زندگی از سه جزء تشکیل شده است
آنچه بوده
آنچه هست
و آنچه خواهد بود.
بیائید تا از گذشته برای حال استفاده کنیم و در حال چنان زندگی کنیم که زندگی آینده بهتر باشد.
شکل دادن به زندگی وظیفهی خودمان است به صورتی که آنرا بسازیم، این بازسازی مایهی زیبایی و یا مایهی شرمساری ما میشود.
روایت شده که در وادی طور به موسی (علیه السلام) (از جانب خداوند) ندا رسید که موسی، برو و پست ترین مخلوق مرا بیاور حضرت موسی (علیه السلام) رفت و سگی را یافت و قلاده ای را بر گردن او بست و با خود می آورد در بین راه با خود منکر کرد نکند این سگ از من شریف تر باشد؟!
قلاده را باز کرد و سگ را رها کرد. به جانب طور روان شد.
ندا رسید که: موسی به عزت و جلالم سوگند اگر سگ را با خود می آوردی نور نبوت را از وجودت خارج می ساختم.
بنابراین، برای رشد و بالندگی و درهم شکستن دشمن درون و فرو ریختن غرور و خود بزرگ بینی نباید دیگران را از خود پست تر و پایین تر تلقی کرد.
روایت مذکور هشداری است به ما که مبادا به مقام و مدرک و ثروت و زیبایی خود بنازیم و ببالیم.
و در برابر آنان که به ظاهر از ما پایین ترند، فخر فروشی کنیم.
فراموش نکنیم که تواضع از مهم ترین پیش نیازهای خودسازی و تزهیب نفس است.
هرگز نباید مایوس و دلسرد شوید، خداوند مهربان و بخشنده است،
او به شما بهترین هدیه را عطا کرده است.
لبخند، که میتواند میلیونها نفر را شاد سازد.
مهربانی را از طریق صورت، چشمان و لبخندتان و گرمی سلامتان نشان دهید،
باید یک لبخند شاد داشته باشید،
تنها دقت و توجه خود را نشان ندهید،
عواطف و احساسات خود را به هم نشان دهید.
مادر ترزا
ای بلند مرتبه مهربان
ناتوانم تنها به نگاهت به وجودت به حضورت در زندگانیم محتاجم
خدایا قلبم را برای رسیدن به خودت به نهایت پاکیها منور بگردان
و مرا در روز موعود در ردیف پاکان قرار ده
سپاس از اینکه به روزهای تاریکم روشنی و رنگ؛رنگی به سلیقه خودت پاشیدی
خدایم برای بودنت در زندگانیم سپاسگذارم خیلی زیــــــاد
زندگی عمل کردن است ؛
این شِکَر نیست که چای را شیرین می کند ؛
بلکه حرکت قاشق چای خوری باعث شیرینی می شود ...
الهی نیامده ام برای گرفتن چیزی...
خودت را میخواهم که تو عزیزی!
الهی سجاده ام فقط برای تو پهن است و قامتم تنها برای تو بلند!
در سجده ام تو هستی و در دستان قنوتم تو نشستی...
و آنگاه که سلام گفتم، دیدم که در ِ عذاب را تو بستی.
ﺩﻧﯿﺎ ﻫﻤﻪ ﻫﯿﭻ ﻭ ﺍﻫﻞ ﺩﻧﯿﺎ ﻫﻤﻪ ﻫﯿﭻ...
ﺍﯼ ﻫﯿﭻ ﺑﺮﺍﯼ ﻫﯿﭻ ﺑﺮ ﻫﯿﭻ ﻣﭙﯿﭻ...
ﺩﺍﻧﯽ ﮐﻪ ﭘﺲ ﺍﺯ ﻋﻤﺮ ﭼﻪ ﻣﺎﻧﺪ ﺑﺎﻗﯽ!؟
ﻣﻬﺮ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻣﺤﺒﺖ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑﺎﻗﯽ ﻫﻤﻪ ﻫﯿﭻ
