حج‌ات قبول... نوبت قربانی تو شد

وقت سماع و سلسله جنبانی تو شد

احرام بسته‌اند ملائك به دیدنت

برخیز وقت آینه‌گردانی تو شد

یک خیابان کرده مجنونم تو می دانی کجاست
آن خیابان کوی جانان قطعه ای از کربلاست

یک خیابان دل ربوده از تمام عاشقان
هست آنجا جای پای مهدی صاحب زمان

آنچنان که بارش باران نم نم دیدنی است

چشم خیس گریه کن های شماهم دیدنی است

هم نزول حضرت جبریل سوی روضه ها

هم گدایی کردن امثال حاتم دیدنی است

آنقدر ناله زدم تا که پناهم دادی

بی رمق بودم و تو قدرت آهم دادی

کور بودم که مرا روضه تان داد شفا

با همین اشک چه نوری به نگاهم دادی

بر دل بی درد ما غم لطف کن

زخم دل را باز مرهم لطف کن

بر کویر چشمهای خشک ما

چشمه ای مانند زمزم لطف کن

درجهان دیگر غریبی نیست بعد از کربلا

زندگی جز ناشکیبی نیست بعد از کربلا

زندگی تکرار دیروز است و امروزی که نیست

چون که در فردا نصیبی نیست بعد از کربلا

ما از دعای خیر به هیئت رسیده ایم

از دولتِ حسین به عزت رسیده ایم

هیئت تمام زندگی ما غریبهاست

با پرچم حسین به قدرت رسیده ایم

تا میان روضه ات ما را مکان دادی حسین

دست ما گریه کنان برگ امان دادی حسین

تو نوشتی خواهرت هم پای آن را مُهر کرد

اشک دادی و به ما سود کلان دادی حسین