رئيس دانشگاه علوم و معارف قرآن کريم در آستانه انتخابات مجلس نهم با اشاره به آيات قرآن و سخنان اهل بيت‌(ع) « تعبد به ارزش‌هاي اسلامي، امانتداري، علم و آگاهي، پرهيز از تجمل‌گرايي، استقلال‌خواهي و بيگانه‌ستيزي، صداقت در گفتار و رفتار، لياقت و شايستگي به همراه شجاعت و شهامت » را از ويژگي‌هاي اصلي يک نماينده برشمرد. به گزارش ايسنا، حجت‌الاسلام و المسلمين محمدعلي راغبي در گفت‌و‌گويي که پايگاه خبري دانشگاه فرهنگ منتشر کرده است، به بيان ويژگي‌هاي يک نماينده از منظر قرآن و اهل بيت(ع) پرداخت. وي اظهار کرد: به مصداق آيات شريفه «الذين آمنوا و لم يلبسوا ايمانهم بظلم اولئک لهم الامن و هم مهتدون / انعام آيه 82 » و « الذين آمنوا و کانوا يتقون / يونس 63 » و آيات مشابه؛ بنياد، رکن و پايه جمهوري اسلامي ايران بر اساس دين مبين اسلام و حفاظت از ارزش‌هاي حياتي آن شکل گرفته است و اکثريت ملت ايران و رأي‌دهندگان به نمايندگان مجلس، مسلمان هستند.

برابر قانون ، قبول یا رد کاندیداتوری ، داوطلبان ریاست جمهوری بعهده شورای محترم نگهبان گذاشته شده است ، لکن علی رغم چگونگی معیارهای شورای مزبور در قبول یا رد داوطلبان ، انتخاب کنندگان نیز در ارزیابی و انتخاب کاندیدای مورد نظر خود به داشتن ضوابطی جهت انتخاب اصلح نیازدارند و به نظر ما برخی از این معیارها بشرح زیر میتواند منظور گردد ، آنچه در سعادت جامعه نقش اساسي دارد، شايستگي و جامع الشرايط بودن مديران و كارگزاران آن جامعه است. در سازمان‌ها نيز موفقيت سازمان در رسيدن به اهداف و مأموريت‌هاي سازماني منوط به مديراني كاردان و لايق مي‌باشد. بنابراين انتخاب كارگزاران و مديران اصلح سزاوار توجه و بررسي فراوان است و بايد معيارهايي براي سنجش افراد و انتخاب ايشان در نظر گرفته شود. مسلماً معيارهاي سنجش در هر جامعه بايد متناسب با ارزش‌ها و جهان‌بيني آن جامعه تعريف شود. جهان‌بيني مادي منحصر به جهان ماده مي‌باشد ولي در جهان‌بيني اسلامي، هم اين جهان و هم آخرت مورد توجه است. در جهان‌بيني اسلامي هدف صرفاً توليد بيشتر نيست بلكه هدف نهايي تعالي انسان و رسيدن او به جايگاه خليفه خدا بر روي زمين مي‌باشد. اين تفاوت در جهان‌بيني از تمايزات مديريت اسلامي با مديريت غربي مي‌باشد كه هر يك از اين دو ديدگاه معيارهاي سنجش خاص خود را دارند.
در مديريت اسلامي، بهترين مرجع براي يافتن معيارهاي مناسب سنجش افراد، قطعاً سخن معصومين(ع) مي‌باشد. سخنان اميرالمومنين(ع)، منبع ارزشمندي براي اين منظور است زيرا سخن آن حضرت به دليل معصوم بودن ايشان خالي از خطا و لغزش است. همچنين آن حضرت خود تجارب گرانقدري در زمينه خلافت مسلمين و همچنين فرماندهي در جنگ‌ها داشته‌اند و بر سرزمين گسترده اسلامي آن زمان حكومت نموده‌اند. اما آنچه از اهميت بيشتري برخوردار است علم لدني آن حضرت مي‌باشد كه از امتيازهاي خاص ائمه معصومين(ع) مي‌باشد. در اين مقاله سعي شده است معيارهاي مديران جامعه اسلامي از نظر حضرت علي(ع) كه از كتاب شريف نهج‌البلاغه استخراج شده است ارائه گردد. معيارهاي به دست آمده، در سه دستة معيارهاي تخصصي، ارزشي و مكتبي دسته‌بندي شده است. گرچه اين تلاش ناچيز، قطره‌اي از اقيانوس بي‌انتهاي معارف اهل بيت(ع) مي‌باشد.

