمد شيرازي معروف به باب يكي از اين افراد است . او نخستين رهبر بابيه و بهائيه و نيز اولين مدعي است در اين فرقه ، كه به وجودو زندگي حضرت وليعصر عج اعتراف مي كند . خوب توجه كنيد : « در نخستين كتابي كه در تفسير سوره يوسف مرقوم نموده در جميع مواضع آن خطاب هايي به آن شخص غائب كه از اومستفيد و مستفيض بوده نموده و استمداد در تمهيد مباني خويش جسته و تمناي فداي جان در سبيل محبتش نموده ازجمله اين عبارت است : « يا بَقِيَةَ اللهِ قَد فَدَيتُ بِكُلّي لَكَ وَ رَضَيتُ السَّبَّ في سَبيلِكَ وَ ما تَمَنَّيتُ اِ لَّا القَتلَ في مَحَبَّتِكَ وَ كَفيَ بِاللهِ مُعتَصِماً قَديماً » اين باب است كه آرزو مي كند : « اي بقيه الله سراپاي وجودم ، فداي تو باد ، خرسندم كه در راه تو دشنام بشنوم و تمنائي جز اينكه در راه محبت تو كشته شوم ندارم...». اين اعتراف را عباس عبدالبهاء فرزند ميرزا حسينعلي (بهاءالله ) در كتاب مقاله شخصي سياح (صفحه3و4) كه در تفصيل قضيه باب نوشته است آورده ، و نيز كتاب ايام تسعه (نشرسوم صفحه 168) و كتاب ايقان (199صفحه اي – صفحه180) ، آرزوي باب را به فداكردن جانش در راه حضرت بقيه الله تصريح كرده است .
سال ها گذشت و ديگر از اين گونه مدعيان دروغين بابيت ، بروز نكرد ، تا اينكه « مذهب انحرافي شيخيه » ( درقرن 13ه.ق) به وجود آمد.مؤسس شيخيه شخصي به نام « شيخ احمد احسائي » بود . او معتقد بود كه در هر دوره بايد يك نفر به عنوان باب خاص(دربان و واسطه مخصوص ) امام زمان عج براي وساطت بين امام و مردم وجود داشته باشد، و ادعا مي كرد كه من باب خاص امام زمان عج هستم. او پس از خود يكي از شاگردانش به نام « سيد كاظم رشتي » را جانشين خود ساخت . پس از مرگ سيد كاظم رشتي ، ميرزا علي محمد باب ( در25سالگي در سال 1260 ه .ق ) و سپس حاج كريم خان كرماني ، ميرزا حسن گوهر و ميرزا باقر، و يحيي صبح ازل ، و پس ازاو حسينعلي بهاء و... دنباله مرام بابيت را ادامه دادند. بنابراين بابي گري و بهائي گري ، مولود شيخيه بود و شيخيه نيز مولود فرقه هاي صوفيه بوده است . به دنبال آن بهائي گري نيز مولود صوفيه بود، زيرا حسينعلي بهاء مؤسس بهائيت قبلا در سلك صوفيه و دراويش بود، چنانچه جُبه و كلاه ترمه اي سوزن زده ، و موي بلند سروصورت ، و داشتن تَبَرزين او كه در خانواده اش نگهداري مي شود ، بيانگرصوفي گري اواست.
اى عزيزترين،
اى سفر كرده كه صد قافله دل همره تو است، غم هجرانت را تا كى بايد تحمل كنيم . اى زيباترين گل، گلها هنوز به انتظار قدمت نشستهاند . نرگسها خيال باز شدن ندارند شايد هم دل باز شدن ندارند . ياسهاى خوشبو هنوز هم كبودند و شقايقها تا آمدنت داغدار مىمانند . دلم مىخواستسرم را بر زانوى وصال بگذارم و سيل سيل اشكهاى هجران را بربالين عشقتبريزم . دلم مىخواست هنگام ندبه عشق سرم را بر زانوى مهرت بگذارم . دلم مىخواست درد و غم سيلى را با تو بگويم . به خدا قسم، غم غربتتسنگين است . ديگر شانههايمان تاب تحمل اين غم را ندارند . مىخواهم باتو بخوانم: ضاقت الارض و منعت السماء
حال پریشانی دارم چند روزیست قلم دستم نیست حس روزهای پیش دگر با من نیست آرزو دارم شبی آشفته حال
نروم بر سر جایگاهم تخت خواب
روزهایم دیگر بدتر از شبهاست
آرزو دارم هر روز
شب از راه رسد در روز
بار دگر فکر عاجز من
وصف حال خویش نتوان گفتن
پس که باید انتهای نامه را بستن هر هفته منتظر یک پوستر جدید با موضوع مهدویت در این وبلاگ باشید
در طول تاريخ افرادي چون قادياني ، متمهدي سوداني و عليمحمدشيرازي و000 را مي شناسيم كه به دعوي نيابت خاصه و مهدويت برخاسته اند. خوانندگان به اين نكته توجه داشته باشندكه مدعيان دروغين در طول تاريخ چند دسته مي باشند كه ما دراين پست مطلب فقط اسامي برخي از آنها را آورده ايم : برای خواندن ادامه مطالب بر روی گزینه « لینک مطلب » در زیر یا تیتر مطلب کلیک کنید از فرازهاي مهم توقيعي از امام عصر (عج) ، خطاب به جناب علي بن محمد سيمري ، مساله ي خبردادن ازظهور مدعيان دروغين است. برای خواندن ادامه مطالب بر روی گزینه « لینک مطلب » در زیر یا تیتر مطلب کلیک کنید تاريخ اسلام نشانگرآن است كه افراد بسياري به خاطر دستيابي به قدرت و يا به خاطر هدف شخصي خاصي از عنوان مقدس " مهدي موعود" سوء استفاده كرده اند . اين سوء استفاده از همان قرن اول هجرت آغاز شد و در دوره ي خلافت عباسيان ( از سال 132 هجري قمري به بعد) به اوج خود رسيد. البته اين موضوع نه تنها به اصل مطلب و قيام با شكوه حضرت مهدي ( عجل الله تعالي فرجه الشريف ) آسيبي نمي رساند ، بلكه بيانگر اصالت و واقعيت آن است ، چراكه اوصاف ، ويژگيها و نشانه هاي ظهور آن حضرت ، و دست آوردهاي ممتاز انقلاب جهاني او در همه ي ابعاد كمالات انساني آن چنان از نظرآيات قرآن و روايات معصومين روشن است ، كه همه ي اين افرادي كه ادعاي مهدويت يا بابيت كرده اند ، به يك صد هزارم اين امتيازات و نشانه ها دست نيافته اند، بلكه به عكس به فساد و انحرافات دامن زده و بر نابساماني ها افزوده اند.
برای خواندن ادامه مطالب بر روی گزینه « لینک مطلب » در زیر یا تیتر مطلب کلیک کنید
|
