در این مطلب به 20 مسئله در مورد حيوان قرباني و احكام آن پرداخته ایم که انشالله برای کسانی که در روز عید قربان، نیت قربانی کردن دارند مفید باشد.

1 - قرباني غير از شتر ، گاو ، گاو ميش ، گوسفند ، بز ، از حيوانات ديگر جائز نيست .

 2 - قرباني شتر ، گاو و گاو ميش را هفت نفر مي توانند شريك شوند ولي  قرباني گوسفند و بز صرف براي يك نفر جائز است .

 3 - قرباني گوسفند و بز در صورتي صحيح است كه عمر آن يك سال يا اضافه تر از آن باشد .

 4 - قرباني گاو و گاو ميش در صورتي درست است كه دو سال عمر را تمام كرده باشند ولي كمتر از آن جائز نيست .

 5 - قرباني شتر در صورتي صحيح است كه پنج سال از عمر خود را تكميل كرده باشد .

امروز 24 مهر 1392 خورشیدی

برابر با 10 ذی الحجه 1434 هجری و 16 اكتبر 2013 میلادی است.

عید سعیدقربان

حضرت ابراهیم (ع) در خواب، ذبح فرزندش را می‌بیند و پس از سه بار، این موضوع را با پسرش حضرت اسماعیل مطرح می‌کند. اسماعیل این دستور الهی را با آغوش باز می‌پذیرد و خود را برای اجرای آن آماده می‌سازد.

پس از مهیا شدن ابراهیم و اسماعیل جهت انجام امر خداوند، از جانب پروردگار، قوچی جهت قربانی فرستاده می‌شود و این پدرو پسر از این آزمایش الهی، سربلند بیرون می‌آیند. از آن پس روز دهم ذیحجه به عید قربان نام گذاری شده است.

و

روز جهانی غذا
روز جهانی غذا توسط کشورهای عضو فائو در بیستمین کنفرانس این سازمان در نوامبر سال 1979 که در واقع روز تاسیس فائو است نام‌گذاری شد و همه ساله مراسمی در بیش از 150 کشور جهان برای بزرگداشت آن برگزار می‌شود. در این روز، سازمان‌های بین‌المللی، به انگیزه برقراری روابط در زمینه کشاورزی و زمینه‌سازی برای جلوگیری از فقر و گرسنگی و نابودی محیط‌زیست، تلاش می‌کنند. روز جهانی غذا، تلنگری برای بیداری وجدان های به خواب رفته و روز همدردی با گرسنگانی است که از ابتدایی‌ترین حق زندگی، یعنی غذا محرومندو در این محرومیت، دستان بی‌توانشان از دامان زندگی کوتاه می‌شود.

