حدیث امام علی (ع) در مورد زكات شجاعت
امام علی علیه السلام :
زَكاةُ الشَّجاعةِ الجِهادُ فى سبيلِ اللَّهِ.
زكات شجاعت، جهاد در راه خداست.
تصنيف غرر الحكم و درر الكلم ص 333 ، ح 7666
ادامه مطلب
زَكاةُ الشَّجاعةِ الجِهادُ فى سبيلِ اللَّهِ.
زكات شجاعت، جهاد در راه خداست.
تصنيف غرر الحكم و درر الكلم ص 333 ، ح 7666
الصوم فى الحر جهاد؛
روزه گرفتن در گرما، جهاد است.
بحار الانوار(ط-بیروت) ج 93 ، ص 257
اَحَبُّ الاعمالِ اِلَی اللهِ الصَّلاةُ لِوَقتِها ثُمَّ بِرُّ الوالِدَین ثُمَّ الجِهادُ فی سَبیلِ اللهِ؛
بهترین کارها در نزد خدا نماز به وقت است ، آنگاه نیکی به پدر و مادر ، آنگاه جنگ در راه خدا.
نهج الفصاحه ص 167 ، ح 70
لَا فَضِيلَةَ كَالْجِهَادِ وَ لَا جِهَادَ كَمُجَاهَدَةِ الْهَوَى
فضیلتی چون جهاد نیست ، و جهادی چون مبارزه با هوای نفس نیست.
تحف العقول ص 286
فَرَضَ اللّهُ...َ الْجِهَادَ عِزّاً لِلْإِسْلَام
خداوند... جهاد را براى عزّت و سربلندى اسلام واجب فرمود.
نهج البلاغه(صبحی صالح) ص 512 ، ح 252
قَالَ لَهُ رَجُلٌ إِنِّي ضَعِيفُ الْعَمَلِ قَلِيلُ الصَّلَاةِ قَلِيلُ الصَّوْمِ وَ لَكِنْ أَرْجُو أَنْ لَا آكُلَ إِلَّا حَلَالًا وَ لَا أَنْكَحَ إِلَّا حَلَالًا فَقَالَ وَ أَيُّ جِهَادٍ أَفْضَلُ مِنْ عِفَّةِ بَطْنٍ وَ فَرْج
در پاسخ به كسى كه عرض كرد: من در عمل ناتوانم و نماز و روزه كم به جا مىآورم اما سعى مىكنم جز حلال نخورم و جز با حلال نزديكى نكنم فرمودند: چه جهادى برتر از پاك نگهداشتن شكم و شرمگاه؟!
محاسن ص292، ح448
جاهِد شَهوَتَكَ وَ غالِب غَضَبَكَ وَ خالِف سوءَ عادَتِكَ، تَزكُ نَفسُكَ، وَ يَكمُل عَقلُكَ وَ تَستَكمِلُ ثَوابَ رَبِّكَ؛
با هوا و هوس خود جهاد كن، بر خشمت مسلّط شو و با عادتهاى بد خود مخالفت كن تا نفست پاكيزه شود، عقلت به كمال برسد و از پاداش پروردگارت بهره كامل ببرى.
تصنيف غرر الحكم و درر الكلم ص 242 ، ح 4919
جِهادُ المَرأَةِ حُسنُ التَّبَعُّلِ؛
جهاد زن خوب شوهردارى كردن است.
کافی(ط-الاسلامیه) ج 5 ، ص 9
أَفضَلُ الجِهادِ مَن أَصبَحَ لا يَهُمُّ بِظُلمِ أَحَدٍ؛
برترين جهاد آن است كه انسان روز خود را آغاز كند در حالى كه در انديشه ستم كردن به احدى نباشد.
محاسن ص 292 ، ح 449
حَرسُ لَيلَةٍ فى سَبيلِ اللّهِ عَزَّوَجَلَّ أَفضَلُ مِن أَلفِ لَيلَةٍ يُقامُ لَيلُها و َيُصامُ نَهارُها؛
يك شب نگهبانى در راه خدا برتر است از هزار شبانه روز كه شبهايش به عبادت و روزهايش به روزهدارى سپرى شود.
نهج الفصاحة ص 439 ، ح 1355