پيامبر صلي الله عليه و آله : يُغفَرُ لِصاحِبِ الأضحِيَّةِ عِندَ أوَّلِ قَطرَةٍ تَقطُرُ مِن دَمِها ؛ 

طبق نقل مرحوم كلینی به انبیا می‌گفتند اینها چیست كه ما در عالم خواب می‌بینیم؟ آنها می‌فرمودند نمونه‌ آن حرفهایی است كه ما به شما می‌گوییم شما خیال نكنید انسان رفته داخل این گودال، این گودال خبری هست انسان است و برزخ او و ابدیّت او مگر انسان نابود می‌شود؟!لذا انسان وقتی كه این معنا را شناخت با مبدأش رابطه پیدا می‌كند (اولاً) وقتی سرفراز در آمد جشن می‌گیرد (ثانیاً) از این جهت روز عید قربان كه انسان آن اعمال را انجام داد عید اوست.

قال رسول الله صلی الله علیه و آله:

«اشْهَدِی ذَبْحَ ذَبِیحَتِكِ فَإِنَّ أَوَّلَ قَطْرَةٍ مِنْهَا یَغْفِرُ اللَّهُ بِهَا كُلَّ ذَنْبٍ عَلَیْكِ وَ كُلَّ خَطِیئَةٍ عَلَیْكِ (إِلَى أَنْ قَالَ) وَ هَذَا لِلْمُسْلِمِینَ عَامَّةً»

رسول خدا صلی الله علیه و آله به دخترش فاطمه علیها السلام فرمود: قربانی کردنِ قربانیِ خود را مشاهده کن؛ زیرا با اولین قطره [خون] آن، خداوند تمامی‌گناهانی که بر تو هست و تمام خطاهایی که بر ذمّه ‏ات می‏باشد را می‌بخشد؛ آن‏گاه ادامه داد: و این پاداش برای تمامی‌مسلمانان است.

دوباره بساط طرب شد محیا

دوباره رسیده شب شور و غوغا

شب می فروشی شب باده نوشی

شب لب نهادن به لبها ی صحبا

شب هوو کشیدن گریبان دریدن

شب پر کشیدن پریدن به بالا

چه شب که زهرا دعا کرده تا ما

همه شیعه گردیم و بیتاب مولا

غلامی این خانواده دلیل و مراد خدا بوده از خلقت ما

مسیرت مشخص امیرت مشخص

 مکن دل دل ای دل بزن دل به دریا

که دنیا به خسران عقبی نیرزد

به دوری ز اولاد زهرا نیرزد

و این زندگانی فانی جوانی

 خوشی های امروز و اینجا

به افسوس بسیار فردا نیرزد

اگر عاشقانه هوادار یاری

اگر مخلصانه گرفتار یاری

اگر آبرو میگذاری به پایش

یقینا یقینا خریدار یاری

بگو چند جمعه گذشتی ز خوابت

چه اندازه در ندبه ها زارِ یاری

به شانه کشیدی غم سینه اش را

و یا چون بقیه تو سر بار یاری

اگر یک نفر به او وصل کردی

برای سپاهش تو سردار یاری

به گریه شبی را سحر کردی یا نه؟

چه مقدار بیما رو بی تاب یاری

اگراشک داری به شکرانه اش هااا !!!

که مست نگاه گوهر بار یاری

چه جمعه ها که یک به یک غروب شد نیامدی

چه بغضها که در گلو رسوب شد نیامدی

خلیل آتشین سخن، تبر به دوش بت شکن

خدای ما دوباره سنگ و چوب شد نیامدی

برای ما که خسته ایم و دل شکسته ایم نه

ولی برای عده ای چه خوب شد نیامدی

تمام طول هفته را به انتظار جمعه ام

دوبار صبح، ظهر نه غروب شد نیامدی

و باز هم غروب جمعه است و نیامد یار

و من اینک باز هم دست بردم تا بخوانم با تو

العجل العجل یا مولای یا صاحب الزمان

باز هم غروب جمعه شدو نیامدی

باز هم غروب جمعه شدو نیامدی

باز هم غروب جمعه شدو نیامدی

منبع» وبلاگ شاعر و http://www.asreshia.comو http://atrejamkaran.blogfa.com

به طاها به یاسین به معراج احمد
به قدر و به کوثر به رضوان و طوبی
به وحی الهی به قرآن جاری
به تورات موسی و انجیل عیسی
بسی پادشاهی کنم در گدایی
چو باشم گدای گدایان زهرا (س)
چه شب ها که زهرا (س) دعا کرده تا ما
همه شیعه گردیم و بی تاب مولا
غلامی این خانواده دلیل و مراد خدا بوده از خلقت ما
مسیرت مشخص، امیرت مشخص، مکن دل ای دل بزن دل به دریا
که دنیا به خسران عقبا نیرزد
به دوری ز اولاد زهرا نیرزد.
و این زندگانی فانی جوانی
خوشی های امروز و اینجا
به افسوس بسیار فردا نیرزد

