در زندگی فاطمه انواع عظمتها را می بینیم که این عظمتها را همچون بلقیس و . . . از راه داشتن قصر و ثروت و زیبائی ظاهری به دست نیاورده است؛ و همچون عایشه، شهرت خویش را از راه رهبری جنگجویان (در جنگ جمل) و رویارویی با مردان به چنگ نیاورده، بلکه از راه حکمت و بزرگی شخصی خود، عالم را از حکمت و عظمت پر نموده است، حکمتی که مرجعش کتب فلاسفه و علماء نیست. بزرگی که ریشه اش پادشاهی و ثروت نیست؛ بلکه از درون جانش و کمالات نفسش ریشه می گیرد. 

دکتر علی ابراهیم حسن (محقق اهل سنت)

علامه دخیل، فاطمة الزهراء علیها السلام، ص 171 

حضرت زهرا علیها السلام در لحظه های آغازین زندگی زناشویی غنچه لب را به ستایش شوهر نمونه اش امام علی علیه السلام گشود و به شناساندن آن بزرگمرد پرداخت و فرمود:

«أضْحَی الفِخارُ لَنا وَ عِزٌّ شامِخٌ

وَ لَقَدْ سَمُونا فِی بَنِی عَدْنانِ»؛

افتخار و عزت والا از آن ما شد و ما در میان فرزندان عدنان سربلند شدیم.

«نِلْتَ العُلا وَ عَلَوْتَ فِی کُلِّ الْوَری

وَ تَقاصرتْ عَنْ مَجْدِکَ الثَّقَلانِ»؛

تو به بزرگی و برتری رسیدی و از همه آفریده ها والاتر شدی و جنّ و انس از عظمت تو عقب ماندند.

«أعْنِی عَلِیّاً خَیْرَ مَنْ وَطَأَ الثَّری

ذَالمجْدِ وَ الْأِفْضالِ وَ الْإِحْسانِ»؛

مقصودم علی است، بهترین کسی که گام بر خاک نهاده، بزرگوار و دارای احسان و نیکی.

«فَلَهُ المَکارِمُ والمَعالِی وَ الْحِبا

ما ناحَتِ الْأَطْیارُ فِی الْأَغْصانِ»

والایی های اخلاقی و بزرگی ها از آن اوست، تا آنگاه که مرغان بر شاخه ها به ترنّم مشغولند. (1)

(1) نهج الحیاة، ص 184.

بهشت ارغنون

انس بن مالک روایت می کند که روزی پیامبر اکرم، صلی الله علیه و آله، با ما نماز صبح به جای آورد، پس از فراغت از نماز روی مبارکش را به سوی ما گردانید و فرمود:

«ای جماعت مسلمانان، هر کس که آفتاب را از دست بدهد، پس باید به ماه تمسک جوید و در فقدان ماه دست به دامان زهره شود و اگر زهره را نیابد به دو ستاره فرقدان پناه آورد».

از پیامبر اکرم سؤال شد که: «یا رسول الله مقصود از آفتاب و ماه و زهره و فرقدان (دو ستاره نورافشان) چیست؟»

فرمود: «من آفتابم، علی ماه و فاطمه زهره است و دو ستاره حسنین هستند، آنان با کتاب خدا دو دستاویز بشرند و همواره به هم پیوسته اند و هرگز از یکدیگر جدا نمی شوند تادر کنار حوض کوثر به من ملحق شوند.

شیفتگان حضرت مهدی، علیه السلام، ص 135 

دری بساز برایم ز چوب های نسوز

دری که دیرتر آتش بگیرد ای نجار

دری به عرض من و جبرئیل و یک تابوت

دری به طول قد و قامت خم عمار

 در انتها ، سر هر میخ تیز را کج کن

خوف، ترس از عقاب و کوتاهی اعمال است و خشیت، ترس از عظمت و هیبت و در زهرا علیهاالسلام این هر دو جمع بود.

آن گاه که آیه "و ان جهنم لموعدهم اجمعین لها سبعة ابواب لکل باب منهم جزء مقسوم" (1) بر رسول صلی الله علیه و آله نازل شد، سخت گریست و اصحاب نیز از شدت گریه او گریستند، اما نمی دانستند چه چیزی باعث شده که آن حضرت این گونه می گرید و از هیبت رسول صلی الله علیه و آله کسی را جرأت سؤال هم نبود.