کویرم

آنقدر کویرم که دریا در نگاهم تبخیر می شود

آفتابی تفدیده در سینه ام نفس می کشد

و اشتیاقی به وسعت دیدار



مسافرم

آنقدر مسافرم که تمام جاده های دنیا،

                                 در زیر لحن قدمهایم سکوت می کنند

کوله بارم پر از شعرهای توست

نگاه عاشقت را برمی دارم

و برای تو صدای گرمم را جا می گذارم

دعایت را بدرقه راهم کن

                                   حلالم کن  

 ای صمیمی

ای قدیمی ترین حادثه خوب ، در دوردست آشنا




کویرم

        به ملاقات اقیانوس می روم

               تا آنسوی پرچین سیراب شدن از عشق

برایت «باران» هدیه می آورم ،



بعد از این

             می توانی از من بپرسی

                                      خانه دوست کحاست ...

  ای صمیمی

                 ای قدیمی

                                    حلالم کن
 



تاريخ : یک شنبه 8 شهریور 1394  | 10:04 AM | نويسنده : فاطمه عسکری | نظرات 0
.: Weblog Themes By BlackSkin :.