اگر عاشقانه هوادار یاری
اگر مخلصانه گرفتار یاری
اگر آبرو میگذاری به پایش
یقینا یقینا خریدار یاری
بگو چند جمعه گذشتی ز خوابت؟
چه اندازه در ندبه ها زاری یابی؟
به شانه کشیدی غم سینه اش را؟
و یا چون بقیه تو سربار یاری
اگر یک نفر را به او وصل کردی
برای سپاهش تو سردار یاری
به گریه شبی را سحر کردی یا نه؟
چه مقدار بی تاب و بیمار یاری؟
دل آشفته بودن دلیل کمی نیست
اگر بی قراری بدان یار یاری
و پایان این بی قراری بهشت است
بهشتی که سرخوش ز دیدار یاری

نسیم کرامت وزیدن گرفته
و باران رحمت چکیدن گرفته
مبادا بدوزی نگاه دلت را
به مردم که بازار یوسف فروشی در این دوره بد شدیدا گرفته
خدایا به روی درخشان مهدی
به زلف سیاه و پریشان مهدی
به قلب رئوفش که دریای داغ است
به چشمان از غصه گریان مهدی
به لبهای گرم علی یا علی اش
به ذکر حسین و حسن جان مهدی
به دست کریم و نگاه رحیمش
به چشم امید فقیران مهدی
به حال نیاز و قنوت نمازش
به سبحان سبحان سبحان مهدی
به برق نگاه به خال سیاهش
به عطر ملیح گریبان مهدی
به حج جمیلش به جاه جلیلش
به صوت حجازی قرآن مهدی
به صبح عراق و شبانگاه شامش
به آهنگ سمت خراسان مهدی
به جان داده های مسیر عبورش
به شهد شهود شهیدان مهدی
مرا دائم الاشتیاقش بگردان
مرا سینه چاک فراقش بگردان
تفضل بفرما بر این بنده بی سر و پا
مرا همدم و محرم و هم رکاب
سفرهای سوی خراسان و شام و عراقش بگردان
یا مهدی یامهدی مددی

منبع:

http://bachehayeghalam.ir

 عید قربان

روز جمعه و عید اضحی باید که از درگاه قادر منان حضور و ظهور آخرین وارث غدیر امام مهدی عج  را را از خدا طلب کرد . باید که آماده بود  تا در حضورو ظهورش دین خدا را یاری کرد و دروازه های شرق و غرب را در رکابش  گشود و ودر ایجاد دولت جهانیش یاریش کرد. شمشیر ها را آماده کنید اسیها را زین کنید او می آید این وعده خدا است محقق خواهد شد.

سزاوار است مومن براي رفع غم و اندوه از قلب امام زمانش در اعياد فطر و قربان دعا کند تا خداي تبارک و تعالي با فرج مولايش قلب مبارک ايشان را مسرور نمايد.
به همين منظور در کتاب اقبالروايتي از جناب ابي حمزه ثمالي نقل مي کند که امام باقر (عليه السلام) فرمودند: هنگام خروج براي نماز جمعه يا عيد فطر و يا قربان اين دعا را بخوان.
اللهم من تهيّأ في هذا اليوم او تعبّأ او أعدّ و استعدّ لوفادة الي مخلوق رجاء رفده و جائزته و نوافله فاليک يا سيّدي کانت وِ فادتي و تهيئتي و إعدادي و استعدادي، رجاء رفدک وَ جَوائزک و نوافلک.
اللهم صل علي محمد عبدک و رسولک و خيرتک من خلقک و عليّ اميرالمؤمنين و وصيّ رسولک و صلّ يا ربّ علي أئمة المومنين الحسن و الحسين و عليّ و محمّد...
[و ائمة (عليهم السلام) را يک به يک نام ببر تا به نام صاحب الزمان (عليه السلام) برسد، بعد بگو]:
اللهم افتح له فتحاً يسيراً و انصره نصراً عزيزاً.
اللهم أظهر به دينک و سنة رسولک، حتّي لا يستخفي بشيء من الحقّ مخافة احد من الخلق اللهم انّا نرغب اليک في دولة کريمة تعزّ بها الاسلام و اهله و تذلّ بها النفاق و اهله و تجعلنا فيها من الدعاة اي طاعتک و القادة الي سبيلک و ترزقنا بها کرامة الدنيا و الآخرة.
اللهمّ ماانکرنا من حقّ فعَرّفْناه و ما قَصُرنا عنه فَبَلّغِناه.
بعد براي حضرت بقية الله ارواحنا فداه دعا مي کني و بر دشمنان ايشان نفرين مي نمايي و حاجت خود را از خداي متعال مي خواهي آنگاه در آخر کلام مي خواني:
اللهم استجب لنا، اللهم اجعلنا ممّن تذّکّر فيه فيذّکّر