منبع: باشگاه خبرنگاران جوان

سفر حج در حقیقت یک هجرت بزرگ است، یک سفر الهی است، یک میدان گسترده خود سازی و جهاد اکبر است. مراسم حج در واقع عبادتی را نشان می‌دهد که عمیقا با خاطره مجاهدات ابراهیم و فرزندش اسماعیل و همسرش هاجر آمیخته است، و ما اگر در مطالعات در مورد اسرار حج از این نکته غفلت کنیم بسیاری از مراسم آن به صورت معما در می‌آید، آری کلید حل این معما توجه به این آمیختگی عمیق است.
هنگامی که در قربانگاه در سرزمین منا می‌آییم، تعجب می‌کنیم این همه قربانی برای چیست؟ اصولا مگر ذبح حیوان می‌تواند حلقه‌ای از مجموعه یک عبادت باشد؟! اما هنگامی که مسأله قربانی ابراهیم را به خاطر می‌آوریم که عزیزترین عزیزانش و شیرین‌ترین ثمره عمرش را در این میدان در راه خدا ایثار کرد، و بعدا سنتی به عنوان قربانی در منا به وجود آمد، به فلسفه این کار پی می‌بریم.
قربانی کردن رمز گذشت از همه چیز در راه معبود است، قربانی کردن مظهری است برای تهی نمودن قلب از غیر یاد خدا، و هنگامی می‌توان از این مناسک بهره تربیتی کافی گرفت که تمام صحنه ذبح اسماعیل و روحیات این پدر و پسر به هنگام قربانی در نظر مجسم شود، و آن روحیات در وجود انسان پرتو افکن گردد.
اما هنگامی که مسأله قربانی ابراهیم را به خاطر می‌آوریم که عزیزترین عزیزانش و شیرین‌ترین ثمره عمرش را در این میدان در راه خدا ایثار کرد، و بعدا سنتی به عنوان قربانی در منا به وجود آمد، به فلسفه این کار پی می‌بریم
هنگامی که به سراغ جمرات (سه ستون سنگی مخصوصی که حجاج در مراسم حج آنها را سنگباران می‌کنند و در هر بار هفت سنگ با مراسم مخصوص به آنها می‌زنند) می‌رویم این معما در نظر ما خودنمایی می‌کند که پرتاب این همه سنگ به یک ستون بی‌روح چه مفهومی می‌تواند داشته باشد؟ و چه مشکلی را حل می‌کند؟ اما هنگامی که به خاطر می‌آوریم اینها یادآور خاطره مبارزه ابراهیم، قهرمان توحید با وسوسه‌های شیطان است که سه بار بر سر راه او ظاهر شد و تصمیم داشت او را در این میدان جهاد اکبر گرفتار سستی و تردید کند، اما هر زمان ابراهیم قهرمان، او را با سنگ از خود دور ساخت، محتوای این مراسم روشنتر می‌شود.
مفهوم این مراسم این است که همه شما نیز در طول عمر در میدان جهاد اکبر با وسوسه‌های شیاطین روبرو هستید، و تا آنها را سنگسار نکنید و از خود نرانید پیروز نخواهید شد. اگر انتظار دارید که خداوند بزرگ همانگونه که سلام بر ابراهیم فرستاده و مکتب و یاد او را جاودان نموده به شما نظر لطف و مرحمتی کند باید خط او را تداوم بخشید.
و یا هنگامی که به صفا و مروه می‌آییم و می‌بینیم گروه گروه مردم از این کوه کوچک به آن کوه کوچکتر می‌روند، و از آنجا به این باز می‌گردند، و بی آنکه چیزی به دست آورده باشند این عمل را تکرار می‌کنند، گاه می‌دوند، و گاه راه می‌روند، مسلما تعجب می‌کنیم که این دیگر چه کاری است، و چه مفهومی می‌تواند داشته باشد؟!
اما هنگامی که به عقب بر می‌گردیم، و داستان سعی و تلاش آن زن با ایمان هاجر را برای نجات جان فرزند شیرخوارش، اسماعیل، در آن بیابان خشک و سوزان به خاطر می‌آوریم که چگونه بعد از این سعی و تلاش خداوند او را به مقصدش رسانید چشمه زمزم از زیر پای نوزادش جوشیدن گرفت، ناگهان چرخ زمان به عقب بر می‌گردد، پرده‌ها کنار می‌رود، و خود را در آن لحظه در کنار هاجر می‌بینیم، و با او در سعی و تلاشش همگام می‌شویم که در راه خدا بی سعی و تلاش کسی به جایی نمی‌رسد!
و به آسانی می‌توان از آنچه گفتیم نتیجه گرفت که حج را باید با این رموز تعلیم داد، و خاطرات ابراهیم و فرزند و همسرش را گام به گام تجسم بخشید، تا هم فلسفه آن درک شود و هم اثرات عمیق اخلاقی حج در نفوس حجاج پرتو افکن گردد، که بدون آن آثار، قشری بیش نیست.
« برگرفته از تفسیر نمونه، جلد 19، صفحه 125، تالیف: زیر نظر آیت الله العظمی مکارم شیرازی »

منبع: سايت زائرين

در متون روایی مأثور و و احادیثی پیرامون فضیلت برپای داشتن فریضه نماز عیدین، وجود دارد که در ذیل به اختصار اشاره خواهد شد:

روایات:

روایات این بخش در دو قسمت بیان می شود.

