شناخت ماهیت واقعی دنیامی تواند چراغ راه انسانی باشد که هر لحظه ، در مسیر راه او شیطانی ظاهر می شود. 
|
|
حکمت 219
هر كس از دنيا عصبانى است در واقع به قضاى الهى خشمناك است و هر كه از مصيبتى كه به وى وارد شده شكايت دارد در واقع به خداى خويش شكوه دارد. .... و هر كس دلش شيفته و فريفته ی دنيا شود به سه چيز دلبسته مى گردد، غم و اندوهى كه از او جدا نمى گردد، حرص و طمعى كه از او دست بردار نمى باشد و آرزويى كه به آن نخواهد رسيد. ادامه مطلب
تاریخ ارسال مطلب : سه شنبه 27 فروردین 1392
حکمت 200دنيا بعد از طغيان به ما روى خواهد آورد چون ماده شتر بدخو كه به بچه ی خود مهربانى مى كند. «و مى خواهيم بر آنان كه مردم ناتوانشان شمرده اند منت گذاريم و آنان را امامان و وارثان قرار دهيم». ادامه مطلب
تاریخ ارسال مطلب : سه شنبه 27 فروردین 1392
حکمت 182انسان در دنيا هدف تير بلايا و مرگ هااست، و چپاول شده اى است كه مصيبت ها به سويش مى شتابند، با هر نوشيدنى گلوگيرى و با هر لقمه غصه هايى همراه است. و هيچگاه بنده اى از نعمتى برخوردار نمى شود مگر آنكه نعمتى را از دست مى دهد و به روزى از روزهاى زندگى اش روى نمى آورد مگر آنكه روزى از عمرش را از دست مى دهد. پس ما ياران مرگيم و جان هاى ما هدف مرگ هااست. پس چگونه مى توانيم به ماندن خود اميدوار باشيم، در حالى كه اين شب و روز، هيچ بنايى را بالا نبردند مگر آنكه در ويران ساختن آنچه بنا كرده بودند و پراكنده ساختن هر چه جمع كرده بودند شتاب كردند و به آن هجوم آوردند.
ادامه مطلب
تاریخ ارسال مطلب : سه شنبه 27 فروردین 1392
تاریخ ارسال مطلب : سه شنبه 27 فروردین 1392
حکمت 142
از كسانى مباش كه بدون انجام اعمال صالحه اميد به آخرت دارد و با آرزوى طولانى توبه را تأخير مى اندازد. در دنيا مثل زاهدين حرف مى زند ولى در عمل همانند دنيا طلبان عمل مى كند. اگر از دنيا به او بدهند سير نمى شود و اگر از او بگيرند قناعت نمى كند. از شكرگزارى نسبت به آنچه دريافت كرده عاجز است و به دنبال مال و ثروت بيشتر است. مردم را از كار زشت نهى مى كند ولى خود همان را انجام مى دهد و آن ها را به كار خوب امر مى كند، ولى خود انجام نمى دهد افراد نيكوكار را دوست مى دارد ولى كارش با آن ها سنخيّت ندارد. با گنهكاران سر ستيز دارد ولى خود يكى از آن هااست. ادامه مطلب
تاریخ ارسال مطلب : دوشنبه 26 فروردین 1392
حکمت 128دنيا خانه ی عبور است و نه خانه ی ماندن و مردم در دنيا دو گونه اند: يكى آنكه خود را فروخت و خويش را به دنيا ی تباهى انداخت و ديگرى خود را خريد و آزاد كرد. ادامه مطلب
تاریخ ارسال مطلب : یک شنبه 25 فروردین 1392
حکمت 126يك بار امام (عليه السلام) شنيد كه فردی از دنيا بدگويى مى نمايد، فرمود: اى كسى كه دنيا را بد مىگويى و خود فريب وعده هاى دروغ آن را خورده اى و با نويدهاى باطل آن گرفتار نيرنگ شده اى آيا فريب دنيا را مى خورى و بعد از آن بدگويى مى كنى آيا تو بر دنيا ادعاى جرم و گناه مى كنى و يا دنيا عليه تو چنين ادعايى را دارد در چه زمانى دنيا تو را سرگشته ات كرد و چگونه به دام فريبت انداخت ؟ به گورهاى پدرانت كه بدن هاى آنان در آن پوسيده شده و يا به خوابگاه های مادرانت كه در خاك آرميده اند. به چند نفر بيمار، با دست هايت كمك كردى از چند نفر از بيماران پرستارى نمودى و در مقام شفا بخشيدن به آن ها برآمدى و از پزشكان خواستى كه داروهاى سودمند براي شان تجويز كنند. بااین وجود دارويت آن ها را بهبود نداد و گريه ات آن ها را سودى نبخشيد. و بيم و ترست به حال آنان فايده اى نداشت. و در باره ی ايشان به خواست خود نرسيدى و با نيرويت بيمارى را از آن ها دور نكردى. دنيا، آن ها را برايت سرمشق قرار داده و از پا افتادن ايشان را مثالى براى از پا افتادن تو قرار داد. براستى كه دنيا براى