فرد اصلح کسیه که هم از درد مستضعفین و از ظلم ها و تبعیض ها و فسادها و از انحراف و افراط و تفریط درد بکشه یعنی دردمند باشه، و علاوه بر این با ارتباطی که با توده مردم داره و با رصد جامعه هم درد ها را شناخته باشه و هم بتونه ریشه این دردها را پیدا کنه، در یک کلام درد شناس باشه و البته نگاه سطحی نداشته باشه، عمیق باشه و بتونه ریشه ها را بزنه:

از بین کاندیداهای موجود برای نمایندگی مجلس شورای اسلامی , چگونه یک فرد را انتخاب می کنید ؟ معیارهای تان برای این انتخاب چیست ؟ ملاک های خوب بودن یک فرد برای نمایندگی مجلس كدامند ؟ و از کجا مطمئن هستید که ملاک های شما , حقیقتاً همان ملاک هایيست که باید باشد ؟ آیا واقعاً هنگام انتخاب فرد مورد نظر از بین کاندیداهای موجود , به ملاک های تان رجوع می کنید ؟ یا دل بخواهانه عمل می نمايید ؟ اگر برای این انتخاب معیارهایی دارید , منبع استخراج اين معيارها چيست؟

تجربه نشان داده خیلی از اوقات افراد , هنگام قرار گرفتن در میدان انتخاب , بدون در نظر گرفتن هیچ معیاری , فردی را برگزیده‌اند یا اینکه معیارهایشان چیزی نبوده که شایسته انتخاب نماینده مجلس باشد . صرف دیدن عکس کاندیدا , شنیدن حرف‌های کاندیدا در یک جلسه « تبلیغاتی » ,توصيه شدن  کاندیدا از طرف افراد بدون ارائه دليل ، سید بودن تنها, روحانی بودن صرف , مدرك دکترا داشتن  , سابقه انقلابی داشتن، خوش تیپ بودن , نسبت دوستی یا خانوادگی داشتن با کاندیدا و... معیارهایي ست که شاید بعضی از آن ها مهم باشد , اما مبنا قرار دادن یکی از آنها به عنوان تنها معیار انتخاب فرد اصلح, راه صحیح انتخاب نماینده مجلس نیست.

در جامعه کنونی که شناخت حق از باطل مشکل شده است، برای تشخیص فرد اصلح در انتخابات، چه معیارهایی را باید در نظر گرفت؟

همواره در ایام انتخابات مباحث مختلفی مطرح می شود  یکی از این مباحث ثابت و دائمی انتخاب فرد اصلح است . بلا تردید همه ی کاندیدهای محترم خود را اصلح می دانند . البته معیار و شاخص های مختلفی برای اصلح بودن کاندیداها می توان متصور شد اما براستی اگر بخواهیم از تحلیل مباحث مربوط به کاندیدای اصلح به خروجی عملیاتی برسیم باید با چه معیار هایی تصمیم بگیریم و انتخاب کنیم؟

طبیعتا همه این عزیزان که به تائید شورای محترم نگهبان رسیده اند به قانون اساسی و اصول آن التزام عملی دارند،معیار هایی چون عاری بودن از هر نوع فساد ، پایبند بودن به اصول اخلاقی ، حفظ کرامت انسانی و قانون مداری وچندین و چند معیار دیگر می توان نام برد که احتمالاً کاندیداهای محترم اکثر این ویژگی های مثبت را دارند ، اما به نظر می رسد آن ویژگی که فقط یک نفر دارد و بقیه ندارند و یا اگر هم دارند ضعیف و یا ناکارا است مدیریت اثربخش و کارا است .

محققان درباره مدیریت کارا و اثر بخش مقالات مختلفی را به تحریر درآورده اند که با مطالعه این دست از مقالات می توانیم به سرنخ های برای انتخاب کاندیدایی با ویژگی مدیریت کارا و اثر بخش و در نهایت انتخاب کاندیدای اصلح برسیم . اما برای جلوگیری از اطناب کلام شاخص هایی را برای تعیین میزان کارایی و اثر بخشی مدیریت افراد ارائه می کنیم .

امام علی (ع) در منشور خود به مالک اشتر چنین می فرماید: "اگر مشکلی رخ داد که ناچار شدی با دشمن صلح برقرار کنی یا عهد یا میثاقی ببندی باید به پیمان خود وفادار باشی، قرارداد را با کمال درستی محترم شماری و جانت را سپر پیمان سازی"

مسئولیت انسان نسبت به سرنوشت خود و جامعه از ارزشهای مسلم دین اسلام می باشد و این امر در آیات و روایات و سیره معصومین(ع) مورد تاکید قرار گرفته است. بنابراین مشارکت افراد در تصمیمات، سیاست گذاری، اداره امور اجتماع و تعیین کارگزاران از حقوق اولیه هر مسلمان به حساب می آید.

از این رو افراد در جامعه اسلامی دارای توانایی انتخاب نسبت به سرنوشت جمعی خویش بوده و آزادی سیاسی، مولود اختیاری است که خداوند ارزانی داشته است.

بر این اساس در اصل ششم قانون اساسی چنین آمده است:

در جمهوری اسلامی ایران امور کشور باید به اتکا مردم اداره شود؛ از انتخابات ریاست جمهوری، نمایندگان مجلس شورای اسلامی، اعضا شورای اسلامی و نظایر اینها تا همه پرسی در مواردی که در اصول دیگر قانون معین می گردد.

پس نقش حضور مردم در سرنوشت جامعه امری روشن و واضح است و در جمهوری اسلامی ایران اداره امور کشور برعهده خود مردم می باشد که از طریق برگزاری انتخابات این مسئولیت را به افراد واجد شرایط واگذار می کنند. شکی نیست هر فرد مسلمانی نسبت به سرنوشت امور جامعه اش می بایست حساس باشد چون این انقلاب متعلق به همه اقشار مردم بوده و همه در آن سهیم می باشند.