دسته ای از جمعیت این شهر پیوسته حیله ورزان را می ترساندند و آنها را به کیفری دردناک تهدید می نمودند (( دسته ای دیگر بنا بر روایت تفسیر برهان ساکت بودند و به نهی کنندگان می گفتند ((سوره اعراف آیه 164 : لِمَ تَعِظُونَ قَوْماً اللَّهُ مُهْلِكُهُمْ أَوْ مُعَذِّبُهُمْ عَذاباً شَديدا )) ( چرا اندرز می دهید کسانی را که خداوند آنها را هلاک خواهد کرد یا به کیفری شدید مبتلا میسازد ) در جواب ایشان می گفتند چون ما ماموریم امر به معروف و نهی از منکر نمائیم آنها را تذکر می دهیم تا { حق بر آنها } آشکار شود با ایشان هم آهنگ نیستیم و عملشان را دوست نداریم و شاید پند و اندرز ما آنها را سودی بخشد و از عمل زشت خود بپرهیزند.ولی گفتار این دسته در حیله گران تاثیر نمی کرد و به کردار زشت خود ادامه می دادند آنگاه که تکبر ورزیدند از قبول پند و اندرز جمعیتی که امر به معروف میکردند وقتی اثری از گفتار خویش در آنها ندیدند.از آن محل دور شده در قریه دیگری مسکن گرفتند.با خود گفتند هیچ اطمینان نیست از اینکه نیمه شبی عذاب نازل شود و ما در میان آنها باشیم.

پس از رفتن آنها خداوند شبانگاهی تمام ساکنین قریه را به صورت بوزینه مسخ کرد و صبح درب قلعه باز نشد ؛ نه کسی وارد گردید و نه از آنجا احدی خارج شد ، بالاخره جریان به قراء{ روستاهای } اطراف رسید ، برای کسب اطلاع کنار آن قریه آمدند از دیوار بالا رفتند ساکنین آنجا را به طور کلی به صورت بوزینه دیدند.بعضی با قرائن و نشانه هایی به یکی از آنها که احتمال میداد از دوستان یا بستگانش باشد می گفت تو فلانی نیستی ؟ اشک مژگان او را می گرفت و با سر اشاره میکرد چرا.تا سه روز به همین شکل و وضع بودند.آنگاه خداوند باران شدید و بادی سهمگین فرستاد آنها را در میان دریا راند.

هیچ مسخ شده ای بیش از سه روز زندگی نکرده ، بوزینه هائی که شبیه آنها مشاهده میشود مخلوقی هستند که به آن صورت خلق شده اند نه آنکه از خود مسخ شده ها و یا از نسلشان باشند تا آخر روایت. { جزء 14 بحارالانوار صفحه 57 }

در تفسیر برهان جلد 2 صفحه 43 روایتی به این طریق از محمد بن یعقوب نقل میکند.

حضرت صادق (ع) در بیان آیه شریفه ، ترجمه آیه (( چون فراموش کردند آنچه به آنها تذکر داده شد فقط آنها را که نهی از منکر می کردند نجات دادیم )) فرمود این جمعیت سه دسته بودند.

1- کسانیکه عمل صالح انجام میدادندو دیگران را نیز امربه انجام آن می نمودند ، اینها نجات یافتند.

2- کسانیکه عمل صالح انجام می دادند  ولی امر به معروف نمی کردند آنها مسخ شدند.

3- آنهائیکه نه عمل صالح انجام میدادند و نه امر به معروف می کردند آنها هلاک شدند.

