ما چرا کور شدیم؟
نمی دانم؛شاید یک روز این را بفهمیم.
-میخواهی نظر مرا بدانی؟
آری؛بگو.
-من خیال نمیکنم که ما کور شدیم،فکر میکنم که ما کور هستیم؛کور اما بینا،کورهایی که قادر به دیدن هستند،اما نمی بینند.
کوری-ژوزه ساراماگو
نذر کرده ام
یک روزی که خوشحال تر بودم
بیایم و بنویسم که زندگی را باید با لذت خورد،
که ضربه های روی سر را باید آرام بوسید و بعد لبخند زد و دوباره با شوق راه افتاد .
یک روزی که خوشحال تر بودم
می آیم و می نویسم که
" این نیز بگذرد "
مثل همیشه که همه چیز گذشته است و آب از آسیاب و طبل طوفان از نوا افتاده است.
یک روزی که خوشحال تر بودم
یک نقاشی از پاییز میگذارم ،
که یادم بیاید زمستان تنها فصل زندگی نیست
زندگی پاییز هم می شود ،
رنگارنگ ، از همه رنگ ، بخر و ببر!
یک روزی که خوشحال تر بودم
نذرم را ادا می کنم
تا روزهایی مثل حالا
که خستگی و ناتوانی
لای دست و پایم پیچیده است
بخوانمشان و یادم بیاید که
هیچ بهار و پاییزی بی زمستان مزه نمی دهد
و هیچ آسیاب آرامی بی طوفان.
"مهدی اخوان ثالث"
- نخست یاد خداست
از امام صادق (ع) روایت شده است که برای جلوگیری از این خطر، یکی از راهکارها یاد خداوند است.
- دوم تکرار «فَتَبَارَکَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخَالِقِینَ.»
- سوم گفتن «آمنت بالله و صلی الله علی محمد و آله»،
- چهارم قرائت سوره ناس و فلق،
- پنجم نوشتن سورههای حمد، ناس، فلق، آیةالکرسی و همراه داشتن آن،
- ششم قرائت سه مرتبه «مَا شَاءَ اللهُ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ العلی العظیم»
- هفتم همراهداشتن حرز امام جواد یا انگشتری که حرز امام جواد(ع) برآن نوشته شده باشد.
- هشتم دستکردن انگشتر عقیق و تأثیر آن در جلوگیری از بروز بعضی بلاها و بدیها برای انسان میتواند مؤثر باشد. -
بیدار باش كه كاروان بر سر راه است؛ اگر تو باز پس مانی، مرا چه گناه است؟
اگر در آیی، در باز است؛ و اگر نیایی، حق بی نیاز است.
خدا را نه به عرش حاجت است نه كرسی، قصّه تمام است؛ دیگر چه پرسی؟
دی رفت، باز نیاید؛ فردا را اعتمادی نشاید؛ وقت را غنیمت دان كه بسی بر نپاید.
هركه دانست كه خالق در حق خلق بد نكرد، از غیبت برست؛و هركه دانست قسّام، قسمت بد نكرد، از حسد برست.
اگر بر آب روی، خسی باشی؛ و اگر در هوا پری، مگسی باشی؛ دل به دست آر تا كسی باشی.
به كودكی پستی؛ به جوانی مستی؛ به پیری سستی؛ پس ای عزیز، خدا را كی پرستی؟
اگر داری، بگوی و اگر نداری، دروغ مگوی. اگر داری ، مفروش و اگر نداری ، مخروش.
حقیقت دریاست، شریعت كشتی؛ از دریا، بی كشتی به چه پُشتی گذشتی؟
در عجبم از کسی که کوه را می شکافد تا به معدن جواهر برسد،ولی خویش را نمی کاود تا به درون خود راه یابد .
یك چندی ترسیدم كه مرا بیازمایی به بلا،اكنون می ترسم كه مرا بفریبی به عطا.
مردی در درد و جراحت و مردی در كنف راحت، هر كسی را چیزی مصلحت.
از بوده نالم یا از نابوده؟ از بوده محالست و از نابوده بیهوده.
دنیا نه سرای آسایش است اگر آسایش است آن هم از نمایش است.
الهی نه در بندم و نه آزادم، از تو نه رنجورم ونه دلشادم.
در سخاوت چون باد باش كه بر هر كس وزی، در شفقت چون آب باش كه به هر كشتی برسی، اما در صحبت وحشی باش تا با هر كس نیامیزی.
هر كه كار خیری كند صفت بندگیست و هر كه نان دهد صفت خداییست.
پاكی هر چیزی در شستن است و یافتن هر چیزی در جستن است.
چشم خود بتر از چشم بد است.
هنگامى كه كسى را مى بخشید
این كار شما را به زمان حال بر مى گرداند،
جایى كه ممكن است رویدادهاى خوبى برایتان رخ دهد …
شاد ترین مردم لزوماً بهترین چیزها را ندارند
بلکه بهترین استفاده را می کنند
از هر چه سر راهشان قرار می گیرد.