بخش اول: ضرورت و لزوم نماز عیدین

1. نماز عید فرض و واجب است.

امام صادق ـ علیه السّلام ـ فرمود:

«صلوة العیدین فریضه»[6]

2. علی ـ علیه السّلام ـ فرمود: «لا تجسوا النساء عن الخروج فی العیدین فهو علیهن واجب»

[7] زنها را از رفتن در نماز عیدین منع نكنید چرا كه نماز عید بر آنها لازم (و ثابت) است.

منتهی روایات بسیاری آورده شده است كه لزوم نماز عیدین را مشروط به وجود امام معصوم ـ علیه السّلام ـ نموده است از جمله امام باقر ـ علیه السّلام ـ فرمود: «لا صلوة یوم الفطر و الضحی الا مع امام»[8] نماز عید فطر وعید قربان بدون وجود امام (معصوم) لازم نیست.
 
بخش دوم: فضیلت نماز و روز عیدین
 
1. روز گرفتن جائزه:

پیامبر اكرم ـ صلّی الله علیه و آله ـ فرمود:

«اغدوا الی جوائزكم... ثم قال هو یوم الجوائز» ای مؤمنان صبح عید بدنبال گرفتن جوائز خود باشید، ای جابر جوائز الهی مانند جوائز شاهان نیست، آنگاه فرمود روز عید روز گرفتن جائزه است.[9] در روایت دیگر فرمود: «الیوم الذی یثاب فیه المحسنون» روزی كه خوبان در آن روز پاداش و ثواب دریافت می‌كنند.[10] 2. روز اجتماع مسلمین: امام هشتم ـ علیه السّلام ـ فرمود: روز عید فطر عید قرار داده شده تا مردم در آن روز گرد هم آمده، نعمتهای خدا را ستایش گویند، آن روز، روز عید، دادن زكات، روز تضرع و زاری و روزی است كه خوردن و نوشیدن حلال است.[11]

3. همچون روز قیامت

علی ـ علیه السّلام ـ فرمود: روز عید فطر روزی است كه به نیكان ثواب داده می‌شوند و بدان زیانكار می‌شوند، آن روز شبیه‌ترین روز به روزقیامت شما است پس هنگام خروج از منزل به سوی مصلی به یاد آن لحظه باشید كه از قبرها به سوی پروردگار خروج می‌كنید و در لحظه ایستادن به نماز در مصلی به یاد آن وقتی باشید كه در پیشگاه الهی قرار می‌گیرید و در لحظه برگشت بسوی خانه‌ها به یاد برگشتن بسوی بهشت یا جهنم باشید.[12]

4. بخشیدن گناهان:

پیامبر ـ صلّی الله علیه و آله ـ فرمود:«هنگامی كه به سوی نماز عید خارج شدید، خداوند براین مسئله اگاهی دارد و می‌فرماید: (عبادی لی صمتم و لی صلیتم عودوا مغفورا لكم)»[13]

5. روز عطای فراوان و بخشش بزرگ:

پیامبر ـ صلّی الله علیه و آله ـ در این رابطه فرمود: «ان الملائكة یقومون یوم العید علی افواه السكه و یقولون اغدوا الی رب كریم یعطی الجزیل و یغفر العظیم.»[14]
فرمود: ملائكه روز عید بر لبان انسانهای ساكت قرار گرفته و یا در مسیر مردم ایستاده می‌گویند بر پروردگار كریم صبحگاه وارد شوید كه عطای فراوان و بخشش زیاد دارد.

_____________
[1] . اعلی/ 15 - 16
[2] . بحار الانوار، پیشین، ج 87، ص 348.
[3] . كوثر/ 2.
[4] . بحار الانوار، پیشین، ج 78، ص 349.
[5] . تفسیر صافی، پیشین، ج 5، ص 383.
[6] . وسائل الشیعه، پیشین، ص 94، روایت 1 و 4.
[7] . بحار الانوار، پیشین، ج 87.
[8] . وسائل الشیعه، پیشین، ج 5، ص 96، روایت 1 و 2 و 3 و 4.
[9] . وسائل الشیعه، پیشین، ج 5، ص 140.
[10] . همان، ص 140، روایت3.
[11] . همان، ص 141، روایت 4.
[12] . همان، ص 141، روایت 1.
[13] . مستدرك الوسائل، پیشین، ج 6، ص 121.
[14] . همان، ج 6، ص 154.

