خدا

در دستور زبان عرفان، فعل اینگونه صرف می شود:

من نیستم، تو نیستی،

 او همیشه هست . . .
 

اولی میگه تو به زندگی بعد از زایمان اعتقاد داری؟ 

هرشب قبل از خواب و هر صبح بعد از بیداری زمان مناسبی برای نفوذ و تاثیر گذاشتن بر ذهن است ؛

پس صدبار پشت سرهم این فرمول را تکرار کن :

من روز بروز از هرنظر قوی تر ، امیدوارتر ، خوشبخت تر و سالم تر میشوم و

با قدرت به تمام ارزوهای خود میرسم ...

شاید ابتدا به نظرت زیاد بیاید ولی فقط چنددقیقه وقت میگیرد ،

چنددقیقه ی کوتاه که زندگی ات را متحول خواهد کرد . . .

اگر میخواهی زودتر به نتیجه برسی تمرکز بر عبارات و دفعات تکرار را افزایش بده .

پس از چندروز متوجه عملکرد این فرمول خواهی شد.

"" این یک قانون طلایی از اقای گلد اسمیت است "" .

به خدا گفتم :
از بازی آدمهایت خسته شده ام ؟

چرا مرا از خاک آفریدی ؟

چرا از آتش نیستم ؟
تا هرکه قصد داشت بامن بازی کند او را بسوزانم !

خدا گفت :
تو را از خاک آفریدم تا بسازی نه بسوزانی !

تو را از خاک از عنصری برتر ساختم تا با آب گـِل شوی و زندگی ببخشی ،

 از خاک آفریدم تا اگر آتشت زنند ، بازهم زندگی کنی و پخته تر شوی.

باخاک ساختمت تا همراه باد برقصی تا اگر هزار بار تو را بازی دادند تو برخیزی سر برآوری !

در قلبت دانهٔ عشق بکاری !

و رشد دهی و از میوه شیرینش زندگی را دگرگون سازی ! . . .

پس به خاک بودنت ببال . . .
 

زغال های خاموش را

کنار زغال های روشن می گذارند

تا روشن شوند

چون هم نشینی اثر دارد

ما هم مثل همان زغال های خاموشیم

اگرکنار افرادی بنشینیم

که روشنند

که گرما و وجدان و انسانیت و عشق دارند ....

ما هم به طبع آن ها

انسانیت پیدا می کنیم

پس آدمی انتخاب کنید

که به شما انرژی ببخشد

فقط 10 ثانیه تصور کنید که دارید لیمو ترش می خورید، ببینید دهنتون بزاق ترشح می کنه...

وقتی 10 ثانیه فکر کردن به لیمو ترش انقدر در بدن ما واکنش ایجاد می کنه، اونوقت 10 دقیقه تمرکز روی اتفاقات و مسائل منفی و ساعت ها استرس و عصبانیت چه تاثیر ویرانگری روی جسم و روح ما میذاره...

 

مثال لیمو ترش همیشه یادت بمونه ، تا افکار منفی اومد تو سرت ، بدون که اگه 20 ثانیه ادامه شون بدی دیگه داری تیشه به ریشه زندگیت میزنی.

 

خیلی خوبه که دائما" از خودمون بپرسیم ، انرژی بخش ترین فکری که باید بکنیم چیه؟

 

 

 

گفتم گرفتارم خدا
گفتی که آزادت کنم

گفتم گنه کارم خدا
گفتی که عفوت میکنم

گفتم خطا کارم خدا
گفتی که می بخشم خطا

گفتم جفا کارم خدا
گفتی وفایت میدهم

گفتم صدایت میکنم
گفتی جوابت می دهم

گفتم ز پا افتاده ام
گفتی بلندت میکنم

گفتم نظر بر من نما
گفتی نگاهت می کنم

گفتم بهشتم می بری؟
گفتی ضمانت می کنم

گفتم که ادعونی بگم
گفتی اجابت می کنم

گفتم که من شرمنده ام
گفتی که پاکت می کنم

گفتم که یارم می شوی
گفتی رفاقت میکنم

گفتم ندارم توشه ای
گفتی عطایت میکنم

گفتم دردمندم خدا
گفتی مداوایت کنم

گفتم پناهی نی مرا
گفتی پناهت می دهم
 

مردی نزد جوانمرد آمد و گفت : تبرکی می خواهم. جامه ات را به من بده تا من نیز همچون تو از جوانمردی بهره ای ببرم.

