وقتی آدما توی شرایط سخت قرار میگیرن و وقت امتحانشون میرسه دیگه پرده های تعارف و دورویی از چهره اونها کنار زده میشه و چنان ذات اصلی خودشونو نشون میدن که حتی نمیتونیم تصورشو بکنیم که یه آدم چقدر میتونه بدذات و بدسرشت باشه. و جالبه که عدالت خدا اینقدر وسیعه که چهره های درونی آدمهای بظاهر موجه و با شخصیت رو چنان توسط اعمال خودشون برملا میکنه که توی همین دنیا شخصیت و احترام کاذب ماقبلشونو بکلی از دست میدن، یعنی خدا با خیلیها نقدا توی همین دنیا حساب میکنه و البته که حسابرسی از خیلیهامون رو هم میذاره واسه اون دنیا و این دقیقا مصداق همون مناجات حضرت امیر هست که میگه :

 ” اسئلک الامان یوم یعرف المجرمون بسیماهم “

خدایا از تو امان میخوام واسه اون روزی که مجرمین از چهره هاشون شناخته میشن