مسئله «1516» از رساله توضیح المسائل امام خمینی(ره)

نماز عيد فطر و قربان در زمان حضور امام عليه السلام واجب است و بايد به جماعت خوانده شود و در زمان ما كه امام عليه السلام غايب است، مستحب مى‏باشد و احتياط واجب آن است كه آن را به جماعت نخوانند، ولى به قصد رجاء مانع ندارد، و چنانچه ولىّ فقيه يا مأذون از طرف او اقامه جماعت نمايد اشكال ندارد.

اللهم عجل لولیک الفرج والنصر

http://www.yaraneentezar.com

جواب در دو بخش ارائه می گردد:

بخش اول؛ حکمت حکم

1) براساس آیات و روایات، نماز جمعه و عیدین از جایگاه رفیعی بر خوردار است

به نحوی که خداوند متعال و ائمه معصومین علیهم السلام آثار و برکات قابل ملاحظه و عظیمی را برای آن ذکر کرده است به عنوان مثال، از نماز جمعه به عنوان حج مساکین یاد شده (الجمعه حج المساکین؛ کنزالعمال ج7 ص707 ح21031)، وعده به توجه فرشتگان و برآورده شدن حاجات انسان داده (بحار الانوار ج89 ص12) مرگ در راه نماز جمعه را شهادت دانسته (وسائل الشیعه ج5 ص11)، ثواب یک حج و یک عمره را برای آن منظور نموده (کنزالعمال ج7 ص737 ح21173) ، آنرا کفاره گناهان قرار داده (همان ح21088)، از آن به عنوان عامل افزایش حسنات و محو سیئات یاد کرده (اصول کافی ج3 ص414)، آزادی از آتش جهنم را وعده داده (کنزالعمال ح31034) قرب و نزدیکی خود را برای مصلین جمعه وعده داده (مسترک الوسائل ج6ص31) و دهها پاداش دیگر برای آن عنوان داشته و از طرف دیگر ترک کنندگان نماز جمعه را به عذاب و هلاکت و... (مستدرک الوسائل ج6 ص7 ) وعده داده است.
همه این وعده و وعیدها حکایت از اهمیت و لزوم نماز جمعه دارد به خاطر همین آثار، حکم اولی آن وجوب است، لکن جای این تأمل و پرسش در ذهن مومنین عصر غیبت می ماند که چرا این حکم الهی با این همه اهمیت و سفارش برای او واجب نشده تا انگیزه شدیدتری بر حضور در نماز جمعه داشته باشد و از مصالح آن بهره مند گردد؟! چه مانعی و چه نقصی باعث شده تا وجوب نماز جمعه که توفیقی الهی و نشانه رویکرد خداوند به بنده است از او برداشته شود؟!
این سئوالات همگی روزنه ای است بر فلسفه غیبت و انتظار و تامل در این مطلب که امام علیه السلام ستون و محور اصلی این عبادت اجتماعی است و غیبت ایشان مصیبت عظمی برای مومنین است و بر مومنان است تا با فراهم آوردن زمینه های حضور، خود را لایق بخش عظیمی از عبادات که مشروط به حضور امام عجل الله تعالی فرجه الشریف است گردانند.