راستگويان سراى راستى است و براى آنكه درك درستى از دنيا دارد خانه ی سلامتى است و براى آنكه در آن توشه آماده نمايد خانه ی بى نيازى است و براى آنكه از آن پند گيرد خانه ی پند است. آرى دنيا مسجد دوستان خداست، محل نماز فرشتگان الهى و فرودگاه وحى پروردگار و محل تجارت اوليای خداست. بنا بر اين در آن رحمت خدا را به دست آوريد و در آن بهشت را سود بريد. پس چه كسى دنيا را بد مىگويد در حالى كه بانگ برداشته كه از من دورى جوييد و از من جدا شويد و خود و اهلش را به نيست شدن خبر داده است. دنيا رنج خود را نمونه و مثالى براى مردم از رنج و عذاب دوزخ قرار داده و با شادمانى كه در دنيا حاصل مى گردد مردم را به شادمانى جهان آخرت تشويق فرموده است. دنيا در شب قرين عافيت و در صبح فاجعه و مصيبت به بار مى آورد. و اين بدين خاطر است كه مردم براى رفتن به سوى پروردگار ترغيب شوند و از عذاب الهى بترسند. بنا بر اين مردمانى كه فرداى قيامت از اعمال زشت خود پشيمان مى شوند دنيا را بد مى گويند و البته مردمى ديگر در قيامت دنيا را مى ستايند زيرا دنيا آن ها را به ياد آخرت انداخت و آنان هم به ياد آوردند و با آنان سخن گفت و گفته اش را تصديق كردند و پندشان داد، پند او را پذيرفتند. ادامه مطلب
تاریخ ارسال مطلب : یک شنبه 25 فروردین 1392
حکمت 121در تعجّبم از كسى كه جهان آخرت را منكر مى شود در حالى كه آفريده شدن موجودات را در دنيا مى بيند و در شگفتم از آنكه در آبادكردن دنياى فانى مى كوشد و خانه ی جاودانى را رها مى كند. ادامه مطلب
تاریخ ارسال مطلب : جمعه 23 فروردین 1392
حکمت 103مردم، چيزى از مسایل دين شان را براى اصلاح دنياشان كم نمى گذارند مگر اين كه خداوند چيزى زيان بارتر از آن سودى كه از ترك آن امر دينى در نظر داشتند در برابرشان مى گشايد.
ادامه مطلب
تاریخ ارسال مطلب : جمعه 23 فروردین 1392
حکمت 101خوشا به حال آنان كه دل از اين دنيا كنده و به آن جهان دل بسته اند. ايشان مردمى هستند كه زمين را فرش و خاك آن را بستر و آب آن را شربت گوارا براى خويش قرار داده اند. قرآن را به جان شان بسته و دعا را ورد زبان خويش كرده اند و سپس چون حضرت مسيح (علی نبینا و عليه السّلام) دنيا را از خود دور ساخته اند.
ادامه مطلب
تاریخ ارسال مطلب : جمعه 23 فروردین 1392
حکمت 100دنيا و آخرت دشمن متفاوت همديگرند و دو راه مختلف مى باشند. بنا بر اين آنكه دنيا را دوست مى دارد و به آن دل مى بندد، آخرت را دوست نمى دارد و با آن دشمن است . دنيا و آخرت از نظر فاصله ی تفاوت مثل مشرق و مغرب هستند. آنكه بين اين دو حركت مى كند هر چه به يكى نزديك شود از ديگرى دور مى گردد . اين دو همانند دو زن براى يك شوهرند.
ادامه مطلب
تاریخ ارسال مطلب : جمعه 23 فروردین 1392
حکمت 91
در دنيا خيرى نيست
مگر براى دو نفر:
يكى آنكه گناهانى از او سرزند
و در تدارك توبه آيد
و ديگرى آنكه در انجام كارهاى پسنديده شتاب نمايد.
ادامه مطلب
تاریخ ارسال مطلب : جمعه 23 فروردین 1392
حکمت 74اى دنيا، اى دنيا، از من دور شو، آيا خود را به من عرضه مى كنى يا نسبت به من اشتياق دارى ؟ هنوز هنگام آن نشده است كه تو به دل من راه پيدا كنى . هيهات، برو غير من را فريب بده، من به تو حاجتى ندارم و ترا سه طلاقه كرده ام كه در آن رجوع نيست، پس عيش تو كوتاه است و قدر و منزلتت اندك و آرزوى تو پست است.
آه از كمى توشه
و طولانى بودن راه
و دورى سفر
و عظمت محل ورود .
ادامه مطلب
تاریخ ارسال مطلب : جمعه 23 فروردین 1392
تاریخ ارسال مطلب : جمعه 23 فروردین 1392
تاریخ ارسال مطلب : جمعه 23 فروردین 1392
حکمت 28هرگاه دنيا به ملتى روى آورد خوبي هاى ديگران را به آنان عاريه مى دهد و هرگاه دنيا به مردمى پشت كند نيكویي هاي شان را از آنان مى گيرد.
ادامه مطلب
تاریخ ارسال مطلب : جمعه 23 فروردین 1392
|
|
|