منبع: سايت زائرين

در قرآن  آیاتي  پیرامون فضیلت برپای داشتن

فریضه نماز عیدین،

وجود دارد که در ذیل به اختصار اشاره خواهد شد:
 
آیات قرآن:
1.«قد افلح من تزكی و ذكر اسم ربه فصلی»[1]
به یقین كسی كه پاكی جست (وخود را تزكیه كرد) رستگار شد و (آنكه) نام پروردگارش را یاد كرد سپس نماز خواند

در روایت چنین تفسیر شده است «و ذكر اسم ربه فصلی»؛ «قال صلوة الفطر و الاضحی» كه مراد از صلوة نماز عید قربان و عید فطر است.[2]

2. فصل لربك وانحر:[3] پس برای پروردگارت نماز بخوان و قربانی كن.

در این آیه امر شده‌است به نماز عید و امر هم دلالت بر وجوب دارد.

مراد از صلوه هم طبق گفته مفسران و روایت پیامبر اكرم ـ صلّی الله علیه و آله ـ نماز عید قربان است

.[4] آیات مذكور در عین حال كه لزوم نماز عیدین را می رساند متضمن فضائل آنها نیزرمی باشد چرا كه آیه اول می‌گوید رستگاری از ان كسی است كه خود را پاكیزه كرد (یا قربانی نمود) و نماز عید برگزار نمود و در آیه دوم با توجه به اینكه مراد از كوثر فاطمه زهراء ـ سلام الله علیه ـ می‌باشد، به شكرانه این نعمت عظیم بهترین تشكر از خدا این است كه نماز عید و قربانی انجام شود. (و یا نماز گذارد و هنگام نماز برای تكبیر دستها را بالا بیاورد.)

منبع: سايت زائرين

پاسخ: 
حکمت و راز بسیاری از عبادت ها برای انجام دهندگان آن ها پوشیده نیست مثلاً نماز ذکر هایی دارد که معنای آن روشن است. رکوع و سجودی که بزرگداشت خدا را تفهیم می کند. تشهد که همراه با اعتراف به وحدانیت حق و رسالت رسول اکرم (ص) است. لیکن از آن جا که حج توحید ناب است، پی بردن به راز مناسک حج دشوار است و اسرار بسیاری از آن ها با عقل بشری قابل تبیین نیست. از این رو تعبد در حج بیش از سایر دستورهای دینی است. چنان که از رسول خدا(ص) نقل شده است که به هنگام لبیک گفتن، به خدا عرض کرد: با رقیت و عبودیت محض لبیک می گویم و مناسک حج را انجام می دهم. ((لبیک بحجه حقا تعبدا ورقا )(1 )

حج آزمایشگاه اخلاص و یک دوره تعبد محض و امتحان صرف است. محرمات حج برای تطهیر قوایی است که گرفتار عصیان و تباهی می شوند.

در مورد مصرف گوشت قربانی قرآن می فرماید:
«فاذا وجبت جنوبها فکلوا منها و اطعموا القانع و المعتر (2)؛ چون (قربانی ) پهلویش به زمین افتد، از گوشت آن بخورید و به فقیر و درخواست کننده هم بدهید».

در بیانات حضرات معصومین (ع)آمده است:
راز قربانی در تقرب به خدای متعال و بریدن گلوی طمع است و درس ایثار و از خود گذشتگی است. (3)
همينطور در مورد حكمتهاي ديگر اين عمل عبادي در حديث وارد شده است كه:

حضرت امام صادق عليه السلام از آباء گرامش عليهم السلام نقل فرمودند:

رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله فرمودند:
خداوند متعال اين قربانى را تشريع فرمود تا مساكين شما از ناحيه گوشت در فراخى قرار بگيرند، پس ايشان را اطعام نماييد.(4)

بنابراين براي قرباني حج، به صورت كلي دو نوع حكمت مي توان در نظر گرفت :‌-

1-هدف مادي و رفع نيازهاي مادي و اقتصادي جامعه اسلامي 2- هدف معنوي كه عبارت است از نماد بودن اين عمل براي ايثار و قرباني كردن تمام خواهش هاي نفساني در برابر خواست و اراده حق متعال.

