دور و بر قتلگاه... یادت کردیم

در توبه و در گناه... یادت کردیم

خورشید گرفت... یاد کردیم ز تو

شبهای بدون ماه... یادت کردیم

تو روی دست پیمبر تمام قرآنی

تو دست لطف خدا را قدیم الاحسانی

تو زندگاندی خونی تو کشتۀ اشکی

تو در کنار دو دریا ذبیح العطشانی

کربلای عمر هرکس بی گمان خواهد رسید

روز عاشورای ما هم یک زمان خواهد رسید

عاقبت باید حسینی رفت از دارِ جهان

ورنه در بستر بِسَر عمرِ گران خواهد رسید

دوباره روضه گرفتی و جانمان دادی

مسیر کرببلا را نشانمان دادی

شکسته بال ترین فطرس زمین بودیم

ولی تو بال و پر آسمانمان دادی

عمرم گذشت اما بدرد تو نخوردم

شرمنده ام آقا بدرد تو نخوردم

تو فکر من بودى ولیکن من نبودم

اصلا به فکر نوکرى کردن نبودم

به بی آبرو اعتنا میکنند

همانها که مس را طلا میکنند

زمینگیر را آسمان میدهند

و با باخته خوب تا میکنند

ما از دعای خیر به هیئت رسیده ایم

از دولتِ حسین به عزت رسیده ایم

هیئت تمام زندگی ما غریبهاست

با پرچم حسین به قدرت رسیده ایم

از دست مهربان شما هر که نان گرفت

بالای دست حاتم طایی مکان گرفت

عرض نیاز پیش کریمان درست نیست

باید همیشه دست به روی دهان گرفت