ﺧﻮﺍﺟﻪ ﺍﻯ ﻏﻼﻣﺶ ﺭﺍ ﻣﻴﻮﻩ ﺍﻯ ﺩﺍﺩ. ﻏﻼﻡ ﻣﻴﻮﻩ ﺭﺍ ﮔﺮﻓﺖ ﻭ ﺑﺎ ﺭﻏﺒﺖ ﺗﻤﺎﻡ ﻣﻰ ﺧﻮﺭﺩ. ﺧﻮﺍﺟﻪ، ﺧﻮﺭﺩﻥ ﻏﻼﻡ ﺭﺍ ﻣﻰ ﺩﻳﺪ ﻭ ﭘﻴﺶ ﺧﻮﺩ ﮔﻔﺖ: ﻛﺎش ﻧﻴﻤﻪ ﺍﻯ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻣﻴﻮﻩ ﺭﺍ ﺧﻮﺩ ﻣﻰ ﺧﻮﺭﺩﻡ. ﺑﺪﻳﻦ ﺭﻏﺒﺖ ﻭ ﺧﻮﺷﻰ ﻛﻪ ﻏﻼﻡ ﻣﻴﻮﻩ ﺭﺍ ﻣﻰ ﺧﻮﺭﺩ؛ ﺑﺎﻳﺪ ﻛﻪ ﺷﻴﺮﻳﻦ ﻭ ﻣﺮﻏﻮﺏ ﺑﺎﺷﺪ. ﭘﺲ ﺑﻪ ﻏﻼﻡ ﮔﻔﺖ: ﻳک ﻧﻴﻤﻪ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺩﻩ ﻛﻪ ﺑﺲ ﺧﻮﺵ ﻣﻰﺧﻮﺭﻯ.

ﻏﻼﻡ ﻧﻴﻤﻪ ﺍﻯ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻣﻴﻮﻩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺧﻮﺍﺟﻪ ﺩﺍﺩ؛ ﺍﻣﺎ ﭼﻮﻥ ﺧﻮﺍﺟﻪ ﻗﺪﺭﻯ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻣﻴﻮﻩ ﺧﻮﺭﺩ، ﺁﻥ ﺭﺍ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺗﻠﺦ ﻳﺎﻓﺖ.
ﺭﻭﻯ ﺩﺭ ﻫﻢ ﻛﺸﻴﺪ ﻭ ﻏﻼﻡ ﺭﺍ ﻋﺘﺎﺏ ﻛﺮﺩ ﻛﻪ ﭼﻨﻴﻦ ﻣﻴﻮﻩ ﺍﻯ ﺭﺍ ﺑﺪﻳﻦ ﺗﻠﺨﻰ، ﭼﻮﻥ ﺧﻮﺵ ﻣﻰ ﺧﻮﺭﻯ؟!

ﻏﻼﻡ ﮔﻔﺖ: ﺍﻯ ﺧﻮﺍﺟﻪ؛ ﺑﺲ ﻣﻴﻮﻩ ﺷﻴﺮﻳﻦ ﻛﻪ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺗﻮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﻡ ﻭ ﺧﻮﺭﺩﻩ ﺍﻡ.

 ﺍﻛﻨﻮﻥ ﻛﻪ ﻣﻴﻮﻩ ﺍﻯ ﺗﻠﺦ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺗﻮ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ، ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺭﻭﻯ ﺩﺭ ﻫﻢ ﻛﺸﻢ ﻭ ﺑﺎﺯ ﭘﺲ ﺩﻫﻢ ﻛﻪ ﺷﺮﻁ ﺟﻮﺍﻧﻤﺮﺩﻯ ﻭ ﺑﻨﺪﮔﻰ ﺍﻳﻦ ﻧﻴﺴﺖ.

ﺻﺒﺮ ﺑﺮ ﺍﻳﻦ ﺗﻠﺨﻰ ﺍﻧﺪک؛ ﺳﭙﺎﺱ ﺷﻴﺮﻳﻨﻰ ﻫﺎﻯ ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺍﺯ ﺗﻮ ﺩﻳﺪﻩ ﺍﻡ ﻭ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺩﻳﺪ...

ﺧﺪﺍﻳﺎ ﻣﺮﺍ ﺑﺮ ﺗﻠﺨﻴﻬﺎﻱ ﺯﻧﺪﮔﻲ ﺻﺒﻮﺭ ﮔﺮﺩﺍﻥ؛