به گزارش جهان به نقل از پایگاه اطلاع رسانی ریاست جمهوری، حجت‌الاسلام والمسلمین حسن روحانی رییس جمهوری اسلامی ایران در پیامی فرا رسیدن عید سعید قربان را به ملت بزرگوار و شریف ایران تبریک گفت.

متن پیام رییس‌جمهور بدین شرح است:

بسم‌الله الرحمن الرحیم

ملت بزرگوار و شریف ایران

امت مسلمان و خداشناس و مؤمن

عید سعید قربان درس‌آموز فداکاری و از خودگذشتن است برای رسیدن به هدف بزرگ بندگی و عبودیت.

ایرانیان آزمون بزرگ خداوند را با افتخار و سربلندی از سر گذراندند و برای پیروزی انقلاب عظیم اسلامی از جان و مال خود گذشتند و در جبهه دفاع مقدس ابراهیم‌گونه فرزندان خود را تقدیم کرد تا امروز نام بلند ایران اسلامی در اوج عزت و اقتدار بدرخشد.

اینک نوبت ماست که از خودخواهی‌ها و سلیقه‌های فردی خود بگذریم و به آرمان‌های بلند و با عظمتی بیاندیشیم که می‌تواند همه ما را با هم پیوند دهد و تلخ‌ترین سختی‌ها را آسان و قابل تحمل سازد.

در آستانه عید سعید غدیر و جشن اکمال دین، از عنایت و لطف بیکران رسول گرامی اسلام(ص) مدد می‌جوییم و از حضرتش تمنا می‌کنیم که برای یاری و همراهی امت خویش دست دعا به آستان رحمت حق بردارد و به لطف و محبت هماره‌اش دوستداران مولای مؤمنان علی بن ابی طالب علیه‌السلام را در فرا گرفتن درس قربان یاری کند.

حسن روحاني

منبع: سايت جهان نيوز

به گزارش جهان به نقل از فارس، عید سعید قربان، عید دوستی و همگرایی و از بین بردن کینه و کدورت‌ها و همسویی برای تمام مسلمانان جهان است و حج گردهمایی بزرگی که وحدت مسلمانان را به نمایش می‌گذارد و همچنین فرصتی است تا دست نیازمندان را در این روز با سعادت گرفت و خود بزرگ‌بینی، کبر و غرور را برای همیشه از بین برد و انفاق را پیشه کرد.

یکی از اسرارها و حکمت‌های قربانی کردن فدا کردن مال و انفاق آن در راه خداوند است. قرآن در این باره می‌فرماید: از گوشت‌هایی که قربانی می‌کنید هم خودتان میل نمائید و هم به قانع و معتر بدهید، قانع، فقیری است که به آنچه می‌گیرد قانع است و معتر، فقیری است که علاوه بر تقاضای کمک اعتراض هم می‌کند این نشان‌دهنده بینش وسیع اسلام است که در تقسیم گوشت و اطعام پای‌بند تملق یا دعا و تواضع فقیر نباشید او را سیر کنید حتی اگر با شنیدن زخم زبان هم باشد.

کشتن حیوان در مراسم قربانی به منظور کشتن نفس اماره است و مرد خداشناس با شمشیر برنده ایمان و عقل حیوان، نفسی که دائم وی را به کارهای زشت وا می‌دارد مقتول سازد و خانه دل را از نفس لئیم پاک گرداند و آن را در راه حق و پیشگاه محبوب قربانی و حج اکبر نماید.

