[1] .

رافع فرزند «عبدالله» و «غلام مسلم ازدي» است. ايشان همراه مولاي خود مسلم به امام حسين عليه‏السلام پيوست و بعد از او به مقام شهادت نائل آمد. «مامقاني» گفته شهادت ايشان پس از مسلم در حال مبارزه، بعد از نماز ظهر اتفاق افتاده است. [2] .

پی نوشتها :

[1] گفتني است فضيل بن زبير وي را غلام اهل شنوئة (شنوئة شاخه‏اي از قبيله أزد مي‏باشد. معجم قبال العرب ج 1، ص 15 و ج 2، ص 614) دانسته است. (تسمية من قتل الحسين عليه‏السلام، ش 92).

[2] تنقيح المقال، ج 1، ص 236.

منبع: ياران شيداي حسين بن علي ؛ مرتضي آقا تهراني ؛ صادق آل محمد صفحه 115

«جندب» پسر «حجر بن عدي کندي خولاني» است. [1]  شيخ طوسي وي را از اصحاب امام حسين عليه‏السلام دانسته است. [2]  «حجر» پدر «جندب» از ياران و اصحاب امام علي عليه‏السلام بود که معاويه او را به سبب حمايت بي‏دريغش از مولا علي عليه‏السلام کشت و در محلي بنام «مرج عذرا» در شام مدفون است. [3]  جناب «جندب» خود از بزرگان شيعه بوده است. [4] .

به نقل از «ابن‏عساکر» او نيز امير دو قبيله بزرگ «بني‏کنده» و «ازد» بوده است. [5] .

جندب قبل از اينکه حر به سپاه امام عليه‏السلام برخورد کند به سپاه حضرت ملحق شده بود و تا کربلا امام را همراهي کرد و سرانجام در روز عاشورا به شهادت رسيد. [6] .

پی نوشتها :

[1] منتهي الامال، ج 1، ص 654.

[2] رجال شيخ طوسي، ص 72.

[3] منتهي الآمال، ج 1، ص 654.

[4] ابصار العين، ص 174.

[5] منتهي الآمال، ج 1، ص 654.

[6] ابصار العين، ص 147؛ تنقيح المقال، ج 1، ص 236.

منبع: ياران شيداي حسين بن علي ؛ مرتضي آقا تهراني ؛ صادق آل محمد صفحات 115 و 116

«اميه» پسر «سعد» از قبيله «طي» است. [1]  او از بزرگان اصحاب اميرمؤمنان عليه‏السلام است. او از زمره رزم‏آوران بود و در کوفه اقامت داشت. [2]  او در شب هشتم محرم در کربلا به امام حسين عليه‏السلام و يارانش پيوست. [3] .

پی نوشتها :

[1] تسمية من قتل الحسين عليه‏السلام، ش 66.

[2] ابصار العين، ص 198، مقصد 13.

[3] تنقيح المقال، ج 2، ص 148.

منبع: ياران شيداي حسين بن علي ؛ مرتضي آقا تهراني ؛ صادق آل محمد صفحه 118

بشر در کربلا پيش از ظهر عاشورا به مقام رفيع شهادت نائل آمده است. [1]  در زيارت ناحيه مقدسه آمده، «السلام علي بشر بن عمرو الحضرمي» درود بر بشر پسر عمرو حضرمي». سروي نيز شهادت او را در حمله نخستين دانسته است. [2] .

پی نوشتها :

[1] منتهي الآمال، ج 1، ص 654.

[2] مناقب آل ابي‏طالب، ج 4، ص 113.

منبع: ياران شيداي حسين بن علي ؛ مرتضي آقا تهراني ؛ صادق آل محمد صفحه 120

ميه نيز چون بسياري از ياران امام عليه‏السلام قبل از ظهر روز عاشورا به فوز شهادت نائل گشت. [1] .

پی نوشتها :

[1] منتهي الآمال، ج 1، ص 656.

منبع: ياران شيداي حسين بن علي ؛ مرتضي آقا تهراني ؛ صادق آل محمد صفحه 118

تاريخ‏نگاران گفته‏اند، حجاج در حمله نخستين پيش از ظهر به شهادت رسيده است. [1]  در زيارت «ناحيه مقدسه» مورد سلام و درود امام عليه‏السلام قرار گرفته است: «السلام علي حجاج بن بدر السعدي [2] ؛ سلام بر حجاج پسر بدر سعدي».

پی نوشتها :

[1] ابصار العين، ص 214؛ منتي الآمال، ج 1، ص 654.

[2] اقبال الاعمال، ج 3، ص 78.

[1] تفصيل خطبه مسعود (ابن‏مسعود) تهشلي و سخنان جدي او و نامه سراسر ولائي‏اش ر. ک: سماوي، ابصار العين، ص 214 تا 212 آمده است.

منبع: ياران شيداي حسين بن علي ؛ مرتضي آقا تهراني ؛ صادق آل محمد صفحه 121

ابن‏شهر آشوب گزارش کرده که شبيب در حمله نخستين به شهادت رسيده است. هنگام آن پيش از ظهر روز دهم محرم که همراه جمعي از ياران امام به شهادت رسيد. (ابصار العين، ص 133. )

منبع: ياران شيداي حسين بن علي ؛ مرتضي آقا تهراني ؛ صادق آل محمد صفحه 127