(( سوره اعراف آیه 163 { وَ سَْلْهُمْ عَنِ الْقَرْيَةِ الَّتىِ كَانَتْ حَاضِرَةَ الْبَحْرِ إِذْ يَعْدُونَ فىِ السَّبْتِ إِذْ تَأْتِيهِمْ حِيتَانُهُمْ يَوْمَ سَبْتِهِمْ شُرَّعًا وَ يَوْمَ لَا يَسْبِتُونَ لَا تَأْتِيهِمْ كَذَالِكَ نَبْلُوهُم بِمَا كَانُواْ يَفْسُقُون‏ } و از آنها درباره (سرگذشت) شهرى كه در ساحل دريا بود بپرس! زمانى كه آنها در روزهاى شنبه، تجاوز (و نافرمانى) خدا مى‏كردند همان هنگام كه ماهيانشان، روز شنبه (كه روز تعطيل و استراحت و عبادت بود، بر سطح آب،) آشكار مى‏شدند امّا در غير روز شنبه، به سراغ آنها نمى‏آمدند اين چنين آنها را به چيزى آزمايش كرديم كه نافرمانى مى‏كردند!)).

سوره بقره : وَ لَقَدْ عَلِمْتُمُ الَّذِينَ اعْتَدَوْاْ مِنكُمْ فىِ السَّبْتِ فَقُلْنَا لَهُمْ كُونُواْ قِرَدَةً خَاسِِين َ(65) فجََعَلْنَاهَا نَكَالًا لِّمَا بَينْ‏َ يَدَيهَْا وَ مَا خَلْفَهَا وَ مَوْعِظَةً لِّلْمُتَّقِين‏َ(66) همانا دانستید داستان کسانی را که در روز شنبه تجاوز و تعدی نمودند ، به ایشان گفتیم بوزینه ای مطرود و منفور شوید.این کیفر را مایه عبرتی برای حاضرین و آیندگان قرار دادیم و هم پندی برای پرهیزکاران. 

حضرت زین العابدین (ع) در ذیل این آیه شریفه می فرماید : این دسته که خداوند به داستان آنها اشاره می نماید جمعیتی بودند که در کنار دریا زندگی می کردند.خداوند آنها را از صید ماهی در روز شنبه نهی کرده بود.انبیاء نیز به ایشان گفته بودند.از راه حیله و نیرنگ خواستند صید ماهی را در روز شنبه بر خود حلال نمایند.جویهائی از دریا جدا کرده آنها را منتهی به حوضهایی نمودند این عمل را طوری انجام دادند که ماهی ها به آسانی وارد جویها و پس از آن داخل حوض می شدند ، هنگام بازگشت به دریا ، دام طوری آماده شده بود که آنها را از برگشت به دریا مانع بود. ماهی ها بنا به عادت و امانی که خداوند به آنها داده بود ، روز شنبه خود را از صید صیادان در امان می دیدند ، از راه جویها داخل حوضچه می شدند ، شامگاه که خیال بازگشت داشتند راه را مسدود دیده و به آسانی در دام می اُفتادند صیادان روز یکشنبه بدون هیچ زحمت و رنج ماهی های به دام افتاده را صید می نمودند ، برای اینکه خود را دور از خطا و عصیان نشان دهند ، می گفتند ما روز شنبه صید نکردیم امروز که یکشنبه است صید می کنیم ، صید ماهی در روز شنبه بر ما حرام است.زین العابدین (ع) میفرماید دروغ می گفتند زیرا ایشان به وسیله جویها و دام هائیکه در روز شنبه آماده کرده بودند ماهیها را به دام می انداختند ، از این رو که در روز امان خدا حیله به کار می بردند ماهی بسیار زیادی نصیبشان میگردید.ثروت سرشاری به هم بستند و کمال استفاده را از غریزه شهوانی و کیف و لذت زندگی می بردند.در آن شهر قریب هشتاد و چند هزار نفر جمعیت زندگی میکردند هفتاد هزار نفر آنها به این نیرنگ خشنود بودند ، بقیه از مردم ایشان را از کردارشان نهی کرده و از مخالفت با خداوند بر حذر می داشتند ، چنانچه در این آیه اشاره به داستان آنها شده.