آقا سیدجمال‍ در شب جمعه‍ ای مصادف با شب عید قربان در روز عرفه به کربلای معلی برای انجام زیارت مخصوص مشرف شده بود. حرم خیلی شلوغ بود و ازدحام مردم زیاد بود ایشان کنار صحن امام حسین یک گوشه‍ ای را پیدا کرده و نشسته و مشغول ذکر و دعا بود‌. فشار جمعیت هم زیاد بود‌. در این حال سیدی خوش‍ سیما کنار ایشان می‌آید و سلام می‌کند و می‌گوید که آقا سیدجمال‍ دوست داری برای زیارت به داخل حرم بروی؟ ایشان می‌گوید: آقا دوست دارم، اما شلوغ است نمی‌شود و می‌فرماید به دنبال من بیا‌. آقا سیدجمال می‌گوید ایشان جلو راه افتادند و من هم دنبال ایشان به راه افتادم. بدون هیچ زحمتی خیلی راحت مردم کنار می‌رفتند و کوچه باز می‌شد‌. اصلاً فشار و ازدحام جمعیت نبود. رسیدیم درب حرم، اذن دخول خواندیم‌. از رواق هم عبور کردیم تا به ضریح مطهر رسیدیم، زیارت کردیم زیارت که تمام شد‌. ایشان یک سکه‍ ای به من عیدی دادند و گفتند این هم عیدی شما و یک‍مرتبه دیدم ایشان نیستند من ناگاه به خودم آمدم دیدم عجیب است حرم و رواق مملو از ازدحام جمعیت است و این خلوت فقط در معیت آن آقا بود. فشار جمعیت آن‍قدر زیاد بود که نزدیک بود عمامه از سرم بیفتد‌. کف دستم را نگاه کردم، دیدم سکه موجود است سکه را محکم در دستم نگه داشتم‌. با فشار جمعیت از حرم بیرون آمدم و گوشه‍ ای را پیدا کردم، دستم را باز کردم، دیدم روی سکه نوشته شده یا صاحب الزمان‌. آن سکه را محترم می‌شماردم و خیلی به آن علاقه داشتم یک کیسه ‍ای مخصوص این سکه درست کرده بودم و بعد از هر وضویی که می‌گرفتم آن را درمی‌آوردم و به چشمانم می‌مالیدم‌. هروقت کسی مریض می‌شد آن را در آب می‌زدم و آب را به مریض می‌دادم او فورا خوب می‌شد. در سفری که به کربلا می‌رفتم در راه یکی از همراهان که شیخی بود به دل ‍درد شدیدی مبتلا شد‌. هر چه دوا دادند، نبات دادند، اثر نکرد از درد به خود می‌نالید و ناله می‌کرد‌. سکه آقا را در نصف استکان آب زدم و به او دادم، آشامید‌. در یک لحظه مثل آبی که روی آتش ریخته باشند، فورا خوب شد‌. آن طلبه اصرار کرد که قصه چه بود؟ آن آب چی بود که این‍طوری اثر فوری داشت! من گفتم تو می‌خواستی خوب شوی حالا خوب شدی دیگر چه‍ کار داری این چی بود. ولی او اصرار زیادی کرد من هم مأخوذ به حیا شدم ماجرا را به او گفتم که سکه اهدایی آقاست‌. سکه یا صاحب‍الزمان است‌. آن شخص گفت این حرف‍ها یعنی چه؟ با پشت دستش اشاره کرد که برو بابا سید، این حرف‍ها دیگر چیست که می‌زنی؟ من هم سکه را مانند همیشه داخل کیسه گذاشتم و دو تا گره زدم و کیسه را در جیبم گذاشتم‌. منزل بعدی که رسیدیم کیسه را از جیبم در آوردم در کیسه بسته بود، گره‍ها را باز کردم، دیدم سکه یا صاحب‍الزمان داخلش نیست هیچ اثری از سکه نبود که نبود

http://salehhashemi.persianblog.ir

مجنون شدم که راهی صحرا کنی مرا
گاهی غبار جاده ی لیلا، کنی مرا
کوچک همیشه دور ز لطف بزرگ نیست
قطره شدم که راهی دریا کنی مرا
پیش طبیب آمده‌ام، درد می‌کشم
شاید قرار نیست مداوا کنی مرا
من آمدم که این گره ها وا شود همین!
اصلا بنا نبود ز سر وا کنی مرا
حالا که فکر آخرتم را نمی­کنم
حق می­دهم که بنده دنیا کنی مرا
من، سالهاست میوه ی خوبی نداده‌ام
وقتش نیامده که شکوفا کنی مرا
آقا برای تو نه ! برای خودم بد است
هر هفته در گناه، تماشا کنی مرا
من گم شدم ؛ تو آینه‌ای گم نمی‌شوی
وقتش شده بیائی و پیدا کنی مرا
این بار با نگاه کریمانه‌ات ببین
شاید غلام خانه زهرا کنی مرا