از مراسمى است كه در بعضى شهرستانها و بلاد شيعى و توسط برخى از عزاداران امام‏ حسين‏«ع‏» اجرا مى‏ شود و در تاسى به مجروح و شهيد شدن سيد الشهدا«ع‏» و شهيدان كربلا و بعنوان اظهار آمادگى براى خون دادن و سر باختن در راه امام حسين‏«ع‏» انجام‏ مى‏ دهند.

صبح زود عاشورا، با پوشيدن لباس سفيد و بلندى همچون كفن، بصورت دسته‏ جمعى قمه بر سر مى‏زنند و خون از سر بر صورت و لباس سفيد جارى مى‏شود. بعضى‏ هم براى قمه زنى نذر مى‏كنند،برخى هم چنين نذرى را در باره كودكان خردسال انجام‏ مى‏ دهند و بر سر آنان تيغ مى‏ زنند، در حدى كه از محل آن خون جارى گردد.

قمه زنى نيز، مثل زنجير زنى و شبيه خوانى و...از دير باز مورد اختلاف نظر علما و پيروان و مقلدين آنان بوده و به استفتا و افتاء مبنى بر جواز يا عدم جواز آن مى‏ پرداخته‏ اند.

اين مراسم،از نظر شرعى پايه و مبناى دينى ندارد و صرفا روى علاقه شيعيان به ابا عبد الله‏ الحسين‏«ع‏» انجام مى‏گيرد. فقها نيز آن را در صورتى كه ضررى نداشته باشد، مجاز مى‏ دانند. برخى از فقها نيز به خاطر تاثير نامطلوب آن بر افكار ديگران و موجب وهن‏ مذهب بودن،آن را ممنوع دانسته‏ اند.

البته شرايط زمانى در اين مساله بى‏ تاثير نيست. امام‏ خمينى‏«ره‏» در پاسخ به استفتايى كه در سالهاى اول پيروزى انقلاب اسلامى در اين زمينه‏ از ايشان شده بود،فرمودند: «در وضع موجود، قمه نزنند...» آية الله خامنه‏اى نيز در ديدار با روحانيون، در آستانه ايام عاشورا (سال 1373 شمسى) در ضمن بيانات مبسوطى درخرافه زدايى از عزادارى سيد الشهدا«ع‏» فرمودند: «قمه زدن هم از آن كارهاى خلاف‏است... اين يك كار غلطى است كه عده ‏اى قمه‏ ها را بگيرند و بر سر خود بزنند و خون‏ب ريزند...كجاى اين كار، حركت عزادارى است؟ اين جعلى است.

اينها چيزهايى است كه‏از دين نيست...». آن را بدعت، خلاف و خرافه دانستند. و در پاسخ به نامه امام جمعه ‏اردبيل، نوشتند: امروز اين ضرر بسيار بزرگ و شكننده است و لذا قمه زدن علنى و همراه ‏با تظاهر، حرام و ممنوع.  علماى ديگر نيز در تاييد موضع و سخن رهبر انقلاب، آن را موجب وهن مذهب و نامشروع دانستند.

 البته اين احساس مذهبى و عواطف دينى كه سبب مى‏شود به عشق حسين‏«ع‏» چنين‏ كارهايى كنند، بايد در مسير صحيح هدايت ‏شود و مورد به ره‏بردارى قرار گيرد تا شور وانگيزه جهاد و شهادت بيافريند.بعلاوه،آنان كه به خاطر حسين‏«ع‏»حاضرند خون بدهند،چه بهتر كه خون خويش را به درمانگاهها و مراكز انتقال خون اهدا كنند يا با تاسيس بانك‏خون،از فداكاران و ايثارگران داوطلب،در روز عاشورا خون گرفته شود و نگهدارى‏ گردد،تا از اين طريق،جان انسانهاى بسيارى كه نيازمند خونند،نجات يابد.

گر چه اين‏كار، شايد مثل قمه زنى،تامين كننده احساس عاطفى فرد نباشد، ولى قطعا رضايت‏ خداوند و پسند سيد الشهدا«ع‏»را بيشتر در پى دارد. كاش روزى صدقه دادن خون نيز،مثل صدقه‏ و كمك مالى و لباس و غذا و... مرسوم گردد و با قصد قربت انجام گيرد.