حضرت محمد (ص) : فرزندانتان را با اسامی پیغمبران نام گذارید و بهترین نامها عبدالله و عبدالرحمن است.   سفینة البحار جلد 2 صفحه 684

حضرت محمد (ص) : میان فرزندانتان به عدالت رفتار کنید همچنانکه دوست دارید در احسان و لطف میان شما به عدالت رفتار نمایند.  سفینة البحار جلد 2 صفحه 684

حضرت محمد (ص) : بر در بهشت دیدم نوشته شده ؛ تو بر هر بخیل و ریاکار و عاق { والدین } و سخن چین حرام هستی.  جامع الاخبار صفحه 98

حضرت محمد (ص) : مردی خدمت پیغمبر خدا (ص) آمد و عرض کرد یا رسول الله من با شور و نشاط به جهاد تمایل دارم ، نبی اکرم (ص) به او فرمود پس در راه خدا جهاد کن که اگر کشته شوی در نزد خداوند زنده بوده و روزی خواهی خورد و اگر ( در اینراه به اجل طبیعی ) بمیری پاداش تو بر خداوند است و اگر سالم از میدان جنگ برگشتی از گناهانت پاک شوی مانند روز ولادتت ؛ عرض کرد یا رسول الله (ص) من پدر و مادر پیری دارم که گمان میکنند به من اُنس گرفته اند و خروج مرا ( از نزد خود ) خوش ندارند ، رسول خدا (ص) فرمود در این صورت نزد والدینت بمان قسم به آنکه جامن من در دست اوست موآنست آنها یک شبانه روز به تو از جهاد یکسال بهتر است.  اصول کافی جلد 3 باب البر بالوالدین حدیث 10

حضرت محمد (ص) : به فرزندان خود شنا کردن و تیر اندازی بیاموزید.  طرائف الحکم جلد 2 صفحه 117 نقل از وسائل

حضرت محمد (ص) : هرکه پدر و مادرش را اندوهگین سازد آنها را نافرمانی کرده است.  بحارالانوار جلد 77 صفحه 58

حضرت محمد (ص) : از نفرین پدر بترسید و دور باشید که بالای ابر ( به آسمان ) بلند شود و خداوند عزوجل ( به فرشتگان ) فرماید : آنرا به سوی من بلند کنید تا برایش استجابت کنم ، و از نفرین مادر بترسید که آن از شمشیر تیزتر است.  مجموعه ورام جلد 1 صفحه 12

حضرت محمد (ص) : خداوند رحمت کند پدر و مادری را که فرزندشان را بر نیکی کردن به آنها وادار کنند. بحارالانوار جلد 77 صفحه 58

حضرت محمد (ص) : هرکه به والدینش احسان و نیکی کند خداوند عمرش را زیاد گرداند.  روضة الواعظین صفحه 368

حضرت محمد (ص) : خداوند لعنت کند بر والدینی که فرزندشان را بر نافرمانی خودشان وادار کنند.  بحارالانوار جلد 77 صفحه 58

حضرت محمد (ص) : همچنانکه فرزند در صورت عدم ادای حقوق پدر و مادر عاق آنها میشود پدر و مادر نیز چنانچه فرزند صالح باشد و حقش را ادا نکنند عاق فرزند می شوند.  خصال الصدوق باب الاثنین حدیث 67

حضرت محمد (ص) : از جمله حقوق فرزند بر پدرش سه چیز است ، او را نام نیک گذارد و نوشتن آموزد و چون بالغ شود برای او زن بگیرد.  روضة الواعظین صفحه 369

امام سجاد(ع) فرمود: مردي خدمت رسول خدا (ص) رسيد و گفت: اي رسول خدا، من هيچ كار زشتي نمانده كه انجام نداده باشم، آيا مي‌توانم توبه كنم؟ رسول خدا (ص) فرمود: آيا هيچيك از پدر و مادرت زنده هستند؟ گفت: بله، پدرم. حضرت فرمود: برو به او نيكي كن (تا آمرزيده شوي). وقتي او راه افتاد پيامبر(ص) فرمود: كاش مادرش زنده بود. (يعني اگر او زنده بود و به او نيكي مي‌كرد، زودتر آمرزيده مي‌شد).بحارالانوار جلد 74 صفحه 82

 امام صادق (ع) فرمود: عاق پدر و مادر شدن از گناهان كبيره است، زيرا خداوند متعال عاق والدين را گناهكار شقي شمرده است.بحارالانوار جلد 74  صفحه 74