در آغاز يك روز , به قدر يك پايان, دلگيرم . در آغاز يك راه , به قدر تمام زندگيم , تنهايم . تنها آمده ام , مانده ام ,شايد تا آخر هرگز تكيه گاهی را كه میخواهم در تقدير پر تلاطمم نيابم و آخر تنها خواهم رفت . من با تمام نيرويم به تمام روياهايم انديشيده ام . خدايا كمك كردی تا روياهايم را تحقق بخشم , پس امروز كه دلگيرم كمك كن تا به رويای ديگری بيانديشم به رويائی كه تو به من خواهی بخشيد .
در آخرين لحظه ها ,هميشه آخرين درخواست از توست . درآخرين ثانيه ها , هميشه آخرين پناه , آغوش توست . آخرين تكيه گاه , عظمت توست .
تو را به عظمت اين خلقت , به جلال بارگاهت , به تمام آفريده هايت , به تمام عرشت , به تمام فرشتگان , به تمام قدرتت , به تمام روزها و شب ها , به تمام آسمانها و زمينت , به تمام ابرهائی كه آفريدي, به تمام پرندگانی كه در برف به اميد تو زنده می مانند , به تمام انسانهائی كه از ازل آفريدی , به تمام روزهائی كه وعده دادی , به تمام نفس هائی كه بر زمين بر می آيد , به تمام نفس هائی كه به امر تو در سينه می ماند, خدايا , به تمام لحظه هايی كه تو به خلقت پرداختی , به تمام عظمتی كه در درياها نهادی , به تمام وسعتی كه بر آسمانها قرار دادی, خدايا , خداوندا , بار الها , به تمام خودت , تو را
قسم می دهم كه مرا آرام كن .