اگر نفس اماره و خواهش‌های او کشته نشوند و آرام نگیرند هرگاه تمام نعمت‌ها و ثروت‌های دنیوی در اختیارش باشد زمین و آسمان را هم ببلعد باز هم سیر نمی‌شود و ندای هل من مزید دارد.

در روایات می‌خوانیم اولین قطره خون قربانی که ریخت، خداوند گناهان صاحبش را می‌بخشد و اوقاتی که به خاطر تولد نوزاد یا ورود مسافر یا دفع بلا گوسفند ذبح می‌شود در روح و روان و حرکت اهل خانه شور و نشاطی پدید می‌آید.

هدف اصلی در قربانی کردن، رسیدن به مقام عالی تقوا است که قرآن در این باره می‌فرماید: این قربانیان که زائران خانه خدا به هنگام توقف در منا ذبح می‌کنند گوشت یا خون آنها به خدا نمی‌رسد بلکه هدف از قربانی، شکوفا شدن روح ایثار و نشان دادن میزان عشق و قرب به خدا و تقوا است.

ما در حالی به استقبال عید سعید قربان می‌‌رویم که متأسفانه خانواده‌‌های زیادی با مشکلات گسترده اقتصادی دست و پنجه نرم می‌کنند اما باز با وجود این همه مشکلات باید وظیفه‌‏ای انسانی خود و یک مسئولیت دینی و ایمانی در زمینه دستگیری از بینوایان جامعه کوشا باشیم و خوشی‌های این عید سعید را با آنان تقسیم کنیم.

منبع: سايت جهان نيوز

قربانى حج تمتع، داراى شروط و احکامى است از جمله اینکه قربانی کننده، گوشت قربانى را سه بخش نماید:

بخشى را براى خوردن خویش نگه دارد،

بخشى را هدیه

و بخش سوم را صدقه دهد.

همانگونه که از امام جعفر صادق (ع) نقل شده که از ایشان پرسیدند که با گوشت قربانى چه کنند؟

حضرت فرمودند که حضرت على بن الحسین و حضرت امام حسن (علیهم السّلام)، یک سوم آن را برای همسایگان مى‌فرستادند

، یک سوم را به فقرا مى‌دادند

و یک سوم را برای اهل خانه نگاه مى‌داشتند‌

.البته برخی از فقها، دادن سهم فقرا را (در صورت امکان) لازم دانسته، اما دو مورد دیگر را مستحب می‌دانند.

منبع: سايت جهان نيوز

عید قربان به عنوان یکی از اعیاد بزرگ اسلامی، اعمال و آدابی دارد از جمله آنکه روایت شده است که رسول خدا (ص) در عید فطر و قربان -هر اندازه هوا سرد و یا گرم بود-، بُرد می ‏پوشید و عمامه به سر مى ‏نهاد. همچنین رسول خدا (ص) روز عید فطر و قربان، وقتی براى نماز عید خارج مى ‏شد، صدایش را به تکبیر بلند مى ‏کرد. همچنین امام صادق (ع) در حدیثى فرمود: سنت بر آن جارى شده که آدمى روز «عید فطر»، قبل از رفتن براى خواندن نماز عید در مصلّى، و در «عید قربان» بعد از آن، افطار کند.

قربانی کردن برای کسانی که در حج حضور ندارند یک سنت و عمل مستحبی است، ولی تأکید زیادی بر انجام آن شده است. در روایتی چنین آمده است که امّ سلمه نزد پیامبر (ص) آمد و گفت: ای رسول خدا (ص)، عید اضحى فرا می رسد، و من قیمت قربانى را در اختیار ندارم، پس آیا قرض کنم و قربانى کنم؟ فرمود: قرض بگیر؛ زیرا که آن قرضى ادا شده است.

در روایات آمده است که رسول خدا (ص) دو قوچ قربانى کرد، که یکى از آنها را به دست خودش ذبح نمود، بعد عرضه داشت: خدایا این از جانب من و از جانب کسانی از اهل بیتم که قربانی نکردند، و بعد دیگری را ذبح نمود و عرضه داشت: خدایا این از جانب من و از جانب کسانی از امتم که قربانی نکردند.

منبع: سايت جهان نيوز